مصاحبهای داشتیم با همسفر رقیه که سالهای زیادی با عشق و علاقه کنار مسافر خود سفر کردند تا طعم شیرین رهایی را بچشند که توجه شمارا به این گفتوگو جلب مینماییم.
لطفاً بهرسم کنگره خود را معرفی کنید؟
سلام دوستان رقیه هستم یک همسفر. با بیش از سیوپنج سال مصرفِ مسافرم وارد کنگره شدم. آخرین آنتی ایکس مصرفی هروئین و انواع مواد مخدر بود. روش درمان،DST و داروی درمان،OT سفر خود را آغاز کرد. رشته ورزشی بدمینتون، رشته ورزشی خودم شطرنج، باراهنمایی آقا رضا و سرکار خانم سکینه، خدا را شاکرم که امروز طعم شیرین رهایی را میچشیم.
لطفاً برای ما بفرمایید بعد از چند سال حضور منظم در کنگره ۶۰ به رهایی رسیدید؟
با یاری خداوند بعد از ۵ سال
لطفاً کمی از امید و افکار مثبت خود که باعث شد این مدت طولانی را صبر کنید و شیرینی رهایی را بچشید برایمان توضیح دهید؟
آنچه در تمام این سالها مرا در مسیر نگه داشت، امیدی بود که از آموزشهای کنگره در دل من جوانه زد. آموختم که هیچ تغییری یکشبه اتفاق نمیافتد و هر قدم کوچک، اگر باایمان و استمرار همراه باشد، روزی به مقصد خواهد رسید. بهجای تمرکز بر سختیها، نگاهم را به روشنایی پایان مسیر دوختم و باور داشتم که خداوند تلاش هیچکس را بیپاسخ نمیگذارد. افکار مثبت برای من تنها یک شعار نبود؛ بلکه انتخابی بود که هرروز آن را تمرین میکردم. هر بار که ناامیدی به سراغم میآمد، به خودم یادآوری میکردم که امروز، پلی است برای رسیدن به فردایی بهتر. همین باور، صبر را برایم آسانتر کرد و امروز شیرینی رهایی، ارزش تمام آن روزهای انتظار را برایم چندین برابر کرده است. اگر امید زنده بماند، انسان هیچگاه از حرکت بازنمیایستد زیرا پایان این مسیر، برای آنان که با عشق، صبر و ایمان قدم برمیدارند، چیزی جز آرامش و رهایی نخواهد بود.
شما که بهعنوان یک همسفر و بال پرواز مسافر خود بودید چه توصیهای برای همسفران ای دارید که با درست سفر نکردن مسافر خود از کنگره دور میشوند؟
همسفر باید به یاد داشته باشد که مسیر درمان، مسیر صبر، آگاهی و عشق است نه اجبار و انتظار. اگر مسافر لغزشی داشت یا درست سفر نکرد، نباید امید را از دست داد و از کنگره فاصله گرفت. گاهی ماندنِ همسفر، روشن نگهداشتن چراغی است که روزی راه را به مسافر نشان خواهد داد. کنگره به ما میآموزد که هر تغییر ماندگاری، زمان و استمرار میخواهد. وظیفه همسفر، فراهم کردن بستر آرامش و ادامه دادن مسیر آموزش است، نه جنگیدن با نتیجه. وقتی همسفر استوار بماند و به اصول و آموزشها پایبند باشد، امید در دل مسافر نیز زنده خواهد ماند با حفظ آموزشها، صبوری و ایمان به فرآیند درمان میتوان همچنان بال پرواز مسافر ماند؛ چراکه هیچ قدمی که با عشق، آگاهی و ایمان برداشته شود، بیثمر نخواهد ماند و سرانجام، روشنایی سهم کسانی است که در سختترین روزها نیز دست از مسیر نمیکشند.
در کلام آخر اگر صحبتی دارید بفرمایید و یک جمله دلی برای راهنمای خود بفرمایید؟
در آخر از آقای مهندس و خانواده محترمشان به خاطر گذشت و بخششی که انجام دادند و باعث شدند بستری امن و پر از امید و عشق برای رشد و رهایی خانوادههایی امثال من که راهمان را گمکرده بودیم و پر از تخریب بودیم فراهم شود تشکر و قدردانی میکنم و در مقابل زحماتشان سر تعظیم فرود میآورم و از راهنمای خودم خانم سکینه به خاطر تمام زحماتشان متشکرم که با قلب مهربانشان تمام عشق و محبت را خالصانه به ما بخشیدند انشا الله همیشه سلامت باشند تشکر و خدا قوت به شما ،گروه سایت، ایجنت و مرزبانان محترم.
مصاحبهکننده: همسفر صفیه رهجوی راهنما همسفر سکینه (لژیون سوم)
مصاحبهشونده: همسفر رقیه
عکاس: راهنما همسفر سمیه
ارسال: همسفر زینب رهجوی راهنما همسفر سکینه (لژیون سوم) خدمتگزار سایت
همسفران نمایندگی الوند قزوین
- تعداد بازدید از این مطلب :
101