همه انسانها در حال سفرکردن هستند و سفر از نقطه ابتدایی مسئولیت آغاز میشود تا جایی که بالاترین جایگاه را به دست آوریم؛ اما آن جا تمام نمیشود، زمانی تمام میشود که ما کار را به نحو احسنت انجام داده باشیم و به دیگران آموزش دهیم. اگر ما نتوانیم بر مسئولیت غلبه کنیم و سیستم را به خود وابسته کنیم زمانی که ما نباشیم سیستم نمیتواند به کار خود ادامه دهد و در هم گره میخورد.
انسان باید در پذیرفتن مسئولیتها، خواستههای خود را تغییر دهد و میزان تلاش مهم نیست؛ بلکه تغییر جهت مهم است. انسان هرچه جلوتر برود و آموزش ببیند دانایی او بیشتر و مسئولیتهای او نیز زیادتر میشود.
انسان برای این که فکر میکند با بقیه فرق دارد، نمیتواند مسئولیت را به دیگران بسپارد؛ ولی مطمئن باشید پایه و اساس آرامش، اطمینانکردن است. انسان باید شروع به حرکت کند و به مسئولیت برسد؛ وقتی به جایگاههای بالاتر رسید آن صفات خودش را در ظاهر نشان میدهد.
در آخر باید دامنه مسئولیتهای خود را فراخور حالمان بپذیریم تا آرامش از ما و دیگران گرفته نشود و بتوانیم شاد و خوش زندگی کنیم. پس ما باید حد و اندازه چیزهایی را که میدانیم را یاد بگیریم. بخشش و محبتکردن را میدانیم؛ پس اندازهاش و تعادل را نیز بیاموزیم.
وقتی مسئولیت کاری را به ما واگذار میکنند اگر بیش از ظرفیتمان باشد، قبلهمان را گم میکنیم. به چه صورتی؟ برای مثال: جواب سلام دیگران را بهزور میدهیم.
مسئولیتهای مختلفی را بر عهده نگیرید که نتوانید از عهده آن برآیید؛ زیرا هیچ بازدهی ای نخواهید داشت. حرف آخر اینکه آموزش بگیرید، ظرفیت خود را بالا ببرید، از زیر بار مسئولیت فرار نکنید، برایتان آرزو میکنم که در هر جایگاهی قرار میگیرید، موفق و سربلند باشید.
نگارش و تایپ: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر پریسا ( لژیون پنجم)
ویرایش: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر رویا (لژیون هشتم) دبیر دوم سایت
تنظیم و ارسال: همسفر شیوا رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون نهم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی زنجان
- تعداد بازدید از این مطلب :
480