قضاوت کردن دیگران ،ریشه در جهل و نادانی شخص دارد

جلسه ششم از دور بیست و ششم سری کارگاه های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ ویژه مسافران نمایندگی دهخدا با استادی  مسافر حسین ، نگهبانی مسافر سعید و دبیری مسافر جواد با دستور جلسه " قضاوت و جهالت " سه‌شنبه 16  تیر ۱۴۰۵ راس ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد :

سلام دوستان حسین هستم یک مسافر

از خداوند ممنونم بخاطر این حال خوبی که دارم. از همه شما خدمتگزاران و عزیزان  تشکر می‌کنم که حضور دارید و با حضور خودتان باعث می شوید شخصی مثل من به این رهایی و حال خوب برسد .به خصوص از نگهبان جلسه گروه مرزبانی و ایجنت محترم که به بنده اجازه دادند این جایگاه را تجربه کنم. اما در مورد دستور جلسه قضاوت و جهالت. قضاوت از قضا و حکم می آید که معمولاً کار یک قاضی می‌باشد و جهالت نیز از جهل می‌آید یعنی نادانی . اگر توجه کرده باشیم می‌بینیم که جناب آقای مهندس همیشه در آغاز سی‌دی‌های هفتگی خود این جمله رو تکرار می کنند که برای رهایی خودمان  از دست نیرومندترین دشمن خودمان که جهل و نادانی خودمان است به خداوند بزرگ پناه می بریم . برداشت من این است که این جمله آنقدر عظیم و بزرگ و مهم است که من همیشه از قسمت جهل و نادانی خودم ضربه می‌خورم . اکثر انسان ها در خیلی از شرایط در مورد خیلی از موضوعات اظهار نظر می‌کنند در حالی که تخصص کافی در آن زمینه را ندارند و ریشه همین موضوع به جهل و نادانی شخص برمی‌گردد.

خدا را شکر می‌کنم که در مکانی قرار دارم و در مسیر آموزش‌هایی هستم که متوجه شده‌ام که نباید در خیلی از مسائل اظهار نظر و دانایی بکنم ،همین که بگویم نمی‌دانم، با همین جمله ساده ولی جادویی  جلوی خیلی از اتفاق‌های بد در زندگی من گرفته شده و می‌شود. به نظر بنده خودم از قبل و به مرور زیرساخت‌هایی را فراهم کرده بودم که منتهی به  اعتیاد شد . و اکنون نیز برای اینکه از دنیای اعتیاد خارج بشوم و به درمان برسم باید آهسته و به مرور زیرساخت‌هایی را فراهم کنم تا به آن نقطه برسم . ولی تفاوت در اینجاست که این ساختن این زیرساخت‌ها نیاز به آموزش درست و استمرار دارد . به قول جناب آقای مهندس نادان‌ترین انسان‌ها کسانی هستند که دیگران را قضاوت می‌کنند . و این امر میسر نمی‌شود مگر به کار گرفتن جهان بینی.