قضاوت، آنجا آغاز می‌شود که شناخت به پایان می‌رسد.

قضاوت به معنای حکم کردن و جهالت به معنای ندانستن است. قرار گرفتن این دو واژه در کنار یکدیگر، به ما یادآوری می‌کند که بسیاری از قضاوت‌های نادرست، ریشه در ناآگاهی دارند. انسان زمانی که بدون شناخت کافی درباره دیگران یا موضوعی اظهار نظر می‌کند، ممکن است حقیقت را نادیده بگیرد و ناخواسته به خود یا دیگران آسیب برساند.

پیش از آشنایی با آموزش‌های کنگره ۶۰، گاهی بدون آگاهی کامل درباره رفتار افراد قضاوت می‌کردم. تصور می‌کردم آنچه می‌بینم، تمام حقیقت است؛ در حالی که امروز می‌دانم هر انسانی شرایط، گذشته و مشکلاتی دارد که شاید از دید ما پنهان باشد. همین ناآگاهی می‌تواند منشأ بسیاری از برداشت‌های اشتباه و قضاوت‌های نادرست شود.

کنگره ۶۰ به من آموخت که برای رسیدن به دانایی، باید آموزش دید، تجربه کرد و با تفکر صحیح به مسائل نگریست. هرچه سطح آگاهی انسان بالاتر می‌رود، از قضاوت‌های عجولانه فاصله می‌گیرد و جای آن را درک، همدلی و احترام می‌گیرد. در جایگاه یک همسفر نیز این آموزش اهمیت ویژه‌ای دارد؛ زیرا اگر مسیر درمان و قوانین آن را به‌درستی نشناسیم، ممکن است رفتار مسافر را نادرست تفسیر کنیم و با قضاوتی اشتباه، آرامش خود و خانواده را بر هم بزنیم.

یکی از مهم‌ترین آموزش‌هایی که از این دستور جلسه گرفتم، این است که پیش از قضاوت، ابتدا به دنبال شناخت باشم. به جای آنکه درباره دیگران حکم صادر کنم، تلاش کنم خودم را اصلاح کنم و بر رفتار، گفتار و افکار خود نظارت داشته باشم. زمانی که انسان مشغول ساختن خویش باشد، فرصت کمتری برای قضاوت دیگران پیدا می‌کند.

جهالت تنها ندانستن نیست؛ گاهی نخواستنِ دانستن نیز نوعی جهالت است. اگر در مسیر آموزش و آگاهی حرکت کنیم، به‌تدریج نگاه ما تغییر می‌کند و می‌آموزیم مسائل را از زوایای مختلف ببینیم. در این صورت، قضاوت جای خود را به تفکر، شناخت و آگاهی می‌دهد.امیدوارم با بهره‌گیری از آموزش‌های کنگره ۶۰، هر روز بر دانایی خود بیفزایم، از قضاوت‌های ناآگاهانه دوری کنم و با احترام، محبت و شناختی عمیق‌تر با اطرافیانم برخورد کنم؛ زیرا آگاهی، راه رهایی از جهالت و قضاوت‌های نادرست است.

نویسنده: همسفر شهناز رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون چهارم)
رابط خبري: همسفر فیروزه رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون چهارم)
ارسال همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر مبینا (لژیون سوم) دبیر سایت