کنگره مکان مقدس و امنی می‌باشد

ششمین جلسه از دور هفتم کارگاه های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی امیر اراک با استادی مسافر علی و نگهبانی مسافر علی و دبیری مسافر امید با دستور جلسه :«حرمت کنگره ۶۰ ، چرا رابطه کاری و مالی و خانوادگی در کنگره ۶۰ ممنوع است؟» روز یکشنبه ۱۴۰۵/۴/۷ رأس ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، علی هستم، یک مسافر.

در ابتدا خدای خودم را شاکرم که یک فرصت دیگر به من داد تا بتوانم باارزش‌ترین دارایی زندگی‌ام را دوباره به دست آورم؛ یعنی سلامتی. سلامتی‌ام را مدیون آقای مهندس و راهنماهای خوبم آقای احمد و آقا رضای عزیز هستم. از ایشان تشکر می‌کنم و همچنین از لژیون نهم و آقای قاسم که اجازه دادند امروز در خدمت شما باشم.

راجع به دستور جلسه :«حرمت کنگره۶۰»

حرمت همان حریم است و اول و آخر هر جلسه خوانده می‌شود. ابتدای آن هم از اینجا شروع می‌کند که: «کنگره مکان مقدس و امنی می‌باشد.»

 ما مکان‌های مقدس زیاد داریم؛ فضای زندگی‌مان مقدس است، مسجد مقدس است، مدرسه مقدس است و خیلی جاهای دیگر. ولی تنها جایی که هم مقدس است و هم امن، کنگره است. من خودم شخصاً امنیت را اینجا پیدا کردم. 

حالا اینکه انسان، به عنوان اشرف مخلوقات، چرا به این نقطه می‌رسد که حرمت‌ها را زیر پا می‌گذارد و به سمت نیروهای منفی می‌رود، به نظر من دلیلش خیلی سخت نیست.

ما دو دسته ابزار داریم؛ یکی همین وادی‌ها و آموزش‌هایی است که در کنار آن‌ها می‌گیریم و در مجموع می‌شود جهان‌بینی. سمت دیگر هم سیگار، مواد، دروغ، دزدی و هزار و یک چیز دیگر است که جمع این‌ها، به نظر من، می‌شود اعتیاد؛ چون کسی که معتاد است، همین خصوصیات را دارد. شما معتادی پیدا نمی‌کنید که بگوید من دزدی نکرده‌ام. دزدی فقط این نیست که از دیوار مردم بالا بروی؛ همین پولی که قرار بود برای بچه‌هایت خرج کنی و با آن مواد بخری، خودش دزدی است.

حالا این ابزارها را چه کسی در اختیار ما قرار می‌دهد؟ جهان هستی یا همان خداوند؛ چون ما حق اختیار و حق انتخاب داریم. دو دسته ابزار جلوی ماست و هر کدام را که انتخاب کنیم، در اختیارمان قرار می‌گیرد. شما می‌توانید جهان‌بینی را انتخاب کنید و می‌توانید اعتیاد را انتخاب کنید.

جهان هستی حقیقتی است که اگر کسی بخواهد آن را انکار کند و جلویش بایستد، ابزارهای منفی را یکی‌یکی سر راهش قرار می‌دهد؛ اول سیگار، بعد مشروب و کم‌کم ابزارهای دیگر. اما زمانی که اعتراف کند من دارم اشتباه می‌کنم و حقیقت چیز دیگری است، دقیقاً به همان ترتیب، ابزارهای مثبت جایگزین می‌شوند.

روز اول که به کنگره می‌آیی، ساقیِ مواد از تو گرفته می‌شود و به جای آن راهنما قرار می‌گیرد. آن فضایی که در آن می‌نشستی و مواد مصرف می‌کردی، از تو گرفته می‌شود و لژیون به تو داده می‌شود.

بزرگ‌ترین ابزاری که در اختیار ما قرار می‌گیرد، کنگره ۶۰ است. وقتی مرتب جلو می‌آیی، سیگار هم از تو گرفته می‌شود و یک جایگاه خدمتی به تو داده می‌شود.

به‌واسطه این همه لطفی که خداوند در حق من کرده است، او را شاکرم.

ممنون که به صحبت‌هایم گوش کردید.

نگارش: مسافر محسن 

عکس: مسافر عباس 

تنظیم: مسافر مهدی