English Version
This Site Is Available In English

«حرمت کنگره تنها در گفتار نیست؛ در عمل به قوانین تجلی پیدا می‌کند.»

«حرمت کنگره تنها در گفتار نیست؛ در عمل به قوانین تجلی پیدا می‌کند.»

سومین جلسه از دور پنجاه و دوم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی حر‌، با استادی مسافر حامد‌، نگهبانی مسافر جواد و دبیری مسافر مصطفی با دستور جلسه حرمت کنگره‌ ‌۶۰ ، چرا رابطه‌ مالی ، کاری و خانوادگی در کنگره ۶۰ ممنوع است‌ ؟ در روز دوشنبه هشتم تیر ماه  ۱۴۰۵ راس ساعت ۰۰ : ۱۷ آغاز به کار نمود‌.

 خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، حامد هستم یک مسافر.آنچه از این آموزش عمیقاً در وجود من نشست، این بود که همیشه قرار نیست زمانی وارد یک جایگاه شویم که احساس کنیم کاملاً آماده‌ایم. گاهی رشد دقیقاً از همان لحظه‌ای آغاز می‌شود که با وجود تردیدها، مسئولیت را می‌پذیریم و قدم در میدان تجربه می‌گذاریم. شاید با خودمان بگوییم: «هنوز بلد نیستم، هنوز نمی‌توانم.» اما وقتی مسئولیتی به ما سپرده می‌شود، یعنی زمان آموزش و آموختن فرا رسیده است.
من هم بارها ترجیح می‌دادم فقط در گوشه‌ای بنشینم و نظاره‌گر باشم، اما امروز می‌فهمم که حتی نشستن در یک جایگاه نیز خود یک آموزش بزرگ است. شاید در اولین تجربه نتوانم بهترین صحبت را انجام دهم یا آن‌گونه که باید ظاهر شوم، اما مهم این است که در جایگاه حضور داشته باشم و فرصت تجربه کردن را از خودم نگیرم. اگر از ترس اشتباه کردن عقب‌نشینی کنم، در حقیقت راه رشد خودم را بسته‌ام.
نکته ارزشمند دیگری که از این آموزش دریافت کردم، احترام به ساختار و قوانین کنگره است. ممکن است گاهی نظر شخصی من با بعضی تصمیم‌ها همسو نباشد، اما وقتی مهندس یا مسئول مربوطه مسئولیتی را تعیین می‌کنند، اگر حقیقتاً برای آموزش آمده باشم، باید با احترام آن را بپذیرم. زیرا من به کنگره نیامده‌ام تا نظر خودم را ثابت کنم؛ آمده‌ام تا خودم را تغییر بدهم.
گاهی انسان با خود فکر می‌کند که تجربه‌های زیادی دارد و کارهای بزرگی انجام داده است، اما وقتی وارد مسیر آموزش می‌شود، درمی‌یابد که هنوز آغاز راه است. در کنگره، هر جایگاه، هر مسئولیت و هر جلسه، یک کلاس درس است؛ فرصتی برای ساخته شدن، نه فقط برای خدمت کردن.
برداشت امروز من این است که اگر می‌خواهم رشد کنم، نباید از جایگاه‌ها فرار کنم، نباید از مسئولیت‌ها هراس داشته باشم و باید به مسیر آموزش اعتماد کنم. شاید آغاز راه دشوار باشد، اما اگر با صبر، احترام و استمرار حرکت کنم، این مسیر به‌تدریج مرا می‌سازد و شایسته خدمت می‌کند.
خداوند را شاکرم که در مسیری قرار گرفته‌ام که هر روز دریچه‌ای تازه از آگاهی را به رویم می‌گشاید. امیدوارم بتوانم همواره با احترام به قوانین، عشق به آموزش و افتخار خدمت، در این مسیر ثابت‌قدم بمانم.
سپاسگزارم که به صحبت‌های من گوش کردید. 🌹

 

متن ، تصویر و بارگزاری : مسافر بهروز

مرزبان خبری: مسافر حامد 

مرزبان کشیک : مسافر مهدی

 

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .