خود، مسئول زندگی خویش هستیم.

همسفر سمیه ✍✍

وادی‌های اول تا چهارم، زیربنای تفکر و نگرش ما را می‌سازند و ما را برای یک حرکت صحیح در مسیر درمان و ادامه زندگی آماده می‌کنند.وادی اول، جایگاه تفکر و درست اندیشیدن را به ما می‌آموزد. وادی دوم، پوچی و ناامیدی را که از بزرگ‌ترین عوامل بازدارنده انسان هستند، از بین می‌برد. وادی سوم نیز به ما یادآوری می‌کند که هیچ‌کس به اندازه خود ما به فکرمان نیست؛ بنابراین نباید منتظر دیگران باشیم، بلکه باید مسئولیت زندگی خود را بپذیریم و برای حل مشکلاتمان تلاش کنیم.

در این مرحله، ممکن است تصور کنیم که حالا خداوند باید همه مشکلات ما را حل کند؛ اما وادی چهارم با جمله‌ای بسیار زیبا و پرمعنا این تفکر را اصلاح می‌کند:«در مسائل حیاتی، به خداوند مسئولیت دادن، یعنی سلب مسئولیت از خویشتن.»

این قانون به ما می‌آموزد که در مسائل حیاتی، مسئولیت بر عهده خود ماست. خداوند اختیار، عقل، قدرت انتخاب و تمام ابزارهای لازم را در اختیار انسان قرار داده و راه را نیز نشان داده است. اکنون این ما هستیم که باید با حرکت، تلاش و آموزش، مسئولیت زندگی خود را بر عهده بگیریم.

وادی چهارم مشخص می‌کند که بیشترین مسئولیت زندگی بر عهده خود ماست. خداوند انسان را بر سر دو راهی ارزش‌ها و ضد ارزش‌ها قرار داده و حق انتخاب را به او داده است. این ما هستیم که با اختیار خود مسیر زندگی‌مان را انتخاب می‌کنیم و باید برای حرکت در مسیر ارزش‌ها تلاش کنیم.

در جهان هستی، تمام مخلوقات نسبت به یکدیگر مسئولیت دارند. انسان در برابر خداوند مسئول است و خداوند نیز نعمت‌ها، هدایت و اختیار را در اختیار انسان قرار داده است. اگر هر موجودی مسئولیت خود را به‌درستی انجام دهد، بسیاری از مشکلات برطرف خواهد شد. این قانون در تمام ابعاد زندگی جاری است.

گاهی برای فرار از مسئولیت، از روی تنبلی، سستی یا کاهلی، همه امور زندگی را به خداوند واگذار می‌کنیم و انتظار داریم بدون هیچ تلاشی مشکلاتمان حل شوند. حتی برای کوچک‌ترین مسائل نیز می‌گوییم: «خدایا، خودت درستش کن.» در حالی که خداوند از ما خواسته است ابتدا وظیفه خود را انجام دهیم، در صراط مستقیم حرکت کنیم و از تمام توانایی‌های خود استفاده نماییم؛ آن‌گاه لطف و یاری او نیز شامل حالمان خواهد شد.

خداوند را شاکرم که از این وادی آموختم تنها خواستن، دعا کردن و راز و نیاز، به‌تنهایی کافی نیست؛ بلکه حرکت، تلاش، آموزش و عمل نیز لازم است. همچنین یاد گرفتم که هرکس مسئول زندگی و انتخاب‌های خودش است و شکرگزاری واقعی زمانی معنا پیدا می‌کند که در کنار سپاسگزاری، مسئولیت‌های خود را نیز به‌درستی انجام دهیم.

برداشت من از وادی چهارم این است که خداوند همیشه همراه و پشتیبان ماست، اما قدم اول را باید خودمان برداریم. اگر مسئولیت زندگی‌مان را بپذیریم، در مسیر ارزش‌ها حرکت کنیم و دست از تلاش برنداریم، خداوند نیز راه را برایمان هموار خواهد کرد. بنابراین پیام اصلی این وادی برای من این است که:

خود، مسئول زندگی خویش هستیم.

نویسنده: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون چهارم)
رابط خبری: همسفر ملیحه رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون چهارم)
ویرایش و ارسال: همسفر مرجان رهجوی راهنما همسفر سمیرا (لژیون اول) دبیر سایت

نمایندگی همسفران شهباز