English Version
This Site Is Available In English

حرمت نگه‌داشتن؛ یعنی قانون‌مندی و رعایت ادب

حرمت نگه‌داشتن؛ یعنی قانون‌مندی و رعایت ادب

با عرض سلام و احترام به  همراهان همیشگی کنگره۶۰
در کنار تلاش‌های بی‌وقفه‌ همسفران، بخش مهمی از نظم و پویایی این فضا، مرهون خدمتگزارانی است که با مسئولیت‌پذیری در جایگاه‌های مختلف حضور دارند. در این گفتگو  میزبان همسفر محترمی هستیم که با خدمت‌کردن در جایگاه‌های خدمتی در حفظ نظم و انتقال پیام‌ها نقش‌آفرینی کرده است.

همسفر محبوبه، همراه مسافرشان با آنتی ایکس مصرفی هروئین و شیشه وارد کنگره شدند. به روش DST و داروی اپیوم به مدت ۱6 ماه و ۱ روز به راهنمایی مسافر پژمان و همسفر محبوبه سفر کردند. رشته ورزشی خودشان دارت و مسافرشان والیبال است. هم‌اکنون 2 سال و 6 ماه است که از بند مواد به دستان پر مهر آقای مهندس رها هستند. ایشان بعد از رهایی جایگاه‌های دبیری، نگهبانی، رابط خبری و نگهبان صوتی را داشته‌اند. ‌اکنون مشغول خدمت در جایگاه راهنمای تازه‌واردین هستند.

حرمت از نگاه شما چه معنا و جایگاهی دارد و حرمت نگه‌داشتن را چگونه تعریف می‌کنید؟

حرمت به معنای حریم است. ما باید در هر جایگاه یا مکانی که قرار می‌گیریم، حرمت آن جایگاه را حفظ کنیم؛ زمانی هم که وارد کنگره می‌شویم، باید به حرمت‌های این مکان دقت کنیم و به آن‌ها عمل کنیم. باید ببینیم چه حریم‌هایی دارد و آن‌ها را رعایت کنیم تا باعث سوءتفاهم نشود. حرمت نگه‌داشتن؛ یعنی قانون‌مندی و رعایت ادب.

چرا حفظ حرمت‌ها در کنگره۶۰ با واژه‌ «باید» بیان شده است؟

در کنگره حرمت از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است و وقتی وارد جلسه می‌شویم؛ هم در ابتدای جلسه و هم در پایان آن حرمت کنگره خوانده می‌شود. کلمه «باید» برای این در حرمت به کار برده شده است تا ما بدانیم این نکات تا چه اندازه اهمیت دارند و باید آن‌ها را رعایت کنیم؛ زیرا تمام مواردی که در حرمت بیان شده‌اند، باعث می‌شوند بتوانیم در فضایی امن زندگی کنیم و از کنگره دور نشویم؛ همچنین هیچ مشکلی به‌خاطر مواردی که در حرمت بیان شده است؛ مانند تجسس، سرزنش، دروغ گفتن و… که افراد از آن نهی شده‌اند، پیش نیاید. ما باید به جایگاهی برسیم که بتوانیم این «بایدها» را اجرا کنیم و با رعایت حرمت کنگره، یاد بگیریم که در جامعه نیز حرمت‌ها را بشناسیم و به آن‌ها عمل کنیم و بدانیم که حرمت از جایگاه بسیار مهمی برخوردار است.

در کنگره۶۰، مرزهایی مانند منع روابط مالی، کاری و خانوادگی تعریف شده است. از دیدگاه شما به‌عنوان یک همسفر، این ممنوعیت‌ها چگونه به حفظ مسیر درمان کمک می‌کند؟

در کنگره۶۰ بسیاری از روابط از جمله روابط مالی ممنوع است؛ حالا در نظر بگیرید دو همسفر، مانند راهنما و رهجو و یا دو هم‌لژیونی بخواهند به یکدیگر پول قرض بدهند و نتوانند تعهد خود را به‌موقع انجام دهند با این کار حرمت‌ها شکسته می‌شود و این مسئله می‌تواند باعث دورشدن رهجو از کنگره شود و اجازه ندهد که او سفر خود را ادامه دهد و به درمان برسد.

اختیار انسان، هم قدرت است و هم مسئولیت؛ به نظر شما چطور می‌توانیم باتوجه‌به این اختیاری که به انسان داده شده مسیر درست را پیدا کنیم؟

خداوند به انسان قدرت اختیار داده است تا بتواند راه مستقیم را پیدا کند؛ بنابراین، ما باید مسئولیت هر کاری را که انجام می‌دهیم بپذیریم و تمام مشکلات خود را گردن خداوند نیندازیم؛ زمانی که وارد کنگره می‌شویم، باید حرمت آن را به‌جا آورده و مسئولیت کار و خدمتی را که بر عهده داریم، بادقت و به نحو احسن انجام دهیم. اگر من در جایگاه راهنمای تازه‌واردین قرار گرفته‌ام؛ باید بتوانم باقدرت، خدمتم را از راه مستقیم و صحیح، انجام دهم و با حال خوب به رهجوی تازه‌وارد مشاوره بدهم و کنگره را به درستی به او معرفی کنم؛ در این صورت از آن قدرت اختیاری که خداوند به من داده ‌است استفاده کرده‌ام؛ به‌این‌ترتیب می‌توانم در کنگره و حتی در جامعه، با انجام کارهای ارزشمند، رسالت خود را به انجام برسانم.

به باور شما قلب‌ها با چه کلیدی باز می‌شوند؟ چه ویژگی منحصربه‌فردی در فضای کنگره نهفته است که باعث می‌شود این پیوند قلبی، برخلاف بسیاری از مکان‌های دیگر، در کنگره جاری باشد؟

آنچه می‌تواند حتی سنگ را بشکافد و به قلب نفوذ کند، محبت است؛ همان‌طور که در وادی چهاردهم آمده است: «آنچه باور است محبت است و آنچه نیست، ظروف تهی است.» این محبت و عشق، در قالب سه پارامترِ «صوت، حس و نور» تجلی می‌یابد که باعث شکافتن قلب‌ها می‌شود. اگر در کنگره این عشق و محبت واقعی وجود نداشت، انسان‌ها نمی‌توانستند در کنار یکدیگر آموزش بگیرند، پیشرفت کنند، به جایگاه راهنمایی برسند و بدون توقع، به دیگران خدمت کنند. در کمتر مکانی می‌توان نظم و ترتیبی مشابه کنگره60 را دید. مکانی که افراد بدون دریافت مزد یا منت، از جان‌ودل مایه می‌گذارند و با آغوشی باز پذیرای تازه‌واردان هستند. این همان نیروی عشق و محبتی است که در میان اعضای کنگره جاری است.

کلام آخر...

از خداوند می‌خواهم که به ما آرامش عطا کند؛ همچنین از آقای مهندس و خانواده محترم ایشان تشکر می‌کنم که چنین بستر و مکانی را برای ما فراهم آوردند تا بتوانیم خود را بشناسیم و جایگاه واقعی‌ خود را درک کنیم. ما با آموزش‌های ناب ایشان، روز به روز به آرامش نزدیکتر می‌شویم و با رعایت حرمت‌ها و ارزش‌ها، به حال خوب دست می‌یابیم. تمامی این‌ها را مدیون ایشان هستیم که هنر زندگی کردن را به ما می‌آموزند. در پایان، از مسئولین بخش سایت و راهنمای عزیزم تشکر می‌کنم.

مصاحبه‌کننده و طراح سؤال: همسفر فرشته رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون چهارم)
عکاس: راهنمای تازه‌واردین همسفر اکرم
ارسال: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر محبوبه (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی نائین


 

 

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .