باور به اموزش

انسان در طول زندگی، در مسیر حرکت قرار دارد و این مسیر را هرگز به‌تنهایی طی نمی‌کند. همواره افرادی در کنار ما حضور دارند که بر حال و احساس ما تأثیر می‌گذارند. در کنگره آموختم که همسفر بودن، تنها به معنای همراهی با مسافر نیست؛ بلکه همسفر نیز باید آموزش ببیند و بر روی خویشتن کار کند؛ زیرا در صورت نبود آموزش، ممکن است از روی دلسوزی اقدامی انجام دهیم که به‌جای کمک، به مسافر آسیب برساند. یکی از نکاتی که برای من بسیار قابل توجه بود، این بود که هنگام ورود به کنگره؛ باید با ذهنی خالی و پذیرنده وارد شویم؛ یعنی تصور نکنیم صرفاً به دلیل تجربه، سن یا تحصیلات، همه‌چیز را می‌دانیم. احساس کردم هر زمان آموزش‌ها را با ذهنی باز پذیرفتم، آرامش بیشتری داشتم و ارتباط بهتری نیز با مسافرم برقرار شد.

این موضوع به من کمک کرد تا بیشتر به شنیدن، یادگیری و عمل کردن به آموزش‌ها اهمیت بدهم. بخش دیگری که برایم تأثیرگذار بود، موضوع حس بود. مهندس بیان می‌کند که انسان از طریق حس با جهان ارتباط برقرار می‌کند. من متوجه شدم اگر حس من مثبت باشد، رفتار و تصمیم‌هایم نیز بهتر خواهد بود؛ اما اگر حس منفی مانند ترس، قضاوت یا ناامیدی داشته باشم، این موضوع بر خودم و اطرافیانم نیز اثر می‌گذارد به همین دلیل؛ باید مراقب حس خود باشم و اجازه ندهم، حس‌های منفی بر من غلبه کنند. هرچه حس من سالم‌تر و مثبت‌تر باشد، ارتباط بهتری با دیگران برقرار می‌کنم و آرامش بیشتری نیز خواهم داشت.

اگر بتوانم، حس خود را با آموزش و عمل سالم نگه دارم، کمتر دچار قضاوت، ترس و ناامیدی می‌شوم. در این صورت، آرامش بیشتری را در زندگی تجربه خواهم کرد. در پایان نیز آموختم که ترس از آینده تنها با آموزش، حرکت و توکل کاهش می‌یابد. همچنین فهمیدم تغییر واقعی از درون خود انسان آغاز می‌شود و هیچ‌کس نمی‌تواند این مسیر را به جای ما طی کند. من به‌عنوان یک همسفر، اگر روی خودم کار کنم و آموزش‌ها را جدی بگیرم، هم حال خودم بهتر می‌شود و هم می‌توانم همراهی مؤثرتر و بهتر برای مسافرم باشم.

نویسنده: همسفر مهسا رهجوی راهنما همسفر ریحانه (لژیون سوم)
رابط خبری: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر ریحانه (لژیون سوم)
ویرایش و ارسال: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر سپیده (لژیون اول) دبیرسایت
همسفران نمایندگی شمس