قضاوت کردن انرژی زیادی از انسان می‌گیرد

همسفر بهاره ( لژیون ششم )
قضاوت به معنی صدور حکم است بنابراین رابطه مستقیمی با دانایی دارد. برای مثال: وقتی در یک موضوعی دانایی نداريم هرچقدر هم صادق و درست‌کار باشیم نمی‌توانیم جای قاضی بشینیم و حکم کنیم زیرا؛ دانایی قاضی خیلی بیشتر از ما است. در مسائل متعدد هم همینطور است گاهی وقت‌ها ما خود را با دیگران مقایسه می‌کنیم و برای خود حکم می‌دهیم و شاید خود را هم تبرئه کنیم ولی این درست نیست، چون من آگاهی زیادی نسبت به آن موضوع ندارم.
عقل ما ساختار پیچیده‌ای دارد و هیچ دانشمند، دکتر و فیلسوفی نتوانسته است عقل ما را به همان‌گونه که هست بشناسد. عقل هیچ وقت اشتباه نمی‌کند مگر درصورتی که اطلاعات غلط به عقل بدهیم.
برای مثال: من همسفر اطلاعی در مورد زندگی دوست خود ندارم و از بیرون می‌بینم که او خوشحال است  و پول کافی دارد و دائم خود را سرزنش می‌کنم و ناراحت می‌شوم در صورتیکه من چیزی در مورد زندگی او نمی‌دانم و اطلاع کافی ندارم پس این قضاوت‌ها انرژی سیستم خمر من را می‌خورد و از بین می‌رود.
کسی که دانا باشد این موضوع می‌داند که حتی قاضی هم در حکم‌های خود ممکن است اشتباه کند و بعد چند سال بفهمد که اشتباه کرده است  و سعی می‌کند در زندگی خود چه برای دیگران و چه برای خود هیچ‌وقت قضاوت نکند و حکمی را بر مبنای جهالت صادر نکند.

همسفر نرگس ( لژیون ششم )
قضاوت کردن از جایی شروع می‌شود که دانایی کامل نیست و بیشتر از اینکه در مورد طرف مقابل باشد درباره میزان خود دانایی ما است. وقتی قضاوت می‌کنیم فقط یک قسمت از موضوع را می‌بینم در صورتی که خیال می‌کنیم درباره همه‌ موضوع آگاه هستیم‌.
با آموزش در کنگره آموختیم که قضاوت کردن یکی از نشانه های جهالت است و دریافتیم که هر انسانی در هر جایگاهی قرار دارد براساس میزان دانایی، آموزش، تجربه و شرایط خود عمل می‌کند. درصورتی که قبلاً فکر می‌کردیم کسی  رفتاری دارد که من نمی‌پسندم مقصر است.
نکته دیگری که برای من جالب است این است که قضاوت کردن، انرژی زیادی از انسان می‌گیرد، وقتی مدام درگیر رفتار دیگران هستیم، از خود غافل می‌شویم. در حالی که کنگره به ما یاد می‌دهد که روی ضلع دانایی یعنی: تفکر، تجربه و آموزش کار کنیم و به جای تغییر دیگران، خود را تغییر دهیم. قضاوت ارتباط مستقیمی با مثلث جهالت دارد. ترس، منیت، ناامیدی و هنگامی که ضلع منیت پررنگ می‌شود انسان خود را معیار قرار می‌دهد و فکر می‌کند نوع نگاه و رفتار و تصمیم خود او درست‌تر از دیگران است. متوجه شدم هرچقدر در مسیر آموزش جلوتر می‌روم کمتر دیگران را قضاوت می‌کنم و بیشتر روی خود کار می‌کنم و هرچه از مثلث جهالت فاصله بگیرم و روی دانایی و آگاهی خود کار کنم و آموزش ببینم قضاوت های کمتری می‌کنم.

همسفر سمیه ( لژیون ششم )
ما در کنگره یاد گرفتیم که قضاوت کردن دیگران، درست مثل این است که بخواهیم با یک چراغ‌قوه خاموش، در تاریکی به دنبال یک هدف بگردیم. وقتی کسی را قضاوت می‌کنیم، یعنی در جهالت کامل به سر می‌بریم چون نمی‌دانیم که آن شخص در چه تاریکی‌ها و چه مسیری حرکت کرده است.
استاد امین می‌گویند: جهالت، ضد دانایی است و قضاوت، بزرگ‌ترین دشمن آرامش است. هر وقت شروع به قضاوت کردن مسافران یا دیگران می‌کنیم دقیقاً همان لحظه‌ای است که از آموزش گرفتن فاصله می‌گیریم. در واقع قضاوت کردن، یک میان‌بر است که نفس ما برای فرار از آموزش دیدن استفاده می‌کند تا مجبور نباشیم به نقص‌های خود نگاه کنیم. امیدوارم بتوانیم یاد بگیرم که در هر لحظه، دوربین را به سمت خود برگردانیم و به جای قضاوت کردن، برای رشد و دانایی خود تلاش کنیم.

رابط خبری: همسفر بهاره رهجوی راهنما همسفر سارا ( لژیون ششم )
ویرایش و ارسال: همسفر وجیهه نگهبان سایت