در ناامیدی بسی امید است

زمانی‌که فهمیدم مسافرم اعتیاد دارد، دنیا بر سرم خراب شد، هر کاری می‌کردم تا او ترک کند؛ اما هیچ‌وقت نتیجه‌ خوبی نداشت، شرایط روز‌‌ به‌روز بد‌تر می‌شد و هرروز ناامید‌تر از قبل بودم. همه‌ اطرافیانم به من می‌گفتند: باید او را به حال خود رها کنی تا به خودش بیاید؛ اما فایده‌ای نداشت.
تمام روزم با گریه سپری می‌شد‌، به درگاه خداوند التماس، دعا و رازونیاز می‌کردم که مشکل من را حل کند؛ اما انگار زمان ایستاده بود و حرکت نمی‌کرد. گاهی با خداوند درگیر می‌شدم و او را تهدید می‌کردم که دیگر کار خوبی انجام نخواهم داد و او را پرستش نخواهم کرد.

تمام ذهن من از افکار منفی پر شده بود تا این‌که مسیر کنگره برایم باز شد؛ کنگره همان نور امیدی بود که به من همسفر تابید. با حضور در این مکان، آموزش گرفتن و عملی کردن آن‌ها متوجه شدم، نباید مشکلات زندگی را لعنت خداوند بدانم؛ بلکه آن‌ها رحمت زندگی هستند و باید از آن‌ها درس بگیرم.

خداوند گاهی بندگانش را مورد آزمایش قرار می‌دهد تا میزان ایمان و قدرشناسی آن‌ها را بسنجد. ما نباید هنگام رو‌به‌رو شدن با مشکلات ناامید شویم و از پا بایستیم؛ بلکه باید حرکت و تلاش کنیم تا خداوند رحمت خود را که همان امید است به ما نشان بدهد. ناامیدی باعث می‌شود که از حرکت بایستیم و فکر کنیم که به هیچ دردی نمی‌خوریم و ما را بیشتر به عمق تاریکی و جهل فرومی‌برد. من از آموزش‌های کنگره و سی‌دی کافر آموختم که در ناامیدی بسی امید است؛ نباید در هیچ شرایطی ناامید شوم و باید به خداوند و رحمتش ایمان داشته باشم.

افکار منفی انسان را به طرف ضدارزش‌ها و کفر سوق می‌دهد و همین تفکر منفی باعث می‌شود که ما از خداوند دور شده، کفر بورزیم و شروع به پنهان‌کاری کنیم. باید نسبت به چیزهایی که خداوند به ما عطا کرده، سپاسگزار و شاکر داشته‌های خودمان باشیم. گاهی فقط به نداشته‌های خود فکر می‌کنیم و این باعث می‌شود تا نعمت‌هایی را که خداوند به ما داده است، نادیده بگیریم و دچار عصیان شویم.

گاهی عملی ضد‌ارزش انجام می‌دهیم و آن را پنهان می‌کنیم تا خودمان را گول بزنیم که کار ما درست است و در این نقطه به‌سمت کفر می‌رویم؛ برای مثال وقتی می‌بینیم دیگران کم‌فروشی می‌کنند، پس ما هم همین کار را انجام می‌دهیم و می‌گوییم: همه این کار را می‌کنند؛ پس گناه نیست و منکر کار ضدارزشی و زشت خود می‌شویم.

برای این‌که از عمق تاریکی‌ها نجات پیدا کرده و نور امید الهی را دریافت کنیم، بایستی تسلیم امر‌ و فرمان خداوند بوده، از او تبعیت کنیم، فرمان‌بردار باشیم و عمل صالح انجام دهیم. باید از خواسته و منفعت خودمان بگذریم تا به ایمان برسیم؛ چرا‌که خداوند رحیم و مهربان است و گناهان بندگانش را می‌بخشد. باید از تمام نعمت‌هایی که به ما داده است نهایت استفاده را ببریم؛ مثلاً در کنگره‌۶۰ از آموزش‌های لژیون و سی‌دی‌ها استفاده کرده و آن‌ها را در زندگی روزمره خود کاربردی کنیم.

نویسنده: همسفر فریده رهجوی راهنما همسفر ریحانه (لژیون ششم)
ویرایش: رابط خبری همسفر الهام رهجوی راهنما همسفر ریحانه (لژیون ششم)
ارسال: همسفر افسانه رهجوی راهنما همسفر مهدیه (لژیون هفتم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی وکیلی یزد