این جلسه از سری کارگاههای آموزشی و خصوصی کنگره ۶۰ ، ویژه مسافران شعبه پاسارگاد شیراز، با استادی مسافر محمد، نگهبانی مسافر عباس و دبیری مسافر فرود، روز سهشنبه مورخ ۱۴۰۵/۰۴/۰۲ رأس ساعت ۱۷، با دستور جلسه «وادی چهارم و تأثیر آن بر روی من» آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
به نام قدرت مطلق الله
سلام دوستان، محمد هستم، یک مسافر.
در مسائل حیاتی ، واگذار کردن مسئولیت به خداوند به معنای سلب مسئولیت از خودمان است. آقای مهندس، با توجه به تجربهای که در زمینه اعتیاد داشتهاند، مسیر یک فرد مصرفکننده را بررسی کرده و مراحلی را که باید طی کند تا به درجات بالاتری برسد و بتواند سفر خود را آغاز نماید، ترسیم کردهاند. بر همین اساس، وادیهایی تدوین شده است؛ وادی اول تفکر، وادی دوم امید و وادی سوم ایمان است. در تمام این مراحل، یک گریزگاه وجود دارد و آن این است که فرد مسئولیت کارها را به خداوند واگذار کند و از مسئولیت خود شانه خالی نماید. اینکه هر مشکلی داریم به خداوند بسپاریم و از او بخواهیم مشکلات ما را حل کند، در حالی که خودمان هیچ اقدامی انجام ندهیم ، صحیح نیست. اینکه بگوییم: «من آدم خوبی هستم، هیئتی هستم، عارف هستم» و امثال این عبارات، همگی بهانههایی برای فرار از مسئولیت و انجام ندادن وظایف خود هستند. تمام مسئولیتها و کارهای ما بر عهده خودمان است. هیچکس بدون عمل نمیتواند به جایگاهی برسد. ما در اینجا یک کارگاه آموزشی هستیم، نه یک دانشگاه. در کنگره، آموزش همراه با سازندگی است و سازندگی یعنی عمل. ما باید حتی در مسائل ریز نیز دقت و توجه داشته باشیم. آقای مهندس عمداً نام آن را «کارگاه آموزشی» گذاشتهاند، زیرا در مسیر آموزش باید عملکرد و اقدام وجود داشته باشد تا بتوانیم خود را بهدرستی بروز دهیم و آموزشها را در زندگی به کار ببندیم.
اینکه بگوییم خداوند بزرگ است و تمام کارهای ما را انجام میدهد، بدون آنکه خودمان حرکتی داشته باشیم، امکانپذیر نیست. در قرآن کریم نیز آمده است که حضرت مریم (س) با تمام سختیها و بدون سرپرست، در کنار درخت نخل قرار گرفتند. در آن شرایط به ایشان دستور داده شد که درخت نخل را تکان دهند؛ یعنی ابتدا اقدام کنند و مسئولیت خود را به انجام برسانند.
خداوند به ما فرموده است که جانشین او بر روی زمین هستیم؛ بنابراین باید حرکت کنیم. اگر حرکتی در کار نباشد، امکانات و تواناییهایی که در اختیار ما قرار گرفته است، سودی نخواهد داشت. خداوند در تمامی مراحل مسئولیت خویش را انجام میدهد و ما نیز باید مسئولیت خود را به انجام برسانیم. مسئولیت، امری دوطرفه است. همچنین متذکر شدند که ما دارای جایگاه و ارزش والایی هستیم و نباید این موضوع را فراموش کنیم. بله، ما دعا میکنیم، تسلیم هستیم، خیرات میکنیم و اعمال نیک انجام میدهیم؛ اما همه اینها باید موجب شود که حرکت کنیم، اقدام نماییم و سپس منتظر نتیجه باشیم. اگر حرکتی در کار نباشد، تفضلی از طرف خداوند شامل حال ما نخواهد شد. آقای مهندس میفرمایند اختیار، انتخاب و عملکرد ماست که تقدیر را رقم میزند. ممکن است کاری را امروز انجام دهیم، اما نتیجه آن را فردا یا حتی سالها بعد دریافت کنیم؛ آن نتیجه، تقدیر ما خواهد بود. با اختیار و انتخاب خود اقدام به انجام کاری میکنیم و ثمره آن را در آینده مشاهده خواهیم کرد؛ بهگونهای که حتی میتوانیم به درجات و جایگاههای بسیار والا دست پیدا کنیم. بنابراین باید روی خودمان کار کنیم، با تفکر و اندیشه صحیح حرکت نماییم و در کنار آن از خداوند نیز یاری بخواهیم. خداوند فرموده است: تو حرکت کن، من یاریرسان تو خواهم بود. آقا ابراهیم، ایجنت محترم، نیز به این موضوع اشاره کردند که هیچ قومی تغییر نخواهد کرد مگر آنکه خودشان بخواهند تغییر کنند. همچنین آقا بیژن درباره اختیار و نقش آن در زندگی سخن گفتند.ئآقا حسین نیز به خروج انسان از لایههای تاریک اشاره کردند و بیان داشتند که اگر گوش فرا دهیم، آموزشها را به کار ببندیم و در مسیر صحیح حرکت کنیم، به نتیجه مطلوب و مورد انتظار خواهیم رسید. کسانی که از آرامش و آسایش بیشتری برخوردار هستند، افرادیاند که افکار سالم و مثبتی دارند، به دیگران خدمت میکنند و مشکلات دیگران را مشکلات خود میدانند. امروزه هزاران نفر با آموزشهای کنگره ۶۰ توانستهاند زندگی خود را نجات دهند، مسیر درستی را پیدا کنند و به حال خوش دست یابند. امیدوارم این حال خوش، آرامش و موفقیت برای همه ما فراهم شود و بتوانیم با آموزش، خدمت و عمل سالم در مسیر رشد و تکامل حرکت کنیم. .
تنظیم و ارسال :مسافر احمد
نمایندگی پاسارگاد شیراز
- تعداد بازدید از این مطلب :
29