همسفر زهرا:
دستورجلسه قضاوت و جهالت است؛ قضاوتهای ما باید براساس دانایی و معرفت و اطلاعات درست باشد اگر این گونه نباشد عین جهالت است قضاوتهای غلط ما بیشترین آسیب را در ابتدا به خودمان وارد میکند و باعث میشود انرژی ما گرفته شود، یکی ازجملههای بسیارمهمی که درکنگره ۶۰ آموختم این بود که همیشه دوربینم روی خودم باشد و این ازحقه های نفس است که انسان را فریب میدهد که تمرکز را از روی خود بردارد و روی دیگران متمرکز شود تا عیوب خود را نبیند و انرژی خود را صرف عیوب دیگران و قضاوت دیگران کند، یک ضرب المثل است که میگوید؛ اگر میخواهی در مورد راه رفتن کسی قضاوت کنی کمی با کفشهای آن راه برو. کسانی که دائماً در مورد دیگران قضاوت میکنند در زندگی شخصی هدف و برنامه مشخصی ندارند و به آسایش و آرامش هم نمیرسند من زهرا باید بدانم که تنها قاضی خداوند است؛ چون که بر همه عالم مسلط است و تنها خداوند است که می تواند قضاوت کند همه آموزشهای کنگره یک هدف دارند که آن هم تعادل است برای رسیدن به این تعادل باید مشکلات و نحوه برطرف کردن این مشکلات و حل آنها را شناخت.
همسفر مریم:
قضاوت احتیاج به پیش نیازهای فراوانی همچون ایمان، فرمان عقل، خودشناسی، علم، آگاهی، عدالت، آموزش، بیطرف بودن، صبر و تقوا دارد؛ اما جهالت پیش نیازی ندارد و به معنای عدم آگاهی و نادانی است زمانی که جهالت باشد ترس، ناامیدی و منیت به دنبالش میآید؛ در واقع صفات منفی مانند حرص، بخل حسد و خرافات میوههای جهالت هستند خودخواهی ثمره نادانی و جهالت است قضاوت خصوصیتی است که خداوند در خلقت انسان و در نهاد او قرار داده انسان موجودی است که اختیار دارد از زمانی که اختیار به انسان تفویض گردید قدرت تجزیه برای تحلیل مسائل و سپس تصمیم گیری بر مبنای اختیار نیز به آن داده شد انسان در طول زندگی و حتی در یک روز از صبح تا شب و از شب تا صبح و حتی هنگام خواب بر سر دوراهی و چند راهیهای متعدد قرار میگیرد و بایستی قضاوت کند و تصمیم بگیرد که کدام درست است و کدام نادرست است این حرف را بزند یا نزند این غذا را بخورد یا نخورد این کار را انجام بدهد یا ندهد این راه را برود یا نرود.
رابط خبری: همسفر زهرا (ا) رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون دوم)
ویراستاری و ارسال: همسفر زهرا (ز) رهجوی راهنما همسفر ملیحه (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی آزادشهر.
- تعداد بازدید از این مطلب :
30