حرمت، مرز امن درمان و رهایی

امروز سه شنبه ١۴٠۵/٠۴/٠٩ جلسه دهم از دوره هشتم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی مسافران کنگره ۶٠ زاهدان با دستور جلسه "حرمت کنگره ۶٠،  چرا رابطه کاری،  مالی و خانوادگی در کنگره ۶٠ ممنوع است" به استادی مسافر علی اکبر،  نگهبانی مسافر رامین و دبیری مسافر علی آغاز بکار کرد.

خلاصه سخنان استاد :
خدا را شاکرم که بار دیگر این توفیق را پیدا کردم تا در جمع شما حضور داشته باشم و آموزش بگیرم. از بنیان‌گذار محترم کنگره ۶۰، جناب مهندس دژاکام، همچنین از ایجنت محترم، آقای جواد، و راهنمای عزیزم صمیمانه تشکر می‌کنم. از راهنمایم نیز می‌خواهم اگر در سفر اول باعث زحمت یا ناراحتی ایشان شدم، مرا حلال کنند؛ چراکه آن روزها هنوز درگیر منیت و ناآگاهی بودم.

دستور جلسه امروز «حرمت کنگره ۶۰» است. واژه «حرمت» از «حریم» گرفته شده است؛ یعنی مرزی که باید به آن احترام گذاشت. در زندگی هم برای هر چیزی حریمی وجود دارد. برای مثال، در جاده‌ها تابلوهایی نصب شده که محدوده و حریم جاده را مشخص می‌کنند. اگر کسی در حریم رودخانه خانه بسازد، با اولین سیل ممکن است خانه‌اش را از دست بدهد. یا اگر در حریم یک پیچ خطرناک ساخت‌وساز کند، با اولین تصادف احتمال آسیب جدی وجود دارد. رعایت حریم، امنیت را به همراه دارد.

در کنگره ۶۰ نیز همین موضوع صدق می‌کند. حرمت‌ها همان مرزهای امن درمان هستند. اگر از این حریم خارج شویم، به‌تدریج از مسیر درمان نیز خارج خواهیم شد. در سفر اول، هر جایگاه، مقام، مدرک یا موقعیت اجتماعی که بیرون از کنگره داریم، باید پشت درِ کنگره بگذاریم و با ذهنی خالی و به دور از منیت وارد شویم تا آموزش بگیریم. اگر به‌موقع در جلسات حاضر شویم، سی‌دی‌ها را بنویسیم، آموزش‌ها را جدی بگیریم و حرمت‌ها را رعایت کنیم، مسیر درمان هموار خواهد شد و رسیدن به رهایی امکان‌پذیر است.

یکی از مهم‌ترین حرمت‌ها، پرهیز از روابط مالی، کاری و خانوادگی در کنگره است. ممکن است دو مسافر با یکدیگر شریک مالی شوند یا یکی به دیگری چکی بدهد که پاس نشود و این موضوع باعث اختلاف، دلخوری و تنش شود. چنین اتفاقاتی نه‌تنها به خود آن افراد آسیب می‌زند، بلکه ممکن است یک تازه‌وارد یا سفر اولی با دیدن این اختلاف‌ها از کنگره دل‌زده شود و برای همیشه این مسیر ارزشمند را ترک کند. در این صورت، مسئولیت آن تا حدی بر عهده کسانی است که حرمت‌ها را رعایت نکرده‌اند.

ما این حرمت‌ها را مدیون مهندس دژاکام هستیم. ایشان با جهان‌بینی عمیق و آینده‌نگر خود، این قوانین را تدوین کردند تا بسیاری از مشکلات و آسیب‌ها هرگز به وجود نیاید. به برکت همین حرمت‌ها، کنگره ۶۰ به محیطی امن، آرام و الهی تبدیل شده است؛ مکانی که انسان می‌تواند با آرامش آموزش ببیند و رشد کند.

خود من در سفر اول منیت زیادی داشتم. گاهی یک خدمت کوچک یا یک تذکر ساده باعث می‌شد ناراحت شوم و به من بربخورد. اما در سفر دوم، با آموزش‌های جهان‌بینی و خدمت کردن، کم‌کم توانستم منیت را کنار بگذارم و طعم حال خوب را بچشم. امروز اگر افتخار خدمت کردن را دارم، نتیجه همان آموزش‌ها و رعایت حرمت‌هاست.

از همه شما عزیزان سپاسگزارم که با سکوت ارزشمندتان، هم به خودتان احترام گذاشتید و هم به جلسه و آموزش.

نگارش : مسافر مجتبی (لژیون چهارم راهنما آقای سعید)
ارسال : مسافر رامین (لژیون یکم راهنما آقای جواد)