از سیدی لنگر کشتی را بکشید من متوجه شدم تمثیل لنگر کشتی خود انسان است، تمثیل پرنده روح یا نفس انسان است، کشتی همان جسم یا کالبد فیزیکی انسان است، انسانی که سوار بر کشتی است دنیا را از روزنه آن نگاه میکند و در افکار و اندیشه خود گاهی میخواهد آن کشتی را به پرواز درآورد، پس گاهی هم جسم و هم روح در حال سفر است و گاهی هم به صورت راکد است. افتادن کشتی در گیر طوفان همان زمانی است که درگیر اعتیاد است، خودش هم میداند که باید جای خود را تغییر دهد و خود را رها کند، برای این امر باید حرکت کند و با حرکت هم گاهی اسیر امواج و فشار آب و طوفان میشود و آنها اجازه نمیدهند که انسان رها شود، انسان اسیر امواج و مشکلات و تنگاها قرار میگیرد، منظور از امواج همان فشار خماری یا تصویر سازی ذهنی یا مشکلات خانوادگی است. جسم انسان در دام اعتیاد است و از همه طرف احاطه شده است و تلاش میکند خود را رها کند و کشتی را به ساحل برساند. در برداشت از این سیدی من متوجه شدم که برای رهایی بایستی به خود متکی باشیم و از قدرت درون خود استفاده نماییم، قدرت و نیرویی که بسیار عظیم و خفته است که در سفر به آرامی آن را بیدار خواهیم کرد، بیدار شدن این نیرو در هر انسان به منزله زنده شدن دوباره است، بعد از بیدارشدن باید با تمام قدرت آن را مهار کنیم و جلو آن سد مستحکمی بنا نماییم تا در شرایط لازم برای آب یاری شهر وجودی خودمان از این نیرو و انرژی ذخیره شده بهتر بهره ببریم. در هر سفری با ایمان کامل و حرکت درست معجزه رخ میدهد، خداوند هم یاری رسان انسان خواهد بود.
منبع: سیدی لنگر کشتی را بکشید، آقای مهندس حسین دژاکام
نویسنده: همسفر حلیمه رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون هفتم)
رابط خبری: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون هشتم)
ویرایش و ارسال: همسفر ندا نگهبان سایت
همسفران نمایندگی گوجان
- تعداد بازدید از این مطلب :
15