قضاوت از منیت و جهالت سرچشمه می‌گیرد

سلام دوستان صوفیه هستم یک همسفر
انسان موجودی است که گویی برای قضاوت دیگران پا به این هستی گذاشته‌ است، معمولا بخش کوچکی از یک اتفاق را می‌بیند و زود نتیجه‌گیری می‌کند، قضاوت همیشه از حس منیت و جهالت می‌آید، گاهی انسان‌ دیگران را از روی ظاهر قضاوت می‌کند و به درون انسان‌ها فکر نمی‌کند، اگر از لحاظ کاری یا مالی شخصی به‌ درجه بالایی می‌رسد، سریع او را قضاوت می‌کند و می‌گوید چرا فلانی به این درجه رسیده است، دیگر به عمق کارها و تلاش‌هایی که انجام داده فکر نمی‌کند که همه این پیشرفت‌ها حاصل زحمت و پیشرفت خودش بوده است و از روی جهل و ناآگاهی قضاوت می‌کند. انسان‌ اگر در صراط مستقیم قرار بگیرد، قضاوت نمی‌کند و در آرامش زندگی می‌کند. آقای مهندس حسین دژاکام می‌فرماید: انسان‌ها یک ظاهر دارند و یک باطن هرچه این ظاهر و باطن به هم نزدیک‌تر بشوند انسان آرامش بیشتری دارد‌.

سلام دوستان سمیه هستم یک همسفر
دستور جلسه «قضاوت و جهالت» به من یادآوری می‌کند که بسیاری از قضاوت‌هایی که در زندگی انجام می‌دهم، از روی آگاهی نیست، بلکه از روی اطلاعات ناقص، حس‌های نادرست یا تجربه کم است. خیلی وقت‌ها فقط ظاهر یک اتفاق یا رفتار را می‌بینم و بدون اینکه از حقیقت آن باخبر باشم، در ذهنم نتیجه‌گیری می‌کنم، بعدها متوجه می‌شوم که برداشت من کاملاً اشتباه بوده است. در کنگره۶۰ یاد گرفته‌ام که هر انسانی مسیر و داستان خودش را دارد و من از درون هیچ‌کس خبر ندارم، بنابراین بهتر است به جای قضاوت کردن، روی اصلاح خودم کار کنم، وقتی مشغول دیدن عیب‌های دیگران هستم، فرصت دیدن نقص‌های خودم را از دست می‌دهم. قضاوت یکی از نشانه‌های جهالت است؛ چون از ناآگاهی و منیت سرچشمه می‌گیرد، هرچه آموزش می‌بینم، تجربه کسب می‌کنم و روی حس‌هایم کار می‌کنم، کمتر احساس نیاز می‌کنم درباره دیگران حکم صادر کنم. امروز سعی می‌کنم قبل از هر قضاوت از خودم بپرسم: آیا همه حقیقت را می‌دانم؟ آیا اگر جای آن فرد بودم، باز هم همین نظر را داشتم؟ همین چند سؤال می‌تواند جلوی بسیاری از قضاوت‌های نادرست را بگیرد و به من کمک کند با آرامش و آگاهی بیشتری زندگی کنم.

سلام دوستان بتول هستم یک همسفر
قضاوت یعنی حکم دادن و جهالت یعنی نادانی، قضاوت و جهالت با هم رابطه مستقیم دارند، چون انسانی که نادان و جاهل باشد مدام از روی ناآگاهی دیگران را قضاوت می‌کند، غیبت می‌کند، تجسس می‌کند و حکم صادر می‌کند، اولین کسی که آسیب می‌بیند خودش می‌باشد و آرامش و آسایش از خودش گرفته می‌شود، من در کنگره۶۰ یاد گرفتم که در کار هیچ کس نباید تجسس کنم، غیبت کنم ودیگران را قضاوت کنم، چون من هیچ اطلاعی از درون دیگران ندارم و حقیقت را نمی‌دانم، قبل از کنگره۶۰ قضاوت‌هایی را در مورد اطرافیانم انجام می‌دادم، ولی بعداً فهمیدم که حقیقت چیز دیگری بوده است و من اشتباه قضاوت کردم، آرامش درون خودم بهم می‌ریخت. با آموزش‌های کنگره۶۰ یاد گرفتم سریع دیگران را قضاوت نکنم.

رابط خبری: راهنمای تازه واردین همسفر بتول
ویرایش و ارسال: همسفر ندا نگهبان سایت
همسفران نمایندگی گوجان