باتلاق قضاوت در نهایت به غرق شدن می‌انجامد

مشارکت همسفر الهام:

به نظر من، وقتی از روی جهل و ناآگاهی دیگران را قضاوت می‌کنیم، در واقع وارد حریم خصوصی آن‌ها شده‌ایم و همین موضوع، مانع بزرگی برای رسیدن به آرامش و حال خوش است. با قضاوت کردن، خود را در جایگاه قاضی قرار می‌دهیم؛ در حالی‌ که نه صلاحیت آن را داریم و نه از حقیقت زندگی دیگران آگاه هستیم. انسانی که به دانایی رسیده باشد، می‌داند دخالت در امور دیگران تنها انرژی او را هدر می‌دهد؛ انرژی‌‌ که باید صرف اصلاح عیوب خود و رسیدن به تعادل شود؛ اما به‌جای آن، صرف ایراد گرفتن از دیگران می‌شود.
‌
قضاوت، اولین قدم در مسیر سقوط اخلاقی است؛ زیرا پس از آن، سرزنش و تخریب آغاز می‌شود. تنها قضاوتی که درست و مجاز است، قضاوت درباره خودمان است؛ زیرا فقط بر زندگی و انتخاب‌های خود اختیار داریم. در این زمینه، طبق فرمایشات جناب مهندس، نکته‌ای بسیار زیبا درباره دوراهی انتخاب‌ها مانند یک شعبده بازی وجود دارد؛ اگر راه آسان (بهشت) را انتخاب کنیم، در نهایت به رنج و سختی (دوزخ) می‌رسیم و اگر راه دشوار را برگزینیم، سرانجام به آرامش و آسایش دست خواهیم یافت. همان‌گونه که می‌گویند: «نابرده رنج، گنج میسر نمی‌شود.» اگر این نگاه را الگوی زندگی خود قرار دهیم، می‌توانیم بهترین مسیرها را تجربه کنیم.

مشارکت همسفر ندا:

‌قضاوت درباره انسان‌ها، بدون شناخت کافی، یکی از نشانه‌های جهالت است. انسان آگاه می‌داند که هر فرد رنجی ناگفته دارد و مسیر زندگی هر کس با دیگری متفاوت است؛ این جهل و ناآگاهی است که انسان را به قضاوت وادار می‌کند. اگر بخواهم از تجربه خودم مثالی بزنم، زمانی که مجرد بودم و در کلاس درس شرکت می‌کردم، همکلاسی‌‌ داشتم که می‌دانستم متاهل است، اما همیشه تنها به کلاس می‌آمد. روزی از او پرسیدم چرا همسرت همراهت نمی‌آید؟ پاسخ داد: «از هم جدا شده‌ایم». پرسیدم چرا؟ گفت: «هفت سال با او زندگی کردم، اما نمی‌دانستم مصرف‌کننده مواد مخدر است.» آن زمان با تعجب گفتم: «مگر می‌شود با کسی زندگی کنی و متوجه مصرف مواد او نشوی؟» سال‌ها بعد، در گذر زمان، همان قضاوت را با پوست و استخوان خود لمس کردم و همیشه از اینکه از روی نادانی و جهالت دوستم را قضاوت کردم، احساس پشیمانی می‌کنم. ‌از زمانی که وارد کنگره شدم، با خود عهد کردم که دیگر کسی را قضاوت نکنم و مراقب سخنانم باشم. آموختم که حتی از نزدیک‌ترین افراد زندگی‌مان نیز تنها بخشی از واقعیت را می‌بینیم؛ بنابراین اجازه نداریم درباره زندگی دیگران قضاوت کنیم. ‌در نهایت، به این نتیجه رسیدم که قضاوت‌های ناآگاهانه و بی‌مورد، ریشه در جهل و نادانی ما انسان‌ها دارد.

مشارکت همسفر زهرا:

قضاوت و جهالت هر یک، مفهوم و جایگاه خاص خود را دارند. قضاوت به معنای داوری یا حکم دادن بر اساس شواهد و قرائن است؛ در مقابل، جهالت از نادانی و تاریکی سرچشمه می‌گیرد. در گذشته، هرگاه میان اقوام یا دو نفر اختلافی پیش می‌آمد، از بزرگان دعوت می‌کردند تا به‌عنوان قاضی و داور، سخنان طرفین را بشنوند و میان آن‌ها صلح و آشتی برقرار کنند. منظور از قضاوت در این سی‌دی، یادآوری این نکته به من رهجو است که داوری کردن، نیازمند آموزش، تجربه و طی کردن مراحل لازم است بنابراین نباید از روی ناآگاهی، درباره کسی حکم صادر کرد. قضاوت نادرست، تاوان دارد و می‌تواند مشکلات و آسیب‌های بسیاری به‌همراه داشته باشد. اگر قضاوت بر اساس عدالت نباشد و قاضی نتواند بی‌طرف و بر مبنای شواهد داوری کند، نتیجه آن‌ چیزی جز ترس، ناامنی و از دست رفتن اعتبار نخواهد بود. من از این بخش سی‌دی آموزش گرفتم که از اظهارنظر درباره موضوعاتی که به من ارتباطی ندارد پرهیز کنم، بیشتر نگاه و توجه خود را به درون خویش معطوف سازم و تا جایی که می‌توانم از آموزش‌ها بهره بگیرم.

اما جهالت که از بی‌خردی و نبود تفکر ریشه می‌گیرد، شخصیت انسان را زیر سؤال می‌برد و برای او مشکلات فراوانی ایجاد می‌کند. اگر فرد، اشتباهات و نادانی خود را بپذیرد، بی‌شک در مسیر اصلاح قرار خواهد گرفت؛ اما زمانی که بر درستی اشتباهات خود اصرار می‌ورزد، همچنان در تاریکی جهل و خرافات باقی می‌ماند. ثمره این نگرش، چیزی جز ترس، ناامنی، غرور بی‌جا و منیت نیست. چنین فردی همواره به‌جای اصلاح خود، نگاهش متوجه عملکرد دیگران است و همین خصوصیات منفی، او را از آموزش و رشد بازمی‌دارد. آموزش‌های ناب و بی‌همتای کنگره همواره بر دوری از خرافات و جهل تأکید دارد تا ما را در مسیر فرمان الهی، یعنی صراط مستقیم هدایت کند.

مشارکت همسفر اعظم:

ما در زندگی همیشه در حال قضاوت و تصمیم‌گیری هستیم؛ از تصمیم‌های ساده‌ای مانند اینکه «به مهمانی بروم یا نه» گرفته تا انتخاب‌ها و برخوردهای مهم در محیط کار؛ اگر بتوانیم در این دوراهی‌ها، انتخاب درستی داشته باشیم؛ به آرامش می‌رسیم؛ اما اگر انتخاب‌های نادرست انجام دهیم، به سمت سردرگمی و ناآگاهی کشیده می‌شویم و درنهایت در باتلاق خرافات و توهمات غرق می‌شویم و مسیر زندگی‌ خود را تخریب می‌کنیم. من باید همیشه سعی کنم در مسیر درست حرکت کنم، مثبت‌اندیش باشم و تمام تمرکزم را بر زندگی و افکار خودم بگذارم. لازم است عیب‌ها و ایرادهای خود را ببینم و برای اصلاح آن‌ها تلاش کنم تا دیگر فرصتی برای عیب‌جویی از دیگران نداشته باشم. همچنین باید مراقب باشم در امور دیگران تجسس نکنم؛ زیرا تجسس باعث می‌شود بر اساس برداشت‌های ناقص خود، درباره دیگران قضاوت کنم و این همان نشانه جهل و ناآگاهی است که به من اجازه می‌دهد درباره موضوعی که از آن آگاهی کافی ندارم، اظهارنظر کنم.

هدف من این است که با آموزش‌های کنگره، آگاهی و دانایی‌ خود را افزایش دهم و تمرکزم را بر اصلاح خویشتن بگذارم؛ زیرا می‌دانم قضاوت حقیقی تنها از آن خداوند است و حتی بهترین قاضی‌های دنیا نیز ممکن است دچار خطا شوند. از این پس، هر اتفاقی را که می‌بینم یا می‌شنوم، ابتدا از خود می‌پرسم آیا می‌توانم کمکی انجام دهم یا خیر. اگر بتوانم، بدون قضاوت کمک خواهم کرد و اگر نتوانم، ترجیح می‌دهم کنار بمانم تا موجب رنجش یا آزار دیگران نشوم. اطمینان دارم زمانی از گردونه جهالت خارج خواهم شد که علم و دانش خود را افزایش دهم؛ تا جایی که تنها عیب‌های خود را ببینم و دیگر هیچ‌گاه کسی را قضاوت نکنم.

مشارکت همسفر فاطمه:

قضاوت کردن، نیازمند پیش‌نیازهای بسیاری مانند ایمان، عقل، علم، آگاهی و بی‌طرفی است؛ اما جهالت هیچ پیش‌نیازی ندارد و به زبان ساده، همان نادانی است. برای گرفتار شدن در جهل، نه تلاشی لازم است و نه هزینه‌ای، اما قضاوت صحیح، نیازمند تلاش، آموزش و پرداخت بهاست.بسیاری از مصرف‌کنندگان به دلیل همین جهالت و ناآگاهی به سمت مواد مخدر رفتند؛ اما امروز می‌بینیم که با آموزش و کسب دانایی، نه تنها مواد، بلکه بسیاری از ضدارزش‌های دیگر نیز از زندگی آنان کنار می‌رود. مشکل ما انسان‌ها این است که درباره اموری که به ما مربوط نیست، قضاوت می‌کنیم؛ در حالی که قضاوت، زمینه‌ساز تخریب است و تخریب نیز نتیجه‌ جهالت و ناآگاهی است.

همان‌طور که مولانا می‌فرماید: «نه تو آنی که همانی، نه من آنم که تو دانی.» بیایید قضاوت را به خدای یگانه بسپاریم؛ زیرا او تنها قاضی برحق و کامل است و تنها اوست که از حقیقت دل‌ها و سرنوشت انسان‌ها آگاه است.

رابط خبری: همسفر فردوس رهجوی راهنما همسفر طاهره (لژیون نهم)
ارسال: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر طاهره (لژیون نهم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی خلیج‌فارس بوشهر