حرمت، آغاز محترم شمردن

امروز یکشنبه ١۴٠۵/٠۴/٠٧ جلسه یازدهم از دوره یازدهم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی مسافران کنگره ۶٠ زاهدان با دستور جلسه "حرمت کنگره ۶٠، چرا رابطه مالی، کاری و خانوادگی در کنگره ممنوع است؟" به استادی پهلوان محترم مسافر جواد، نگهبانی مسافر محمدرضا، دبیری مسافر علی اکبر ساعت ١٧ آغاز بکار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
خدا را شاکرم و بسیار خوشحالم که امروز در جمع بهترین بندگان خداوند، در نمایندگی زاهدان و در کنار ایجنت محترم حضور دارم. امیدوارم جلسه‌ای پربار برگزار کنیم و از آموزش‌های این دستور جلسه بهره‌مند شویم.

دستور جلسات کنگره ۶۰ بی‌دلیل انتخاب نشده‌اند. هر کدام نکات عمیق و ارزشمندی در خود دارند و سال‌هاست که با هدف رشد و آموزش اعضا برگزار می‌شوند. خوشحالم که فرصت دارم برداشت و تجربه شخصی خودم را با شما به اشتراک بگذارم.

زندگی من به دو بخش تقسیم می‌شود؛ قبل از کنگره و بعد از کنگره. پیش از ورود به کنگره، زندگی من هیچ چارچوب و قانونی نداشت. هر کاری را بر اساس خواسته‌های لحظه‌ای خود انجام می‌دادم و نتیجه آن، سقوط روزبه‌روز بیشتر بود.

خداوند انسان را اشرف مخلوقات آفرید و پس از آفرینش او، خود را ستود؛ اما ما با مصرف مواد و انجام ضد ارزش‌ها، از جایگاه واقعی خود فاصله گرفتیم و بسیاری از ارزش‌های انسانی، اعتبار، آرامش و حتی احترام خود را از دست دادیم.

در کنگره، «حرمت کنگره» در هر جلسه دو بار قرائت می‌شود و این نشان‌دهنده اهمیت فوق‌العاده این قوانین است. این‌ها فقط چند جمله نیستند؛ قوانینی هستند که رعایت آن‌ها برای همه اعضا ضروری است.

کنگره یک مکان امن است؛ محیطی که ما را از هجوم نیروهای منفی حفظ می‌کند. اما حفظ این امنیت، وظیفه همه ماست. به همین دلیل باید حرمت‌ها را رعایت کنیم؛ از سکوت و نظم جلسه گرفته تا احترام به راهنما، مسئولان و سایر اعضا.

یکی از مهم‌ترین حرمت‌ها، صداقت است. رهجو باید هر آنچه را درباره مصرف خود می‌داند، بدون پنهان‌کاری با راهنمایش در میان بگذارد تا درمان واقعی اتفاق بیفتد. دروغ، یکی از بزرگ‌ترین اعمال ضد ارزشی است و من خدا را شکر می‌کنم که کنگره به من کمک کرده این صفت را در خودم بسیار کمرنگ کنم.

حرمت دیگر، دخالت نکردن در مسئولیت دیگران است. اینکه چرا فلان شخص نگهبان شده یا چرا آن فرد دبیر است، به من ارتباطی ندارد. هر کس مسئولیتی دارد و پاسخگوی همان مسئولیت است. اگر من به وظایف خودم عمل کنم، مسیر رشدم هموار خواهد شد.

همه ما دوران اعتیاد را تجربه کرده‌ایم؛ دورانی که احترام و اعتبار خود را از دست داده بودیم و کمتر کسی روی حرف ما حساب می‌کرد. اگر امروز قوانین و حرمت‌های کنگره را رعایت نکنیم، دوباره خودمان را از بسیاری از نعمت‌ها محروم خواهیم کرد؛ محروم از آموزش، رشد، خدمت و حتی دریافت حال خوش.

وقتی انسان از قوانین الهی و حرمت‌ها فاصله می‌گیرد، ابتدا محروم می‌شود و سپس خودش زمینه مشکلات بعدی را فراهم می‌کند. اما اگر حرمت‌ها را رعایت کند، نزد خداوند و مردم محترم می‌شود و به جایگاهی می‌رسد که شایسته یک انسان است.

هر یک از ما در کنگره شرح وظایفی داریم و باید به آن‌ها عمل کنیم. کسی که حرمت‌ها را رعایت می‌کند، محرم می‌شود؛ یعنی اجازه درک، دیدن و فهمیدن حقایقی را پیدا می‌کند که پیش از آن از او پنهان بوده است. امروز اگر در کنگره حضور داریم، به برکت رعایت همین حرمت‌هاست که مسیر درمان و آموزش برای ما باز شده است.

ما روزی به دنبال بهترین مواد بودیم تا حالمان را بهتر کنیم؛ اما امروز در کنگره به دنبال بهترین آموزش‌ها، بهترین حال و بهترین نوع زندگی هستیم. این همان تغییری است که کنگره در انسان ایجاد می‌کند.

اگر حرمت‌ها را حفظ کنیم و آموزش‌ها را به عمل تبدیل کنیم، تغییرات ما برای دیگران نیز قابل مشاهده خواهد بود؛ به گونه‌ای که اطرافیان خواهند گفت: «این همان آدم سابق نیست؛ این انسان تغییر کرده است.»

خداوند نیز پاداش چنین تغییری را می‌دهد. یکی از زیباترین راه‌های شکرگزاری، خدمت کردن است. خوشا به حال کسی که فرصت خدمت پیدا می‌کند و از آن غافل نمی‌شود.

در سفر اول، به خودمان خدمت می‌کنیم و جسم، روان و جهان‌بینی خود را درمان می‌کنیم. در سفر دوم، عشق، ایمان و عقل را در وجود خود رشد می‌دهیم؛ رشدی که آثار آن در رفتار، گفتار و کردار ما برای دیگران نیز قابل مشاهده خواهد بود.

امیدوارم خداوند این توفیق و موهبت الهی را نصیب همه ما کند که بتوانیم خدمتگزاران شایسته‌ای برای کنگره ۶۰ باشیم، حرمت‌های آن را با جان و دل رعایت کنیم و هر روز بیش از گذشته، در مسیر ارزش‌ها و انسانیت قدم برداریم.

نگارش: مسافر مجتبی (لژیون چهارم راهنما آقای سعید)
عکس و ارسال: مسافر رامین (لژیون یکم راهنما آقای جواد)