قانون برای محدود کردن اعضا نیست

در کنگره۶۰ یکی از قوانین مهم، پرهیز از برقراری روابط مالی، کاری و خانوادگی میان اعضا است. این قانون در نگاه اول ممکن است، سخت‌گیرانه به نظر برسد؛ اما هنگامی که به هدف اصلی کنگره، یعنی درمان و رسیدن به تعادل توجه کنیم، فلسفه آن روشن‌تر می‌شود. کنگره۶۰ محلی برای درمان، آموزش و بازسازی شخصیت انسان است.

بسیاری از افرادی که وارد این مجموعه می‌شوند، در حال عبور از دوره‌ای هستند که هنوز به ثبات کامل جسمی، روانی و جهان‌بینی نرسیده‌اند. در چنین شرایطی، ورود به روابطی که تعهدات مالی، کاری یا عاطفی سنگین ایجاد می‌کنند، می‌تواند تمرکز فرد را از مسیر درمان دور کند.

برای مثال: فرض کنید دو نفر در کنگره با یکدیگر آشنا می‌شوند، یکی از آن‌ها به دیگری پیشنهاد می‌دهد که در یک کسب‌وکار سرمایه‌گذاری کند، در ابتدا همه چیز خوب پیش می‌رود؛ اما پس از مدتی کار با مشکل مواجه می‌شود و بخشی از سرمایه از بین می‌رود، حال دیگر رابطه این دو نفر فقط یک رابطه آموزشی و دوستانه نیست؛ طلبکاری، ناراحتی، سوءتفاهم و حتی خشم وارد ماجرا می‌شود، در نتیجه زمانی که این دو نفر در جلسات یکدیگر را می‌بینند، ذهن آنان به جای آموزش و درمان، درگیر اختلاف مالی است؛ گاهی این اختلاف حتی به دیگر اعضا نیز منتقل می‌شود و فضای شعبه را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

در مورد روابط کاری نیز وضعیت مشابهی وجود دارد. فرض کنید یکی از اعضا، عضو دیگری را در محل کار خود استخدام کند، تا زمانی که همه چیز خوب باشد، مشکلی دیده نمی‌شود؛ اما چنانچه اختلافی درباره حقوق، ساعات کار یا کیفیت انجام وظایف به وجود آید، این اختلاف از محیط کار به جلسات کنگره منتقل می‌شود، ممکن است فردی که از کارفرمای خود ناراضی است، دیگر نتواند با آرامش در کنار او در جلسات حضور پیدا کند، در چنین شرایطی محیطی که باید محل آموزش و آرامش باشد، تحت تأثیر مسائل بیرونی قرار می‌گیرد.

روابط عاطفی و خانوادگی نیز از همین قاعده پیروی می‌کنند. در دوران درمان، افراد در حال تغییر هستند. نگرش‌ها، احساسات و حتی نوع تصمیم‌گیری آن‌ها ممکن است، نسبت به گذشته تفاوت پیدا کند؛ به همین دلیل کنگره معتقد است، تصمیم‌های مهم زندگی، باید زمانی گرفته شوند که فرد به ثبات بیشتری رسیده باشد. برای نمونه: دو نفر در دوران سفر اول ممکن است به یکدیگر علاقه‌مند شوند و تصور کنند، شناخت کاملی از یکدیگر دارند؛ اما پس از مدتی که هر دو در مسیر درمان رشد می‌کنند، متوجه می‌ شوند، دیدگاه‌ها و اهداف متفاوت هستند، در این صورت پایان رابطه می‌تواند، آسیب روحی قابل توجهی ایجاد کند و حتی انگیزه ادامه درمان را کاهش دهد.

نکته مهم این است که این قانون به معنای بی‌اعتمادی به اعضا نیست؛ کنگره فرض نمی‌کند که افراد قصد سوءاستفاده از یکدیگر را دارند؛ بلکه بر اساس تجربه سال‌های طولانی فعالیت خود، می‌داند که بسیاری از مشکلات و حاشیه‌ها از همین روابط آغاز می‌شوند. درست مانند قوانین ایمنی که پیش از وقوع حادثه وضع می‌شوند، این محدودیت‌ها نیز برای پیشگیری از مشکلات احتمالی ایجاد شده‌اند.

در واقع، کنگره۶۰ تلاش می‌کند، محیطی را حفظ کند که در آن همه افراد، فارغ از مسائل مالی، کاری و عاطفی، بتوانند، روی درمان خود تمرکز کنند. هنگامی که اعضا بدانند در این فضا شخصی از آن‌ها درخواست پول، شراکت، استخدام یا رابطه عاطفی نخواهد داشت؛ احساس امنیت بیشتری می‌کنند. این امنیت باعث می‌شود، اعتماد عمومی حفظ شود و انرژی افراد به جای درگیر شدن با حاشیه‌ها، صرف آموزش، خدمت و رشد شخصی شود، به همین دلیل گفته می‌شود که در کنگره60 اولویت با درمان و رسیدن به تعادل است.
زمانی که فرد به تعادل برسد، قدرت تصمیم‌گیری او نیز بیشتر می‌شود و می‌تواند، درباره مسائل مهم زندگی، از جمله روابط مالی، کاری و خانوادگی، با آگاهی و عقلانیت بیشتری تصمیم بگیرد. این قانون در اصل برای محدود کردن اعضا نیست؛ بلکه برای محافظت از آن‌ها، حفظ آرامش و سلامت فضای درمانی کنگره وضع شده است.

نویسنده: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر مریم از لژیون دوازدهم نمایندگی هاتف، رشته ورزشی بدمینتون
رابط خبری: همسفر عصمت مرزبان خبری پارک لاله نجف‌آباد
ویرایش و ارسال: همسفر سعیده از نمایندگی خواجو، رشته ورزشی بدمینتون، دبیر سایت
گروه ورزش همسفران کنگره۶۰