دستور جلسه قضاوت و جهالت است که این دو ارتباط مستقیمی با یکدیگر دارند. وقتی شخصی در جهل و نادانی باشد این اجازه را به خود میدهد که در رابطه با هر شخصی یا مجموعهای قضاوت کند بدون اینکه به نتیجه آن فکر کند .
جهل باعث شود شخص صفات منفی را که دارد در خود نمیبیند و تنها آنها را در دیگران ببینند. و طبق قانون هستی اگر ویژگی یا صفتی چه مثبت و چه منفی در دیگری ببینیم قطعاً آن صفت یا ویژگی در ما هم هست ممکن است کم یا زیاد باشد.
ما ممکن است شخصی را قضاوت کنیم ولی اصلاً به پیامد اون فکر نمی کنیم و از کاری که کرده ایم خرسند بشویم یا ممکن است وقتی بخواهیم کسی را قضاوت کنیم این یک هشدار به ما است، که آن ویژگی در درون خود ما هم هست و به فکر پالایش خود باشیم. پس میتوانیم درس بگیریم که به زدودن تاریکی از درون خود کمک کنیم. چون این موضوع خیلی عادی بین مردم وجود دارد .وقتی من کسی را قضاوت میکنم قطعاً من هم مورد قضاوت قرار میگیرم.
لازمه این امر این است که من بتوانم تاریکی های درونم را که سدی شده است که از دیدن راستی ها مرا منع می کند ،دوری کنم .وبدانم تا زمانی من به وسیله تزکیه و پالایش ویژگی های منفی خودم را نیافتم و نسبت به رفع آن ها تلاشی نکرده ام حق جستجوی آن ویژگی ها در آنان نباشم .چه بسا من در جایگاهی نیستم که عیب های دیگران را بیابم و به زبان بیاورم .خدا برترین قاضی است و او می داند که انسان در چه شرایط وجایگاهی قرار دارد .بنابراین در کنگره ۶۰ به درستی آموخته ام که ای انسان حتی در حدیثنفس خویش کسی را یه زبان قضاوت نخوان و بیاموز که مسیر راستی را پیشه کنی که آرامش در طی این مسیر است ؛ و دستور جلسه این موضوع را به من یادآوری میکند.
چون ریشه تمام مشکلات ما از نادانی و جهل ماست. و به کنگره آمدهایم که این علوم و قوانین را آموزش ببینیم و به زندگی با صلح و آرامش نزدیکتر بشویم.
از اینکه به مشارکت من گوش کردید، سپاسگزارم.
نویسنده :همسفر لیلا راهنمای( لژیون سوم )
تنظیم وارسال :همسفر مرجان رهجوی همسفر زهره (لژیون یکم)،دبیرسایت
ویرایش :همسفر ساره رهجوی همسفر زهره(لژیون یکم)،نگهبان سایت
همسفران نمایندگی کارون
- تعداد بازدید از این مطلب :
35