قضاوت کار هر کسی نیست

یک ویژگی که خدا به انسان داد و او را از حیوان جدا کرد اختیار بود. خداوند اختیار انسان را به خودش سپرد که راه فسق و فجور یا راه تقوا را انتخاب کند. به انسان قدرت قضاوت داده شد؛ برای قضاوت مسیر خودش نه قضاوت کردن دیگران. ما انسان‌ها لحظه به لحظه در حال قضاوت هستیم. مثلا این را بخرم یا نخرم، به فلانی زنگ بزنم یا نزنم. یک قاضی بعد از کلی تحقیق و تجسس و کلی آزمایش حکم می‌دهد که طرف بی‌گناه است یاگناه‌کار، تازه گاهی بعد از این تحقیق‌ها متوجه می‌شوند که اشتباه کرده‌اند. اما وقتی به ما حرفی راجع‌به کسی می‌زنند شروع می‌کنیم به قضاوت کردن و راحت حکم می‌دهیم.

ما باید افکارمان را بر پایه مثبت بگذاریم. اگر فیلم می‌گیریم از خودمان فیلم بگیریم،گاهی خاری که در چشم دیگران است را می‌بینیم؛ ولی یک دسته بیل در چشم خودمان است را نمی‌بینیم. قضاوت کار هر کسی نیست، برای دیگران به داوری ننشینیم. قاضی خداست، قضاوت هم کار خداست. برای قضاوت نیاز به منابع اطلاعاتی داریم، برحسب ظن و گمان شروع به داوری نکنیم. حرص، خدا‌نشناسی، جهل، افراط، تفریط، منیت، ریا، تعصب، ناامیدی و بی‌سوادی این‌ها همه میوه‌های نادانی و جهالت هستند. این‌ها همه زاییده جهالت هستند. نداشتن تفکر، آگاهی و در تاریکی بودن باعث می‌شود که ما دیگران را راحت قضاوت کنیم.

نویسنده: همسفر اکرم رهجوی راهنما همسفر ناهید (لژیون نهم)
رابط خبری: همسفر شکوفه رهجوی راهنما همسفر ناهید (لژیون نهم)
ارسال: راهنمای تازه‌واردین همسفر مهدیه
همسفران نمایندگی رودهن