انسان در قفس تن زندانی است

ما در تمام آموزش‌ها و مطالب، همواره به دنبال یافتن نقطه تعادل هستیم؛ زیرا زمانی که به نقطه تعادل برسیم، می‌توانیم در آرامش و آسایش زندگی کنیم. این‌گونه نیست که فردی که در مسیر ارزش‌ها قرار دارد، به انسانی خشک و متعصب تبدیل شود. بزرگانی که در این مسیر گام برداشته‌اند، همواره از زندگی‌ متعادل و به‌دور از هرگونه افراط و تفریط برخوردار بوده‌اند.

ما باید جایگاه واقعی خود را پیدا کنیم و برای یافتن این جایگاه، لازم است سیستم‌های وجودی خود را بشناسیم. تمامی سیستم‌ها، چه مثبت و چه منفی، همچون شبکه‌ای به هم پیوسته‌اند. اگر بخواهیم مثالی بزنیم، می‌توان گفت: گردباد نماد سیستم مثبت و گرداب نماد سیستم منفی است. همان‌گونه که افرادی وجود دارند که گرداب را به وجود می‌آورند، افرادی نیز هستند که گردباد را شکل می‌دهند و هر یک در سیستم‌های مثبت یا منفی، نقش خود را ایفا می‌کنند.

زمانی که سیستم مثبت به حرکت درمی‌آید، از همان ابتدا برخی افراد از آن کنار گذاشته می‌شوند؛ اما اگر فرد وارد این سیستم شود، به‌واسطه آموزش‌ها و ظرفیت‌هایی که در وجودش نهفته است، به‌تدریج به سوی مرکز هدایت می‌شود؛ البته اگر در میانه راه دچار خودنمایی، غرور یا رفتارهای نادرست شود، خودِ سیستم او را اصلاح یا در صورت لزوم حذف خواهد کرد.

در سیستم منفی نیز همین‌گونه است؛ نیروهای منفی همواره در کمین هستند. با این تفاوت که سیستم مثبت، اگر اشتباهی از فرد سر بزند، ابتدا تلاش می‌کند او را اصلاح کند؛ اما اگر خطا از روی عمد و آگاهی باشد، برخورد لازم را انجام می‌دهد.

انسان در قفس تن زندانی است. اگر بخواهیم از قید جسم و بندهایی که پیرامون ما تنیده شده‌اند، مانند: مصرف مواد مخدر یا ضدارزش‌هایی همچون کینه، حسادت، دروغ، نفرت، ناسپاسی و تجسس رهایی یابیم، باید از تمام این بندها آزاد شویم. آن‌گاه بندی محکم‌تر به ما متصل خواهد شد؛ بندی که همان بند عشق و پیوند خالق با مخلوق است.

وقتی سفر را آغاز می‌کنیم، بندهای منفی یکی پس از دیگری گسسته می‌شوند و بندی محکم‌تر به ما متصل می‌شود؛ بندی که ایجاد آن در اختیار ما نیست؛ بلکه لطف الهی است. کسانی که به کنگره‌۶۰ می‌آیند، اختیار آمدن یا نیامدن را دارند؛ اما اگر در مسیر باقی بمانند، این پیوند روزبه‌روز مستحکم‌تر خواهد شد.

این گردباد سبز که دوایر متحدالمرکز ایجاد می‌کند، نشان‌دهنده گریز از مرکز نیست؛ بلکه بیانگر جذب به مرکز است. رنگ سبز آن نیز نماد رهایی از بندهاست. هرچه ارتباط انسان با مرکز بیشتر شود، از نیروهای منفی فاصله می‌گیرد، تا جایی که دیگر در زمینِ ضدارزش‌ها فرو نمی‌رود؛ بلکه با هر چرخش، وارد حلقه‌ای بالاتر می‌شود. این سیستم، همچون گردبادی سبز، انسان را مرحله‌به‌مرحله پالایش و تصفیه می‌کند تا سرانجام به مرحله صعود نهایی برسد.

سفر اولی با بندهای فراوانی از ضدارزش‌ها وارد این مسیر می‌شود؛ اما به‌تدریج این بندها، به‌ویژه بند وابستگی به مواد‌مخدر، از او جدا می‌شوند.

در کتاب دوم آمده است که بدون پند و اندرز مستقیم، مسائل مطرح می‌شوند. عقل، وفاداری و ساختار صحیح، نعمت‌هایی هستند که خداوند بدون پرداخت بها در اختیار کسی قرار نمی‌دهد. اگر بخواهیم از فردا دروغ نگوییم، تنها با گفتن آن ممکن نیست؛ زیرا راستگویی یک واژه نیست؛ بلکه یک ساختار است. ما در گذشته کارهایی انجام داده‌ایم که شاید نتوانیم آن‌ها را برای دیگران بازگو کنیم.

اگر مصرف‌کننده مواد‌مخدر هستی، بدان که پاکی بدون پرداخت بها به دست نمی‌آید. باید در مسیر بمانی، آموزش ببینی و زمان لازم را طی کنی تا خداوند این نعمت را به تو عطا کند. گفتار و کردار انسان باید با یکدیگر هماهنگ باشند.

«حقیقت در اعمال، در ادامه، نقاب از رخ برمی‌دارد.»

این جمله از کلیدی‌ترین نکات هستی است؛ زیرا هر آنچه انسان در درون خود داشته باشد، دیر یا زود در اعمالش آشکار می‌شود. حتی اگر کار نیک یا بدی به اندازه دانه‌ای ارزن در زیر کوه‌های البرز پنهان شده باشد، روزی خود را نمایان خواهد کرد.

در کتاب سوم نیز آمده است که انسان‌هایی که خواستار عمل راستین هستند، در بحر باقی می‌مانند. اعضای کنگره‌۶۰ همانند صور، پیام خود را به سراسر جامعه می‌رسانند؛ همانند شیپوری که با دمیدن در آن، هر کس، در هر کجا باشد، صدایش را می‌شنود و مجذوب آن می‌شود.

انسان همواره در جست‌وجوی یافتن مکمل خویش است و این گردباد سبز، هر روز افراد بیشتری را از پیرامون خود جذب کرده و به سوی مرکز هدایت می‌کند.

منبع: سی‌دی گردباد سبز
نویسنده: همسفر جمیله رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم)
عکاس: همسفر پریسا رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم)
ارسال: همسفر سارا رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی بروجرد