کنگره مکان مقدس و امنی می‌باشد

جلسه ششم از دوره سی و پنجم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی میرداماد به استادی همسفر اکرم، نگهبانی همسفر سپیده و دبیری همسفر الهام با دستور جلسه (حرمت کنگره۶۰، چرا رابطه کاری و مالی و خانوادگی در کنگره۶۰ ممنوع است) روز دوشنبه ۸ تیرماه ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

سخنان استاد:

امروز به این فکر می‌کردم که چرا این دستور جلسه روزی من شده است، شاید علتش تجربه‌ای باشد که در ادامه با شما در میان می‌گذارم. یکی از مهم‌ترین عواملی که باعث پیشرفت کنگره۶۰ شده، قوانین آن است قوانینی که همه اعضا به‌صورت خودکار آن‌ها را اجرا می‌کنند، همین موضوع باعث شده است که کنگره۶۰ به‌عنوان یکی از برترین NGO شناخته شود و هر سال بهترین عملکرد را ارائه دهد و مورد توجه ارگان‌های مختلف قرار گیرد. در کنگره علاوه بر قوانین موضوع مهم‌تری نیز وجود دارد و آن حرمت کنگره۶۰ است، چیزی که حتی از قانون نیز بالاتر است. حرمت از واژه حریم گرفته شده است، شاید همه ما شنیده باشیم که می‌گویند جاده حریم دارد، رودخانه حریم دارد.

ما نمی‌توانیم در حریم جاده ساختمان بسازیم یا در حریم رودخانه ساخت‌وساز کنیم؛ زیرا اگر آب رودخانه بالا بیاید هر آن‌چه ساخته‌ایم را ویران می‌کند و با خود می‌برد. طبیعت همیشه حق خود را می‌گیرد و اجازه تجاوز به حریمش را نمی‌دهد. در کنگره۶۰ نیز یک‌ سری نبایدها وجود دارد. کنگره مکان مقدس و امنی می‌باشد و هر شخصی که وارد آن می‌شود؛ باید حرمت آن را حفظ کند، چرا این مکان مقدس است؛ زیرا مسافرانی که بر اثر مصرف مواد مخدر دچار تخریب جسم خود شده‌اند و با ضد ارزش‌ها دست‌وپنجه نرم می‌کنند و همسفرانی که سال‌ها در تاریکی بوده‌اند، در این مکان به سمت ارزش‌ها حرکت می‌کنند، یعنی از ظلمت خارج می‌شوند و به‌ سوی نور و روشنایی قدم بر می‌دارند.

مکانی که انسان را از تاریکی نجات می‌دهد، قطعاً تقدس دارد و حفظ همین حرمت‌هاست که آن را به محیطی امن تبدیل کرده است، محیطی که هر رهجو می‌تواند با آرامش و اطمینان در آن حضور داشته باشد. تجربه من از این دستور جلسه به سال ۹۱ بر می‌گردد، زمانی که مسافرم با ۲۱ سال تخریب وارد کنگره شدند؛ پس از رهایی سومین سال رهایی خود را در شعبه سلمان فارسی جشن گرفتند، در جایگاه مرزبانی خدمت کردند و هر کاری که از دستشان بر می‌آمد، برای کنگره انجام می‌دادند؛ اما چون خیلی زود با دیگران صمیمی می‌شدند، دایره دوستی‌هایشان گسترده شد و رفت‌ و آمدهای خارج از کنگره با تعدادی از مسافران آغاز شد.

هفته‌ای یک‌بار به نام کنگره دور هم جمع می‌شدند؛ اما کم‌کم از کنگره فاصله گرفتند. از طرفی مسافر من به دلیل اینکه دو بار عمل دیسک کمر انجام داده بودند، دچار دردهای شدید بودند و این موضوع باعث شد تا دوباره به مصرف مواد روی آوردند و با این توجیه که من کنگره رفته‌ام و هر زمان بخواهم می‌توانم دوباره تیپر کنم، بعد از هفت سال رهایی دوباره برگشت خوردند و هنوز هم تصمیم دارند تیپر کنند و به کنگره بازگردند. قوانین در کنگره یک بار خوانده می‌شود؛ اما حرمت دو بار خوانده می‌شود، یعنی اهمیت آن بسیار بیشتر است و باید توجه ویژه‌ای به آن داشت.

مسافر من تصور می‌کرد؛ چون چند سال در کنگره حضور داشته است، دیگر این قوانین شامل حال او نمی‌شود و حرمت فقط مخصوص سفر اولی‌هاست و همین منیت باعث شد که از کنگره و آموزش‌های آن فاصله بگیرد. مهندس دژاکام به‌خوبی می‌دانستند که این نوع روابط می‌تواند چه آسیب‌هایی به مسافران و همسفران وارد کند، به همین دلیل آن‌ها را در زمره نبایدهای کنگره قرار دادند؛ پس اگر کنگره‌ای هستیم؛ باید فرمان‌بردار محض باشیم و هر فرمانی که در کنگره صادر می‌شود بدون چون‌ و چرا بپذیریم.

من اکرم قادر به تجزیه‌ و تحلیل همه موضوعاتی که در کنگره مطرح می‌شود نیستم؛ اما مطمئنم که مهندس دژاکام تمام جوانب را در نظر گرفته‌اند و این حرمت‌ها را تنها برای حفظ و رشد ما واجب دانسته‌اند. بر تمام اعضا فرض است که حریم فوق‌الذکر را محترم شمارند و بر مسئولین واجب است که از وقوع این اعمال جلوگیری نمایند. امیدوارم بتوانم به‌عنوان یک کنگره‌ای با حفظ حرمت‌های کنگره نقش خود را به‌درستی ایفا کنم، قدر این مکان و انسان‌هایی را که تا امروز برای احیای این بنا زحمت کشیده‌اند بدانم و از مهندس دژاکام و خانواده محترمشان که این بستر ارزشمند را برای ما فراهم کرده‌اند سپاس‌گزارم.

نشان پیمان: همسفر سارا به راهنمایی همسفر اکرم

مرزبانان کشیک: همسفر لیلا و مسافر داوود
تایپست: همسفر پریسا رهجو راهنما همسفر مریم (لژیون نهم)
عکاس: همسفر منیره رهجو راهنما همسفر مریم (لژیون نهم)
ویراستاری و ارسال: همسفر فاطمه رهجو راهنما همسفر مریم (لژیون پنجم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی میرداماد اصفهان