کنگره؛ مکانی مقدس و امن

اولین جلسه از دور شانزدهم سری کارگاه های آموزشی عمومی کنگره 60 نمایندگی بیرجند، ویژه مسافران و همسفران با استادی راهنمای محترم مسافر حمید، نگهبانی مسافر حمیدرضا و دبیری مسافر محمود با دستور جلسه" حرمت کنگره 60؛ چرا رابطه کاری، مالی و خانوادگی در کنگره 60 ممنوع است؟ " در روز پنج شنبه 11 تیرماه 1405 راس ساعت 17:00 آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

خداوند را شاکرم که در این جایگاه قرار گرفتم تا از آموزش‌ها بهره‌مند شوم. ورود به شعبه بیرجند برای من یک بازگشت به ریشه بود؛ حسِ همان امنیت و آرامشی که در جای‌جای کنگره جاری است. اما در شعبه بیرجند، مهربانیِ خاصی را حس کردم؛ مهربانیِ انسان‌هایی که شادند، نه چون ثروتمندند، بلکه چون «مسیر» را پیدا کرده‌اند و در این کشتیِ امن، با عشقِ آقای مهندس به سمت تعادل پارو می‌زنند.

حرمت؛ این دستور جلسه، فقط مجموعه‌ای از «بایدها و نبایدها» روی یک کاغذ نیست. اگر امروز دیده‌بان‌های عزیزمان، مثل استادِ من آقای جواد فلاح، سال‌ها رنجِ دوری و جاده را به جان می‌خرند تا اینجا حضور داشته باشند، به این خاطر است که آن‌ها «حرمت» را فهمیده‌اند. آن‌ها فهمیده‌اند که این مکان مقدس است.

ما در کنگره یاد می‌گیریم که «تلفن دادن ممنوع است» تا حالمان خراب نشود. «رابطه مالی ممنوع است» تا پیوند دوستی‌مان آسیب نبیند. «غیبت و تجسس ممنوع است» تا انرژی‌مان برای درمان هدر نرود. اما آیا این حرمت‌ها فقط متعلق به درون شعبه است؟

اگر از درِ کنگره بیرون رفتیم و در خانواده، همان آدمِ عجول، بددهن یا دروغ‌گویِ سابق بودیم، آیا واقعاً «حرمت» را رعایت کرده‌ایم؟ حقیقت تلخ این است: اگر کنگره «مکان مقدس و امن» است، چرا خانه ما نباید باشد؟

چرا وقتی از کنگره بیرون می‌رویم، اجازه می‌دهیم خشم‌مان، بنیان خانواده‌مان را بلرزاند؟ حرمت، در واقع «مرزِ انسانیت» ماست.

این دستور جلسه به من هشدار می‌دهد: «حمید! نکند آن دیواری که کنگره با زحمت ساخته تا تو درمان شوی، با رفتارهای بیرونِ تو فرو بریزد؟»

کنگره به ما یاد می‌دهد که چگونه زندگی کنیم تا «آجر به آجرِ» زندگی‌مان (چه در شعبه و چه در خانه) مستحکم بماند. وقتی غیبت نمی‌کنیم، یعنی داریم به خودمان و آرامش خودمان احترام می‌گذاریم. وقتی با همسرمان با احترام صحبت می‌کنیم، یعنی در حالِ ساختن یک «مکان مقدس و امن» جدید در خانه‌مان هستیم.

امیدوارم همه ما با رعایتِ واقعیِ حرمت‌ها، پاداشِ رهایی و تعادل را دریافت کنیم و خانه و دلمان را به مکانی تبدیل کنیم که هیچ رنج و ناامنی، جرأتِ ورود به آن را نداشته باشد.

از اینکه با سکوتِ محبت‌آمیزتان، به صحبت های من گوش دادید، سپاسگزارم.

مرزبان خبری: مسافر جلیل
ضبط و تایپ: مسافر مسلم  لژیون اول
عکاس: مسافر مجتبی لژیون دوم
ویرایش و ارسال خبر: مسافر حسین لژیون دوم