حرمت اجازه نمی‌دهد از مسیر اصلی خارج شویم

اولین جلسه از دور دوازدهم کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره‌۶۰ نمایندگی بروجرد با استادی راهنما مسافر امیرحسین، نگهبانی مسافر کرم و دبیری مسافر محمد با دستور جلسه: «حرمت کنگره‌۶۰، چرا رابطه‌ی کاری، مالی و خانوادگی در کنگره ممنوع است؟» روز پنج‌شنبه ۱۱‌تیرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

خداوند را شاکرم که بار دیگر این فرصت برایم فراهم شد تا بتوانم در این جایگاه خدمت کنم. از آقای مهندس و خانواده محترمشان تشکر می‌کنم و همچنین از راهنمای درمانم سپاسگزارم.

وقتی وارد کنگره‌۶۰ می‌شویم، فرصت پیدا می‌کنیم تا تغییراتی در وجود خود ایجاد کنیم و باید بتوانیم به بهترین شکل از این فرصت استفاده نمائیم؛ فرقی هم نمی‌کند در چه جایگاهی باشیم. از سفر اول گرفته تا سفر دوم و هر مسئولیتی که به ما واگذار می‌شود، همه یک فرصت هستند.

سفر اولی فرصت پیدا می‌کند از اعتیاد خارج و از دنیای تاریکی وارد روشنایی شود؛ اما اینکه از این فرصت چگونه استفاده کند، کاملاً به خودش بستگی دارد. امکانات و آموزش‌ها در اختیار ما قرار گرفته و این ما هستیم که باید از آن‌ها به‌درستی بهره ببریم.

دستور جلسه امروز: «حرمت کنگره‌۶۰» و همچنین «تولد اولین سال رهایی مرزبان مسافر محمد» است که از مرزبانان پارک و یکی از خدمتگزاران شعبه هستند.

دستور جلسه امروز یکی از مهم‌ترین دستور جلسات کنگره‌۶۰ است. البته همه دستور جلسات اهمیت دارند؛ اما بعضی از آن‌ها صرفاً دانستنی نیستند؛ بلکه باید آن‌ها را در عمل اجرا کرد. اگر به آن‌ها عمل نکنیم، ممکن است دچار فرصت‌سوزی شویم و آن تغییراتی که برای رسیدن به آن‌ها وارد کنگره‌۶۰ شده‌ایم، هرگز اتفاق نیفتد.

اگر کنگره‌۶۰ تا امروز توانسته موفق باشد و انسان‌های زیادی را در محیطی امن به درمان و آرامش برساند، یکی از مهم‌ترین دلایلش همین رعایت حرمت کنگره‌۶۰ است. هرکدام از ما با هدفی وارد کنگره‌۶۰ شده‌ایم، هیچ‌کس بی‌دلیل به اینجا نمی‌آید. هیچ تازه‌واردی هم بدون هدف وارد کنگره‌۶۰ نمی‌شود. هدف اولیه همه ما درمان اعتیاد است و حرمت کنگره‌۶۰ کمک می‌کند که این مسیر را به بهترین شکل طی کنیم.

حرمت، مانند گاردریل کنار جاده است؛ اجازه نمی‌دهد از مسیر اصلی خارج شویم. بسیاری از مواردی که در حرمت کنگره‌۶۰ آمده، در حقیقت همان قوانین هستی و اصول مورد تأیید عقل و خرد جهانی هستند. مثلاً دروغ نگفتن، اصلی است که در همه فرهنگ‌ها وجود دارد. اگر کسی هم‌زمان مواد مصرف کند و به کنگره‌۶۰ هم بیاید؛ اما دروغ بگوید، معلوم است که این مسیر پایان درستی نخواهد داشت. همین‌طور برقراری ارتباط‌های مالی یا کاری خارج از چارچوب کنگره‌۶۰، می‌تواند اختلاف ایجاد کند و باعث شود مسیر اصلی خود را گم کنیم.

گاهی هم علت رعایت نکردن حرمت این است که انسان تصور می‌کند از حرمت بالاتر است. مثلاً بگوید من راهنما یا ایجنت شده‌ام و دیگر نیازی به رعایت حرمت ندارم؛ در حالی که دقیقاً برعکس است. هرچه جایگاه انسان در کنگره‌۶۰ بالاتر می‌رود، بیشتر باید مراقب رعایت حرمت باشد.

بارها دیده‌ایم افرادی که جایگاه‌های خوبی داشته‌اند؛ اما به دلیل رعایت نکردن همین اصول، دیگر در کنگره‌۶۰ حضور ندارند یا در زندگی شخصی خود با مشکلات بزرگی روبه‌رو شده‌اند. انسان دانا و هوشیار می‌داند چه کاری را باید انجام دهد و از چه کارهایی باید پرهیز کند. خوشبختانه در کنگره‌۶۰ همه این مسائل به‌روشنی مشخص شده است.

در بخش دوم دستور جلسه، تولد اولین سال رهایی را به مرزبان مسافر محمد، خانواده محترمشان، آقای مهندس و همه خدمتگزاران شعبه تبریک عرض می‌کنم. محمد از خدمتگزاران خوب کنگره‌۶۰ است، اکنون مرزبان پارک است و پیش از این نیز در بخش‌های مختلف، از جمله ساخت بنای شعبه بروجرد، خدمات ارزشمندی انجام داده و کمک‌های زیادی به شعبه کرده است؛ البته همچنان باید با قدرت به مسیر خود ادامه دهد. من اعتقاد دارم هرکسی که وارد کنگره‌۶۰ می‌شود، حداقل باید یک دوره راهنمایی را تجربه کند؛ حتی اگر لازم باشد چندین بار در آزمون شرکت کند تا بالاخره قبول شود. وقتی این مرحله را پشت سر بگذارد، می‌توان گفت بخش مهمی از مسیر خدمت را طی کرده است و ادامه آن به خواست، تلاش و پشتکار خودش بستگی دارد. محمد هم خوشبختانه در همین مسیر حرکت می‌کند و تلاشش را برای قبولی در آزمون راهنمایی ادامه می‌دهد. اگر نیت انسان درست باشد، قطعاً نیروهای الهی نیز به کمک او خواهند آمد. مهم این است که آنچه را باید از کنگره‌۶۰ بیاموزیم، به‌درستی دریافت کنیم و در مسیر زندگی به کار ببریم. ممکن است فراز و نشیب‌های زیادی داشته باشیم و گاهی شرایط مطابق میل ما نباشد؛ اما اگر در مسیر درست حرکت کنیم، سرانجام به نتیجه درست خواهیم رسید؛ زیرا راه درست، محکوم به پیروزی است. برای محمد آرزوی موفقیت دارم، ان‌شاءالله در خدمت خود موفق باشد.

سخنان مرزبان مسافر محمد:

خدایا چنان کن سرانجام کار
تو خشنود باشی و ما رستگار

آرزوی من این است که در کنگره‌۶۰ حضور داشته باشم و بتوانم به هم نوعان خود کمک کنم.

از خداوند سپاسگزارم که به من توفیق داد سفر اولم را به‌موقع، با نظم و برنامه، ادامه دهم تا بتوانم وارد سفر دوم شوم. از خداوند می‌خواهم همیشه یار و یاورم باشد و کمکم کند تا بتوانم در مسیر درست حرکت نمایم. از آقای مهندس و خانواده محترمشان، همچنین آقای بهرامی که زحمات بسیاری برای من کشیدند، صمیمانه سپاسگزارم. همیشه جشن‌های تولد یک‌سالگی، پیام‌های ارزشمندی در خود دارند. پیامی که برای سفر اولی‌ها دارم این است که هر عزیزی که تازه وارد کنگره‌۶۰ می‌شود، از همان روز اول که با کنگره‌۶۰ آشنا شد، تمام همّ و غمش این باشد که فقط مواد مخدر را کنار بگذارد و به هیچ حاشیه‌ای توجه نکند. تنها کاری که باید انجام دهد، این است که داروی خود را به‌درستی و منظم مصرف کند و یک پایه و بنیان محکم برای سفر دوم خود بسازد. پیامی که برای سفر دومی‌ها دارم این است که در سفر دوم نباید تصور کنیم مشکل اصلی ما فقط مواد مخدر بوده است. آنچه ما را به سمت سختی‌ها و گرفتاری‌ها می‌برد، افکار، ایده‌ها و خواسته‌های نامعقول خودمان است. هر زمان که حالم خراب می‌شود، می‌بینم دلیلش این است که به خواسته‌های نامعقول و افکار گذشته‌ام بها داده‌ام و در آن‌ها مانده‌ام؛ اما هر زمان خواسته‌های معقولم را به اجرا می‌گذارم و افکار جدید و سازنده را جایگزین افکار گذشته می‌کنم، همیشه حالم خوب است و آرامش بیشتری را تجربه می‌کنم.

در ادامه رهایی مسافر مراد با راهنمایی مسافر امیرحسین

عکس، تایپ، ویرایش و ارسال: مسافر کریم (لژیون چهارم)