جلسه لژیون ویلیاموایت همسفران کنگره۶۰ پارک مادر دولت آباد به استادی راهنمای ویلیاموایت همسفر مریم با دستور جلسه «کتاب عبور از منطقه ۶۰درجه زیر صفر و تصاویر آن» و تولد یکسال رهایی راهنمای ویلیاموایت همسفر آرزو روز جمعه ۲۹ خردادماه ۱۴۰۵ ساعت ۷:۳۰ آغاز به کار کرد.
خلاصه سخنان استاد:
دستور جلسه امروز کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر و تصاویر آن» و همچنین تولد یکسال رهایی راهنمای ویلیاموایت همسفر آرزو از بند نیکوتین است. در مورد دستور جلسه اول مطرح شد که این کتاب حاصل تجربیات آقای مهندس دژاکام درباره صورتمسئله اعتیاد، روشهای درمان و نقاط کور اعتیاد است. در این کتاب شخص مصرفکننده به فردی تشبیه شده که دچار سرما و یخزدگی شده است؛ زیرا اعتیاد ویژگیهای مثبت انسان مانند عشق، محبت، تفکر، اندیشه و احساسات را کمرنگ یا از او سلب میکند.
همانند دمای منفی ۶۰درجه که همه چیز یخ میزند و حرکت از بین میرود؛ اما انسان همچنان زنده است. در این کتاب ۱۴ تصویر برای درک بهتر مطالب ارائه شده است. این تصاویر مانند نقشه راهی هستند که از ابتدا تا انتهای مسیر درمان را نشان میدهند همانند رانندگی در جاده که تابلوهای اخطار و هشدار، مسیر صحیح را مشخص میکنند.
تصاویر متناسب با حال مسافر و همسفر طراحی شدهاند و کتاب بر پایه همزاد پنداری، امید به رهایی و درمان نوشته شده است همچنین مطالب این کتاب با گذشت زمان کهنه و تکراری نمیشوند. تصویر خودرو در جاده لغزنده، عبور از مسیر اعتیاد را با آرامش، دقت و احتیاط به تصویر میکشد. تصویر غسل در صحرا و باران الهی نمادی از آموزشهای کنگره۶۰ است که آلودگیها را بهتدریج و ذرهذره از وجود انسان پاک میکند.
تصویر افرادی با لباسهای مختلف نشاندهنده برابری همه انسانها است و بیان میکند که تنها تفاوت انسانها در میزان تزکیه و پالایش آنها است که با افزایش آگاهی حاصل میشود. تصویر عقاب سفید در پشت کتاب نیز نماد قدرت، آزادی و توانمندی انسان پس از درمان است. در مورد تولد یکسال رهایی مسافر نیکوتین آرزو از بند نیکوتین ابتدا این رهایی ارزشمند را صمیمانه به خود ایشان تبریک میگویم.
همچنین از راهنمای جهانبینی ایشان همسفر الهام که با دلسوزی و آگاهی راهنماییشان کردند صمیمانه تشکر میکنم. راهنمای ویلیاموایت همسفر آرزو با تلاش، مقاومت و پشتکار فراوان این مسیر را طی کردند و پس از رهایی با موفقیت در آزمون مفتخر به دریافت شال شدند و با سربلندی در برابر نیروهای بازدارنده ایستادند. ایشان در طول این سفردوران بارداری را نیز سپری کردند و با وجود همه سختیها با استقامت به مسیر خود ادامه دادند.
مسافر نیکوتین آرزو ابتدا مهر ورزیدن به خود را آموختند و امروز میتوانند این مهر را به دیگران منتقل کنند و آموزش دهند. من از ایشان امید، تفکر، حرکت، ایستادگی و مسئولیتپذیری را آموختم. ایشان از شعبه امامقلی به لژیون ویلیاموایت پارک مادر آمدند و با حضور مؤثر خود، هدف و مسیر صحیح کنگره را به ما آموزش دادند. حضور فعال، اخلاق نیکو و منش ارزشمند ایشان برای همیشه در قلب من ماندگار خواهد بود. در پایان از راهنمای ویلیاموایت خود همسفر زهرا و همچنین از تمامی خدمتگزاران کنگره۶۰ صمیمانه سپاسگزارم.
سخنان مسافر نیکوتین آرزو:
امروز برای من فقط یک روز عادی نیست. امروز روزی است که به من یادآوری میکند یک سال از رهایی من گذشته است. یک سالی که پر از تجربه، یادگیری، سختی، امید و آرامش بوده است. راستش اگر بخواهم صادقانه بگویم قبل از ورود به این مسیر، نیکوتین برای من فقط یک مصرف نبود؛ بلکه به یک همراه همیشگی تبدیل شده بود، طوری که انگار بخشی از روز و شب من با آن تعریف میشد.
خیلی وقتها فکر میکردم جدا شدن از آن سخت است یا شاید اصلاً برای من ممکن نباشد؛ اما وقتی وارد کنگره۶۰ شدم کمکم فهمیدم که بسیاری از چیزهایی که ما آن را نمیشود، میدانیم فقط به دلیل نداشتن آموزش و مسیر درست است. من در این یک سال فقط از نیکوتین فاصله نگرفتم؛ بلکه یاد گرفتم با خود صادقتر باشم.
یاد گرفتم که برای رهایی باید قدمبهقدم حرکت کرد، آموزش را جدی گرفت و به مسیر اعتماد داشت. بعضی روزها واقعاً سخت بود و بعضی لحظهها دلم میخواست همان آدم قبلی بمانم؛ اما چیزی که مرا در مسیر نگه داشت، حال خوبِ امروز، امید به فردا و حمایت بیدریغ راهنمای ویلیاموایت بود. برای من، راهنما فقط کسی نبود که مسیر را نشان بدهد؛ بلکه کسی بود که در لحظههای سردرگمی باعث شد دوباره به خود برگردم.
با صبر، دلسوزی و نگاه روشن آنان کمک کردند بفهمم رهایی فقط ترک کردن نیست؛ بلکه ساختن دوباره خودمان است. من این یک سال را با همه سختیها و شیرینیهای آن را دوست دارم؛ چون هر روز برای من یک آموزش داشت. هر روز به من یاد داد که آرامش، ارزشمندتر از هر وابستگی است. از خداوند سپاسگزارم که فرشته نجات خود به نام آقای مهندس دژاکام را در کنار ما قرار داد.
از راهنمای ویلیاموایت همسفر مریم صمیمانه تشکر میکنم که در این مسیر کنار من بودند. از راهنمای DST همسفر الهام که مشوق اصلی من بودند سپاسگزارم. از مسافر خود که باعث ورود من به کنگره۶۰ شد متشکرم و از دخترم که در سالهای تخریب من سختیها را تحمل کرد صمیمانه تشکر میکنم. امیدوارم بتوانم روزبهروز انسان بهتری بشوم و در این راه به همسفران دیگر نیز کمک کنم.
نویسنده و رابط خبری: راهنمای ویلیاموایت همسفر مریم (نمایندگی میرداماد)
ویرایش و ارسال مطلب: نگهبان سایت راهنمای ویلیاموایت همسفر هایده (نمایندگی فردوسی مشهد)
همسفران ویلیاموایت کنگره۶۰
- تعداد بازدید از این مطلب :
146