قضاوت یعنی قبل از آن که حقیقت را به طور کامل بدانیم، درباره دیگران حکم صادر کنیم و این رفتار معمولاً از روی ناآگاهی و جهالت سرچشمه میگیرد. قضاوت از صدور حکم میآید. وقتی مسئله حکم در میان است، یعنی انجام فرمانی که صادر میکنیم و باید منتظر عواقب و نتایج آن باشیم.
انسان جاهل با دیدن ظاهر موضوعی یا دیدن اتفاقی کوچک، سریع نتیجهگیری میکند؛ اما انسان دانا میداند حقیقت همیشه عمیقتر از چیزی است که دیده میشود. زمانی که به انسان اختیار داده شد، قدرت قضاوت نیز به او داده شد؛ قضاوت دربارهٔ خودش و مسیر خودش. انسان به دلیل داشتن اختیار، لحظهبهلحظه در حال قضاوت است. تا جایی که درباره خود قضاوت کنیم، این کار طبیعی و خوب است؛ اما در مواردی که به ما ارتباطی ندارد و وارد حوزهٔ قضاوت میشویم، مبحث جهالت مطرح میشود.
زمانی که حرفی درباره شخصی به ما میزنند و ما شروع میکنیم درباره انسانها داوری و قضاوتکردن، آیا این جهل نیست؟ بنابراین، وقتی در اموری که هیچ ارتباطی به ما ندارد وارد میشویم و درباره آن داوری میکنیم، ریشه آن جهالت است و این جهالت با خود نادانی، خودخواهی، وابستگی و غرور را به همراه میآورد.
بسیاری از اختلافها و دلخوریها از یک قضاوت اشتباه آغاز میشود. یک جمله یا رفتار را به میل خود تفسیر میکنیم و بر اساس آن واکنش نشان میدهیم، درحالیکه شاید واقعیت کاملاً متفاوت باشد. در جهانبینی نیز میآموزیم که انسان در مسیر حرکت از جهل به دانایی قرار دارد؛ بنابراین هیچکس کامل نیست و همهٔ ما در حال آموزش هستیم. اگر این اصل را بپذیریم، دیگر بهراحتی درباره رفتار و شخصیت دیگران حکم صادر نمیکنیم؛ زیرا میدانیم هر انسانی در نقطهای از سفر تکاملی خود قرار دارد.
زمانی که ذهن ما مشغول قضاوتکردن دیگران میشود، دیگر فرصتی برای دیدن نقاط ضعف خودمان باقی نمیماند. در واقع، قضاوت نگاه انسان را از درون به بیرون منتقل میکند. زمانی که از قضاوتکردن فاصله میگیریم، آرامش بیشتری را تجربه میکنیم و دیگر ذهنمان درگیر تحلیل زندگی دیگران نیست و انرژی خود را صرف اصلاح خویش میکنیم، این همان سفری است که کنگره از ما میخواهد؛ حرکت از تغییر دیگران به سمت تغییر خود.
من بارها در زندگی خود متوجه شدهام که هر زمان کسی را قضاوت کردهام، مدتی بعد در شرایط مشابه قرار گرفتهام. آنجا فهمیدم که زندگی بهترین معلم انسان است. وقتی خودمان همان شرایط را تجربه میکنیم، تازه درک میکنیم که قضاوتکردن چقدر آسان و درککردن چقدر دشوار است.
آموزشهای کنگره۶۰ مانند چراغی هستند که تاریکی جهالت را کمکم روشن میکنند و هر آموزش، قدمی به سمت دانایی است؛ اما این دانایی زمانی ارزشمند است که به عمل تبدیل شود. اگر آموزش بگیرم و رفتارم تغییر نکند، هنوز به دانایی فاصله زیادی دارم.
منابع: سیدی قضاوت ۹۳، سیدی قضاوت و جهالت، سایت کنگره۶۰
نویسنده: راهنما همسفر فاطمه (لژیون نهم)
ویرایش: همسفر پرستو رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون نهم) دبیر اول سایت
تنظیم و ارسال: همسفر شیوا رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون نهم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی زنجان
- تعداد بازدید از این مطلب :
173