پذیرش حرمت، حرکت به سمت رهایی و تعادل

جلسه دوازدهم از دوره هجدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی مسافران کنگرۀ 60؛، نمایندگی زال پارس با استادی  راهنمای محترم مسافر رحیم و نگهبانی موقت مسافر علی و دبیری  مسافر احمد با دستور جلسه "حرمت کنگره 60 (چرا رابطه کاری و مالی در کنگره ممنوع است)" در روز یکشنبه 7 تیر 1405 ساعت 16:00 شروع به کارکرد.

خلاصه سخنان استاد:

با تمامی مشکلات جلودار می‌شویم، آنگاه در تقدیر الهی هم فرمان نیکوتر حاصل می‌گردد.

سلام دوستان، رحیم هستم، یک مسافر.

خداوند بزرگ را شاکرم که امروز این فرصت را به من داد تا در این جایگاه، در مسیر آموزش و خدمت قرار بگیرم. از نگهبان جلسه بابت اعطای این فرصت سپاسگزارم و به تیم مرزبانی جدید نیز خدا قوت جانانه عرض می‌کنم. امیدوارم در مسیر خدمت، انرژی و توان لازم را از قدرت مطلق دریافت کنند.
پیامی که در ابتدای جلسه خواندم، خطاب به شخص خاصی نیست؛ بلکه برای همه ماست. هر عزیزی که وارد کنگره ۶۰ می‌شود، یک تازه‌وارد محسوب می‌شود. اینکه انسان با تمام مشکلات و سختی‌هایش وارد کنگره شود و خودش را در قالب قوانین و آموزش‌های کنگره قرار دهد، واقعاً مردانگی و شجاعت می‌خواهد.
عزیزی که در سفر اول است، کسی که سفرش به پایان رسیده و وارد سفر دوم شده، یا هر فردی که در هر جایگاه خدمتی مشغول خدمت است، هر کدام مشکلات و چالش‌های خود را دارند؛ اما با وجود تمام این مشکلات، جلودار می‌شوند و مسیر را ادامه می‌دهند.
در ابتدای ورود به کنگره، اولین موضوعی که به ما آموزش داده می‌شود، حرمت کنگره ۶۰ است. به نظر من، همه جایگاه‌ها ارزشمند هستند؛ چه سفر اول، چه سفر دوم و چه جایگاه‌های خدمتی. اما تازه‌وارد برای همه اعضای کنگره، احترام ویژه‌ای دارد؛ زیرا روزی همه ما در جایگاه او بوده‌ایم.
به باور من، پذیرش حرمت، یعنی حرکت به سمت رهایی و تعادل.

در نوشتارها همیشه می‌خوانیم:
«برای رهایی از اعتیاد، دو سفر الزامی است؛ سفر اول از مصرف مواد مخدر تا قطع آن و سفر دوم از قطع مواد مخدر تا رسیدن به خود.»
وقتی من حرمت را می‌پذیرم، پیمودن این دو سفر برایم آسان‌تر می‌شود و توانایی دارم آن را به بهترین شکل انجام دهم.

جناب مهندس همیشه می‌فرمایند اگر اعضای کنگره فقط حرمت را به‌درستی درک کنند، درمان و رسیدن به تعادل قطعی خواهد بود. همین نوشتاری که در هر جلسه دو بار خوانده می‌شود، نشان می‌دهد که چه اهمیت بزرگی دارد.
امروز نکته‌ای برایم بسیار جالب بود. گاهی نیروهایی در مسیر زندگی قرار می‌گیرند که مطالب مهمی را به انسان یادآوری می‌کنند. منِ رحیم برای به دست آوردن یک لقمه نان، بارها بالا و پایین شده‌ام؛ اما امروز وقتی به کنگره نگاه می‌کنم، می‌بینم مجموعه‌ای که از به‌اصطلاح خراب‌ترین و آسیب‌دیده‌ترین افراد جامعه تشکیل شده، اکنون با بیش از ۲۰۰ شعبه، در سراسر کشور، رأس ساعت جلسات خود را آغاز می‌کند.
این چه قدرتی است که پشت این نظم قرار دارد؟
به نظر من، پاسخ آن حرمت است.

فرقی نمی‌کند استاد جلسه حضور داشته باشد یا نه، نگهبان باشد یا نباشد؛ قوانین به گونه‌ای طراحی شده‌اند که اگر فردی حضور نداشته باشد، بلافاصله جایگزین می‌شود و جلسه بدون وقفه ادامه پیدا می‌کند. این نظم، حاصل آموزش، حرمت و قانون است.
حتی آقای ویلیام وایت نیز در نامه‌ای خطاب به جناب مهندس، از نظم و ریکاوری کنگره ۶۰ ابراز شگفتی کرده بودند. واقعاً چنین نظمی توانایی بزرگی می‌خواهد.
من همیشه روز اول ورودم به کنگره را به یاد می‌آورم؛ با چه تخریب‌هایی وارد شدم و امروز کنگره ۶۰ چه عزت، آبرو و آرامشی به من داده است.
امروز می‌توانم کنار خانواده و فرزندم با آرامش ارتباط برقرار کنم و این یعنی آموزش‌های کنگره در زندگی من اثر گذاشته است. مطمئن هستم همه شما نیز این تغییر را با گوشت، پوست و استخوان خود لمس کرده‌اید.
در نوشتارها آمده است:
«کنگره ۶۰ مکان مقدس و امنی می‌باشد.»

اگر کسی بخواهد به حج برود، باید لباس احرام بپوشد، آموزش ببیند و بایدها و نبایدهای بسیاری را رعایت کند. حتی بعد از بازگشت نیز به او می‌گویند: «حجت را حفظ کن.»
چرا کنگره ۶۰ مکان مقدس و امن نامیده شده است؟
زیرا در اینجا احیای نفس اتفاق می‌افتد. کنگره، انسان‌هایی را که از نظر روحی و روانی مرده بودند، دوباره زنده می‌کند.

امروز در فضای مجازی کلیپ‌هایی می‌بینیم که فردی کارتن‌خواب را نجات می‌دهند و همه از آن تعریف و تمجید می‌کنند؛ اما در کنگره ۶۰، هر هفته ده‌ها نفر احیای نفس می‌شوند، بدون هیاهو و تبلیغات.
وقتی یک انسان احیا می‌شود، یک خانواده و حتی یک جامعه از آثار آن بهره‌مند می‌شوند. به همین دلیل است که کنگره ۶۰ مکانی مقدس و امن نامیده شده است.

در ادامه نوشتار به مواردی مانند دروغ نگفتن، تهمت نزدن و رعایت حرمت اشاره می‌شود. برای من، هر دستور جلسه یک نقطه تفکر است؛ اینکه امروز فقط یکی از ضد ارزش‌های خودم را کمتر کنم.
اگر قرار است با روش DST درمان شوم، باید همزمان روی اخلاق و رفتار خود نیز کار کنم؛ دروغ نگویم، تهمت نزنم، دیگران را قضاوت نکنم و پایم را از جایگاه خودم فراتر نگذارم.
در هر جایگاهی که هستم، باید دوربین را روی خودم زوم کنم، نه روی دیگران.

امیدوارم همه عزیزان سفر اول، سفر خود را با موفقیت و درمان کامل به پایان برسانند و عزیزان سفر دوم نیز در مسیر خدمت، به تعادل و آرامش بیشتری دست پیدا کنند.

از توجه همه شما سپاسگزارم.

لژیون خدمتگزار:لژیون دوم
راهنمای محترم:مسافر رحیم
مرزبان کشیک:مسافر جبار
مرزبان خبری: مسافر جعفر
تایپ و ویراستار: مسافر رحمان لژیون سوم
تنظیم برای سایت: مسافر رحمان لژیون سوم
عکاس: مسافر رحمان لژیون سوم