در هستی قوانینی وجود دارددکه بسیاری از آنها در ریاضی و فیزیک جاری هستند، این قوانین در مورد انسان و در صور پنهان رؤیتپذیر است. مبحثی که در فیزیک خیلی تاثیرگذار میباشد و قوانین بر اثر آن پایهگذاری میشود و تمام کارها بر اثر تأثیر نیروها انجام میشود، نیروها در عملکرد و ماهیت هستی به چندین بخش تقسیمبندی میشوند. در جهانبینی نیرو معادل حس است و کارکرد حس در هر موجوداتی باعث حرکت میشود، نکته مهم این است که زمانی بخواهد نیرو یا حسی به وجود آید از هر جنس به دو قطب نیاز دارد، در بخش قضاوت و جهالت یکی از موارد مهم در نظر گرفتن حس و نیرو است. در بیشتر مطالعات مکانیزم و عملکرد در اثر قضاوت به وجود میآید، قضاوت به این معناست که بر اساس افکار، احساسات و شواهد درباره کسی یا چیزی نظر بدهیم اغلب این اتفاقات در همان دقایق اول ملاقات با افراد اتفاق میافتد و خود را نسبت به افراد دیگر برتر میداند. انسان با اینکه میداند قضاوت کردن به دیگران بر اثر رفتار و گفتار، یکی از بدترین عادات رفتاری است اغلب به طور آگاه و یا ناآگاه درگیر قضاوت عجولانه و شاید قضاوت نابجا میشود.
همه انسانها قضاوت کننده هستند، هیچکس نمیتواند ادعا کند که قضاوت نمیکند؛ زیرا این کارکرد طبیعی مغز انسان است، مغز انسان ماشین تولید فکر است، زمانی که اطلاعات وارد مغز میشود تا زمانی که رفتاری سر بزند مراحلی طی میشود، در مرحله اول اطلاعات از طریق حواس پنجگانه به مغز وارد میشود، در مرحله دوم اطلاعات پردازش میشود و در مرحله سوم تصمیمگیری برای انتخاب رفتار صورت میگیرد و در مرحله چهارم رفتار بیرونی دیده میشود و حکم جاری میشود، انسان همیشه در مورد مسائل مربوط به خود و حیات زندگی باید قضاوت کند این لازم است که زندگیاش رو به پیشرفت باشد؛ اما این موضوع را باید مجزا بداند که در حیطه قضاوت نباید وارد حریم دیگران شود و به مواردی که علم آن را ندارد قضاوت کند. همه چیز در هستی یک صور آشکار و یک صور پنهان دارد؛ اگر از صفات بد کسی بدمان میآید آن عیب دقیقاً در خود ما وجود دارد و در قسمت پنهان در طی سالها رشد خواهد کرد؛ وقتی دیگران را قضاوت کنید آنها را نه؛ بلکه خودتان را در واقع تعریف میکنید.
جهالت: موضوعی که منشأ بسیاری از گرفتاریهای انسان است. جهالت به معنی ندانستن و نادانی است. انسان جاهل همیشه افراطگر و تفریط کننده است، نشانههای جهالت تجسس، بدبینی، منیت و نادانی که خود به تنهایی ریشه تمام بدیهاست. افراد قضاوت کننده بر اثر جهل و نادانی در ظلمت و تاریکی قرار میگیرند؛ وقتی انسان جاهل بخواهد تزکیه و پالایش یابد مشکل اصلی زدودن تاریکی و صفات ناخوشایند نمیباشد و مشکل اصلی در مرحله تزکیه و پالایش ندیدن تاریکی است به این دلیل انسان صفات ناخوشایند را در خود نمیبیند و هیچوقت دست به پالایش نمیزند. تمام تلاش نفساماره در قسمت پنهان در حرکت است که رؤیت نمیشود؛ وقتی ویژگی تاریکی را انسان در خود دید آن زمان ۵۰درصد از مراحل پالایش را طی نموده است. موضوع قضاوت و جهالت کنار هم به معنای ورود به دنیای عمیق تاریکیهاست. شفقت یا تلاش و رنج، قضاوت را کاهش میدهد؛ اگر نسبت به دیگران مهربان رفتار کنیم نیاز است اول با خود مهربان باشیم آنگاه انسان دید مثبتتری به موضوع خواهد داشت. تنها خداوند است که میتواند قضاوت کننده باشد و کاملاً امر الهی است؛ چون خالق تمام موجودات هستی بر پایه حق است و به دور از ظلم انجام گرفته است.
منبع: کتاب ۶۰درجه، سیدی قضاوت و جهالت، جزوه جهانبینی ۱و۲
نویسنده: همسفر فرشته رهجوی راهنما همسفر سمیرا (لژیون پنجم)
رابط خبری: همسفر معصومه (ت) رهجوی راهنما همسفر سمیرا (لژیون پنجم)
ویرایش: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر بهاره (لژیون چهارم) دبیر اول سایت
ارسال: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون دهم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی پاکدشت
- تعداد بازدید از این مطلب :
46