همسفر خديجه رهجوی لژیون یازدهم از نمایندگی رودکی در باب دستور جلسه«قضاوت و جهالت» چنین نوشت:
با آموزشهایی که در کنگره گرفتم؛ فهمیدم خیلی وقتها اتفاق میافتد که انسان صفات و ویژگیهایی را در افرادی میبیند و حالش بد میشود و در این فکر است که من آن ویژگیها و صفات را ندارم یا بگوید آن صفت را نمیپسندد و خوشش نمیآید؛ ولی با کمال اطمینان باید گفت که خودش هم، همان جنس یا همان صفت را دارد؛ زیرا اگر نداشت، نمیتوانست آن صفت را احساس کند و بدش بیاید.
زمانیکه در مورد رفتار و عملکرد دیگران دچار احساس بد شدیم؛ در موردش قضاوت انجام میدهیم و شروع میکنیم به تجزیه و تحلیل کردن رفتار و عملکرد او و این خودش منجر میشود به محکوم کردن آن شخص یا مجموعهای که نسبت به آن احساس بدی داریم و مجازاتی را برای آن در ذهن و اندیشهمان در نظر میگیریم؛ این درست همان قضاوت و اجرای حکم در مورد افراد است. در نتیجهی این امر، دو اتفاق بهصورت همزمان میافتد؛ در ابتدا انسان درگیر یک جنگ درونی میشود که درست مثل جنگهای بیرونی با تخریب همراه است و اولین ضربهی تخریب را به خودمان میزنیم و سپس به طرف مقابل با انرژیهای منفی که به سمت او ارسال کردهایم و او، آنها را دریافت کرده است و بهصورت بازتاب، همان انرژی تخریبی به سمت ما باز خواهدگشت؛ دوم اینکه باعث میشود که ما تاریکی و صفات تاریک درون خود را نبینیم و این موجب میشود که ما در دور تسلسل قضاوت کردن دیگران قرار بگیریم و بهجای اینکه به خود مشغول گردیم به گرفتن عیب و ایراد از دیگران مشغول شویم. با توجه به آموزشهای کنگره فهمیدم اگر حس بدی از رفتار یا گفتار فردی در من ایجاد شد؛ من میدانم آن صفت نیز در من وجود دارد و درست است شاید الان نمود خارجی نداشته باشد؛ ولی میتواند به صورت دانه و بذری باشد که اگر زمین مناسب را برای آن فراهم کنم رشد میکند. پس من هرگاه دچار قضاوت شدم؛ باید بگردم و مشکل خودم را حل کنم و آن حسم را تغییر بدهم؛ چون احساس من درست مثل نیروی محرک برای من عمل میکند و از هر چیزی که همنام خودش است دور میگردد. حال این سوال مطرح میشود: چگونه میتوانم حس خودم را تغییر دهم؟ من با آموزشهای درستی که دریافت میکنم و با خواسته و تلاشم در جهت قرار گرفتن در مسیر درست، میتوانم حس و صفت درونی خود را تغییر دهم. اگر من مورد قضاوت دیگران قرار بگیریم چه کاری میتوانم انجام بدهم؟ درست است ما حس بدی پیدا میکنیم نسبت به قضاوتی که دربارهی ما شده است و ناراحت میشویم؛ ولی میتوانیم از اینجا بفهمیم که مشکلمان کجا است و آن را برطرف کنیم و شناخت بیشتری نسبت به خودمان پیدا کنیم. همیشه افرادی که باعث خوشحالی ما میشوند دوستان ما نیستند؛ گاهی دشمنان ما هم میتوانند به ما خدمت کنند.
ما زمانی از قضاوت دیگران ناراحت می شویم که صفت مورد قضاوت در ما وجود داشته باشد؛ ولی هنگامی که این صفت در فرد وجود نداشته باشد ناراحت نمیشود. پس ابتدا باید خواستهی ما تغییر خودمان باشد و سپس تصمیمگیری کنیم که در جهت خواستهمان حرکت و رفتار نماییم. خوب است که ما در حال قضاوت دربارهی مسائل حیاتی زندگی خودمان باشیم و این باعث میشود که زندگی من در حال پیشرفت باشد؛ ولی نباید وارد حریم خصوصی دیگران شویم و درباره چیزهایی که علم نداریم قضاوت کنیم. قضاوت از آن قاضی است و تنها قاضی که علم کامل به تمام امور دارد، خداوند است.
رابط خبری: همسفر زینب رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون یازدهم)
عکاس: همسفر ملیحه رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون دهم)
ویرایش، تنظیم وارسال مطلب: دبیر سایت همسفر طیبه رهجوی راهنما همسفر معصومه(لژیون یازدهم)
همسفران نمایندگی رودکی
- تعداد بازدید از این مطلب :
44