حرمت‌ها حد و مرزهای حرکت در مسیر را به ما نشان می‌دهد

جلسه چهارم از دوره چهل و ششم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره‌۶۰ نمایندگی دانیال اهواز به استادی اسیستانت همسفر شهلا، نگهبانی همسفر زهرا و دبیری همسفر فرشته با دستور جلسه «حرمت کنگره۶۰، چرا رابطه کاری و مالی و خانوادگی در کنگره۶۰ ممنوع است؟» روز دوشنبه ۸ تیرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

خیلی خوشحالم در کنار دوستان خوبم هستم. از همسفر ندا خیلی ممنون هستم که امروز این فرصت را به من دادند که در جایگاه استادی حضور پیدا کنم و خیلی به من لطف داشتند و بسیار ممنون و سپاسگزارم و خوشحالم که در کنار شما هستم تا از مشارکت‌های شما استفاده کنم و بهره ببرم. دستور جلسه‌ این هفته «حرمت کنگره۶۰، چرا رابطه مالی و کاری و خانوادگی در کنگره۶۰ ممنوع است؟» این دستور جلسه یکی از مهم‌ترین دستور جلساتی است که در کنگره وجود دارد؛ همان‌طور که همه‌ ما می‌دانیم حرمت در کنگره۶۰ نوشتاری است که 2 مرتبه در هر جلسه 1 بار اول جلسه و 1 بار آخر جلسه خوانده می‌شود؛ به خاطر این‌که فردی که اول جلسه آمده وقتی نوشتار را می‌خوانند او می‌شنود و عده‌ای هم هستند که دیرتر می‌رسند بتوانند حرمت را آخر جلسه بشنوند و برای تأکید روی این موضوع است و اهمیت تک‌تک موارد را به افراد می‌رساند و باید حتماً حرمت‌ها را رعایت کنیم.

یکی از مواردی که در حرمت خوانده می‌شود این‌ است که پوشش مناسب داشته باشیم. در کنگره می‌بینیم اغلب مسافرها با پیراهن سفید و همسفرها با شال یا روسری سفید از دیگر اعضاء متمایز می‌شوند. اگر در همایش‌ها و سمینارها شرکت کرده باشیم در آنجا بیشتر این پوشش مناسب سفید را مشاهده می‌کنیم و این موضوع بیشتر به چشم می‌آید. ما در کشوری زندگی می‌کنیم که یک سری قوانینی دارد و پوشش ما در کنگره طبق قوانین کشورمان انتخاب می‌شود. شماره دادن و شماره گرفتن در کنگره ممنوع است و این‌که من بدانم هم‌ لژیونی من شماره‌اش چند است و تماس بگیرم یا دائم بخواهم با راهنمای خود در ارتباط باشم یا مدام با دیگر افراد ارتباط داشته باشم، این‌ها همه به سفر خودم در کنگره آسیب می‌رساند. همه‌ ما می‌دانیم و مطمئن هستم بارها و بارها راهنماها این را به رهجوها گوشزد کرده‌اند که اگر من در کنگره حرمت و قوانین را رعایت نکنم، بیشترین آسیب‌ها شامل خودم می‌شود.

نوشتار حرمت، نوشتاری است که هر جلسه خوانده می‌شود، ولی اجرا کردن آن با من همسفر هست که به کنگره می‌آیم و آموزش می‌گیرم. این‌که من همسفر آن را در شعبه اجرا و کاربردی کنم در ابتدا یک چیز فردی است؛ ولی وقتی در جمع قرار بگیریم، وقتی تک‌تک افراد این حرمت کنگره۶۰ را اجرا کنند، می‌بینیم که اینجا یک محیط امن و مقدس می‌شود و آنجا هست که امنیت، خودش را نشان می‌دهد. وقتی تک‌تک ما حرمت و قوانین را اجرا کنیم و آنجایی که خود را ملزم می‌دانم رابطه کاری و مالی نداشته باشم امنیت، خودش را نشان می‌دهد.

یادم می‌آید 1 سال پیش آقای مهندس فرمودند که پول دادن و پول قرض گرفتن در کنگره ممنوع است. نباید کسی این کار را انجام بدهد یا از کسی پول بخواهد یا به کسی پول قرض بدهد. اگر مبلغی داده شد و به او پس داده نشد، دیگر اصلاً نباید صحبتی از آن پول شود، چون مسئولیت کارش با خودش است و خود فرد این را باید پذیرفته باشد که من این پول را دادم؛ اگر نمی‌خواهید که خب پول را داده‌اید و از دستتان رفته است و اگر آن را می‌خواهید که دیگر نباید از آن صحبتی کنید و آن را نباید می‌دادید؛ چون حرمت مشخص است. بر همه‌ ما واجب و ضروری است، همان‌طوری که در حرمت هم خوانده می‌شود و تمام بندهای حرمت و قوانین که در جلسات خوانده می‌شود باید آن‌ها را رعایت کنیم تا بتوانیم در این محیط با آرامش، در جلسات و در لژیون بنشینیم و از آموزش راهنماها بهره ببریم و استفاده کنیم.

اگر یک راهنما آمد و با رهجویش رفت‌وآمد خانوادگی پیدا کرد یا با رهجو بیرون یا پارک رفت یا هر مثال دیگری که در حرمت عنوان می‌شود که ممنوع است را انجام داد از یک جایی به بعد آن رابطه راهنما و رهجو از حالت حریم و حرمت خود خارج شده و دیگر رهجو گوش‌به‌فرمان راهنما نمی‌شود. اگر من راهنما در لژیون به رهجو می‌گویم باید حرمت کنگره رعایت شود، وقتی خودم آن را اجرا نکرده باشم دیگر حرف من به دل رهجو نمی‌نشیند؛ چون شما می‌بینید که رفتارم طور دیگری است و عملکرد من طور دیگری است؛ بنابراین اگر تک‌تک ما صحبت یا مشارکت می‌کنیم، با حرمت‌های کنگره آشنا هستیم و به آن‌ها عمل می‌کنیم، باید یاد بگیریم الگوی خوبی چه در لژیون یا در هر جایگاهی (سفر اولی، سفر دومی، راهنما، راهنمای تازه‌واردین، ایجنت، مرزبان) که هستیم؛ باید به اندازه خودمان آن حرمت‌ها و قوانین را رعایت کنیم. این‌که من به موقع در جلسات حضور داشته باشم، این‌که احترام جایگاه‌ها را نگاه دارم، این‌که من بدانم اگر راهنما یک حرفی به من رهجو می‌زند؛ باید تمام‌وکمال ار آن فرامین فرمان‌برداری کنم؛ بنابراین اجرای حرمت‌ها و قوانین منفعت فردی آن، برای خود من است و منفعت جمعی آن این است که آن امنیت را برای دیگران به ارمغان بیاورم.

مرزبانان کشیک: همسفر زهرا و مسافر یاور
عکاس: همسفر زهره رهجوی همسفر نوریه (لژیون دوازدهم)
تایپیست: همسفر زهره رهجوی راهنما همسفر بنفشه (لژیون ششم)
ویرایش و ارسال: مرزبان خبری همسفر زهرا
همسفران دانیال اهواز