قضاوت، به خودی خود، بد نیست

مشارکت مسافر نوید از لژیون هفتم
نمایندگی یوسف

به نام قدرت مطلق الله

مسافر نوید از لژیون هفتم، نمایندگی یوسف، راجع به دستور جلسه:
«قضاوت و جهالت»
مشارکت خود را اینگونه به رشته تحریر درآورد.

خوشحالم که این فرصت فراهم شد تا از این طریق با عزیزانم در شعبه یوسف‌ ارتباط برقرار کنم و دیدگاه خود را با شما به اشتراک بگذارم.
قضاوت کردن بخشی طبیعی از ذهن انسان است؛ ما برای تصمیم‌گیری و شناخت بهتر محیط اطراف، ناچار به تحلیل و ارزیابی هستیم.
اما زمانی که قضاوت، بدون شناخت کافی، بدون شنیدن تمام واقعیت و بدون درک شرایط شکل بگیرد، می‌تواند به مانعی برای درک درست تبدیل شود.
آگاهی باعث می‌شود کمتر و عمیق‌تر قضاوت کنیم.
انسان آگاه پیچیدگی‌های بیشتری را می‌بیند و می‌داند که هر اتفاق و هر انسان، داستانی فراتر از آن چیزی دارد که در نگاه اول دیده می‌شود.
البته همه قضاوت‌ها ناشی از ناآگاهی نیستند.
بسیاری از تصمیم‌های روزمره، مانند انتخاب همکار، استخدام، ارزیابی ریسک و تصمیم‌های فنی و مهندسی، بر اساس اطلاعات و شواهد انجام می‌شوند و بخشی از تفکر منطقی و عقلانی انسان هستند. قضاوت، به خودی خود، بد نیست؛ بدون قضاوت نمی‌توان تصمیم گرفت، اما هرچه قضاوت سریع‌تر، مطلق‌تر و مبتنی بر اطلاعات کمتر باشد، احتمال اینکه ریشه در جهالت داشته باشد، بیشتر است.
در سفر اول، جسم انسان به‌تدریج به تعادل بازمی‌گردد؛ تعادل جسم شامل سه بخش مهم است: رهایی از مواد، رهایی از سیگار و رسیدن به وزن متعادل.
اما سفر دوم، مسیر حرکت به‌سوی تعادل درونی است.
وقتی انسان هنوز خودش را به‌درستی نشناخته باشد، قضاوت‌هایش اغلب از فیلترهای درونی خودش عبور می‌کنند؛ یعنی ترس‌ها، تعصبات، تجربه‌های گذشته، خواسته‌ها و باورهای شخصی او، بر برداشتش از دیگران اثر می‌گذارند؛ در این حالت، انسان ممکن است فکر کند در حال دیدن حقیقت است، در حالی که در واقع، بخشی از خودش را در دیگری می‌بیند.

با آرزوی بهترین ها

رابط خبری وعکاس: مسافر رضا خدمتگزار سایت
ارسال به سایت: مسافر پدرام خدمتگزار سایت