ذهن ما باید تربیت شود

قضاوت به معنای قاضی بودن و جهالت به معنای جهل و نادانی است.

و این دو با هم رابطه مستقیمی دارند به طوری که هر چقدر انسان نادان‌تر و جاهل‌تر باشد قضاوت‌های بیشتری می‌کند و هر چقدر سطح دانایی انسان بالاتر باشد قضاوت در مورد دیگران در وجودش پایین تر است.

به فرموده آقای مهندس کسی که به مرحله قضاوت برسد باید سالیان سال آموزش ببیند، منابع و اطلاعات و آگاهی داشته باشد تا بتواند قضاوت و داوری کند

و در کل قضاوت به آموزش و علم نیاز دارد اما جهالت به پیش زمینه نیاز ندارد. میوه جهالت حرص و خودخواهی است و منیت نیز نتیجه جهالت است. حتی اگر ظن و گمان بد به کسی ببریم، در مورد دیگران تجسس کنیم آنگاه وارد مرحله سرزنش می‌شویم و شروع به غیبت کردن می‌کنیم و این همان مسیر ضد ارزشی‌ها است حتی کسی که بدون آموزش و اطلاعات کافی حرفی را قبول می‌کند و قضاوت می‌کند دارای جهالت است و این همان حقه نیروی منفی است زیرا؛ در فرایند قضاوت، انسان در مرحله نخست به خویش آسیب می‌زند و چیزی که وجود دارد این است که قضاوت نکردن برای ذهن غیر ممکن است.

ذهن ما باید تربیت شود باید متوجه باشیم که چیزهایی پیرامون ما وجود دارد که ما آنها را نمی‌بینیم و ما به همین شکل در مورد دیگران قضاوت می‌کنیم در نتیجه قضاوت کردن بدون علم و دانش کافی باعث رنج انسان است و باعث می‌شود انسان از آموزش غافل شود و در مسیر انحرافی قدم بگذارد و انرژی و نیرویی که برای آموزش و تکامل خود نیاز دارد با قضاوت در مورد دیگران بیهوده از دست می‌دهد.

اما انسان گوهر اختیار را از قدرت مطلق دریافت کرده است تا مسیرش را خود انتخاب کند، می‌تواند مسیر فسق و فجور یا مسیر الهی، تقوا و صراط مستقیم را انتخاب نماید.

مصرف کنندگان مواد مخدر نیز با انتخاب مسیر نادرست سالیان سال در تاریکی بوده‌اند و در مورد آنها قضاوت شده است. 

در سی‌دی قضاوت استاد می‌فرمایند: اگر دافعه یا جاذبه برای صفات یا ویژگی شخصی در ما ایجاد می‌شود برای این است که ما بذر و تخم آن صفت را در وجود خویش داریم، حال ممکن است آن صفت در صور آشکار باشد یا در وجود ما پنهان باشد و این یک قانون است که پذیرفتن آن برای بسیاری از انسان‌ها بسیار دشوار است.

قضاوت کردن مثل شلیک موشک به شهر وجودی طرف مقابل است زیرا همیشه جنگ با شمشیر و در صور آشکار نیست ممکن است جنگ در صور پنهان باشد و تخریب بسیار بیشتری هم به وجود آورد. ما با قضاوت دیگران در صور پنهان وارد درگیری با آن شخص می‌شویم. 

در درگیری‌ها شخصی که ناخالصی کمتری دارد آسیب بیشتری می‌بیند به همین دلیل باید سعی کنیم با افراد نادان و ناآگاه اصلاً وارد درگیری نشویم چه در صور آشکار و چه در صور پنهان.

بزرگان ما گفته‌اند: دیگران را قضاوت نکنید، زیرا شما هم در همان شرایط قرار می‌گیرید برای این مسئله است که قضاوت نیرو و انرژی بسیاری صرف می‌کند و در نهایت تمام حس‌های بازدارنده از آن شخص به ما برمی‌گردد و انسان یک سنگینی شدیدی احساس می‌کند و این پروسه از قانون محکوم کردن و قضاوت دیگران نشأت می‌گیرد.

برای همین است که ما در اول جلسات به خداوند بزرگ پناه می‌بریم و سعی می‌کنیم از جهل و نادانی دوری کنیم و با آموزش‌های ناب کنگره یاد می‌گیریم که روی عیب‌های خویش متمرکز باشیم، بر روی جهان بینی خویش کار کنیم که لازمه رسیدن به تعادل و آرامش است.

منبع:اپلیکیشن دژاکام 

نویسنده: همسفر طاهره ( لژیون پنجم )

ویرایش و ارسال: همسفر وجیهه نگهبان سایت 

نمایندگی همسفران ساوه