حرمت از ذهن و از آرامش درونی ما نیز محافظت می‌کند

جلسه نهم از دوره‌ چهارم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی غزالی مشهد به استادی مرزبان خبری همسفر هانیه، نگهبانی همسفر مهناز و دبیری همسفر سمانه با دستور جلسه «حرمت کنگره ۶۰، چرا رابطه کاری و مالی و خانوادگی در کنگره ۶۰ ممنوع است» روز دوشنبه ۸ تیر‌ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

به نام قدرت مطلق الله
سپاسگزارم از خداوند بزرگ و بلندمرتبه که اجازه خدمت به بندگان عزیزش را به ما داده است‌.
سپاسگزارم از راهنما خوبم در لژیون مرزبانی ایجنت همسفر ناهید که اجازه دادند که در کنار شما عزیزان آموزش بگیرم و درکنار شما پیشکسوتان درس پس بدهم.
از مرزبان کشیک همسفر معصومه و نگهبان جلسه متشکرم که اجازه خدمت گذاری به بنده دادند.
می‌خواهم کلامم را با یک سوال شروع کنم.
چرا رودخانه ها حریم دارند؟ اگر رودخانه ای از حریم خودش خارج شود چه اتفاقی می‌افتد؟
خب به طبع معلوم است یا خشک می‌شود یا سیلاب می‌شود و خرابی به بار می‌آورد؛ پس این حریم رودخانه است که از جریان آب محافظت می‌کند.
حالا بیاید تصور کنید یک جراح که در اتاق عمل در حال جراحی یک عمل حیاتی است. آیا در این لحظه می‌تواند گوشی‌اش را چک کند یا در مورد مسائل سیاسی صحبت کند و یا در مورد روابط مالی و کاری صحبت کند قطعاً نه! چرا؟ چون اینجا پای حفاظت از  جان یک انسان در میان است. اینجا یک سوال پیش می‌‌آید که چرا در کنگره۶۰ چیزی به نام حرمت کنگره۶۰ قرار داده‌اند؟
آیا حرمت برای محدود کردن ماست؟ یا برای اینکه از یک جریان ارزشمند محافظت کند. این جمله که می‌خواهم بگویم در ذهن خودتان تکرار کنید.
( جمعیت احیای انسانی کنگره۶۰ مکان مقدس و امنی برای احیای انسان ها )
یک محیط آموزشی و درمانی با اجرای متد Dst که هدف اصلی آن درمان جسم و روان و جهان بینی انسان هایی است که در بند اعتیاد بوده‌اند یا در تاریکی ضد ارزش ها فرو رفته‌اند. اینجاست که به ارزش حرمت پی می‌بریم. حریم‌هایی که حرمت کنگره۶۰ آمده باعث حفاظت از چنین هدف مقدسی شده است.
چقدر زیبا می‌فرمایند جناب مهندس: اگر نفسی را احیا کنید گویی کل دنیا را احیا کردید.
وقتی در جایگاه نگهبانی خدمت می‌کردم همیشه یک نکته برایم پر‌رنگ بود. اینکه متن حرمت فقط یک برگه کاغذ نیست. فرکانس و انرژی زیبایی است که با قرائت آن در جلسه حکم فرما می‌شود. پس سعی می‌کردم آن را با صلابت، شیوا و رسا بخوانم. وقتی حرمت خوانده می‌شود تمام سالن غرق در سکوت است. برای دقایقی هیچ حرکت و رفت و آمدی نیست. این نشان دهنده ارزشمندی و احترام به حرمت کنگره ۶۰ است.

یادم هست که راهنما خوبم همسفر مریم به ما می‌گفتند که در ابتدا دفترهایمان حرمت کنگره۶۰ را بنویسیم. چرا هر بار که دفترم را باز می‌کردم، قبل از هر آموزش، قبل از هر نوشتن، اول با حرمت روبه‌رو می‌شدم. انگار کنگره به من می‌گفت: اگر می‌خواهی در این مسیر حرکت کنی اول باید حریم آن را بشناسی. گاهی فکر می‌کنیم که حرمت مجموعه‌ای از نبایدهاست اما اگر به بند آخر آن توجه کنیم تلنگری عمیق برای تک‌تک ما می‌باشد.
مراقبت از کیف و وسایل شخصی
شاید بگوییم من آمده‌ام به کنگره که درمان شوم حالا کیفم چه اهمیتی دارد. ولی اتفاقاً همین‌جاحرمت کنگره۶۰ آغاز می‌شود؛ از خود من. کسی که نتواند از کیف و وسایل شخصی خودش مراقبت کند، چگونه می‌تواند از سفر درمانش مراقبت کند؟ کسی که نتواند از گوشی‌اش محافظت کند، چگونه می‌تواند از حریم ذهن و افکارش در برابر غیبت و روابط نامناسب محافظت کند؟ در واقع احترام به حرمت کنگره۶۰ تمرینی برای کنترل نفس است. وقتی می‌گوییم که بحث مالی ممنوع یعنی نمی‌خواهیم این محیط درمانی به یک بنگاه اقتصادی تبدیل شود؛ ما آمده‌ایم روی خودمان کار کنیم نیامده‌ایم که به جیب همدیگر نگاه کنیم. کنگره می‌خواهد رابطه‌ها فقط در مسیر درمان، آموزش و خدمت بماند نه کسب درآمد و سود آوری. چرا که وقتی که پای منفعت در میان باشد پشت سرش اختلاف و حاشیه هم بوجود می‌آید.
وقتی می‌گوییم غیبت ممنوع یعنی نمی‌خواهیم با حرف ها نامناسب تمرکز همسفری که برای بهتر کردن زندگی‌اش تلاش می‌کند را برهم بزنیم.
وقتی حرف کسی را قطع نمی‌کنیم برای او ارزش قائلیم.
وقتی سرزنش نمی‌کنیم یعنی می‌خواهیم  انسان‌ها در فضای امن آموزشی باقی بمانند.
وقتی بدون اجازه صحبت نمی‌کنیم یعنی نظم جلسه را پذیرفته‌ایم. در مورد روابط خانوادگی هم احتمال زیادی وجود دارد که ضد ارزش قیاس شکل بگیرد، همسفر می‌گوید چرا مسافر من اینچنین است، مسافر او آنچنان است.
چرا خانواده آن‌ها آرام‌ترند، چرا خانواده ما این گونه نیست.
پس حرمت از ذهن و از آرامش ذهنی ما نیز محافظت می‌کند.
نکته دیگر هم پوشش مناسب و سفید است. این پوشش پیام نظم، انسجام و پاکی دارد. وقتی همه با لباس سفید و یکدست در جلسه می‌نشینیم؛ دیگر تفاوت‌ها و سلیقه ها رنگ می‌بازد و چیزی که مهم می‌شود آموزش و تغییر است.
ما به کنگره نمی‌‌آییم که دیده شویم به کنگره می‌آییم که تغییر کنیم.
دوستان عزیزم، در پایان از شما می‌خواهم هر بار که نوشتار حرمت کنگره۶۰ قرائت می‌شود، در قلبمان با هم عهد ببندیم که: 
(من مراقب حریم تو هستم، تو هم مراقب حریم من باش).
متشکرم که با سکوت زیبایتان به صحبت‌ها بنده گوش کردید.

مرزبانان کشیک: همسفر معصومه و مسافر مهدی
عکاس: همسفر اعظم رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون چهارم)
تایپیست‌‌: همسفر سعیده رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون چهارم)
ویرایش: مرزبان خبری همسفر هانیه
ارسال: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر سودابه (لژیون‌ اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی غزالی مشهد