خداوند اجازه خدمت به هر انسانی را نمی دهد

بنام قدرت مطلق

جلسه هفتم از دوره پنجم گارکاه های آموزشی عمومی کنگره 60 نمایندگی لواسان با استادی مسافر علیرضا ، نگهبانی مسافر مجید و دبیری مسافر محمد با دستور جلسه ی حرمت کنگره 60

چرا رابطه کاری و مالی و خانوادگی در
کنگره 60 ممنوع است راس ساعت 17 آغاز بکار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام. خیلی ممنونم بابت اجازه خدمتی که به من داده شد تا امروز در شعبه شما حضور داشته باشم. از ایجنت محترم، اعضای شورا، آقای بهروز، راهنمای عزیز، مرزبانان گرامی، نگهبان، دبیر، همه مسافران و همسفران عزیز صمیمانه تشکر می‌کنم و خداوند را شاکرم.

اتفاق بسیار خوبی که امروز برای من افتاده، این است که برای خدمت در یک شعبه تازه‌تأسیس دعوت شده‌ام و از این بابت بسیار خوشحال هستم. خودم نیز در شعبه‌ای تازه‌تأسیس خدمت می‌کنم و در این مدت، تجربیات بسیار ارزشمندی به دست آورده‌ام.

الان فرصت کافی ندارم که مفصل درباره این موضوع صحبت کنم، اما اگر بخواهم خلاصه‌ای از یک بحث یک یا دو ساعته را در چند جمله بیان کنم، باید بگویم هر کسی که لیاقت پیدا کند در کنگره خدمت کند، به گفته آقای مهندس، انسانی خاص است و خداوند به او اجازه خدمت داده است.

من به این تجربه رسیده‌ام که در میان خدمتگزاران، هر کسی که فرصت خدمت در یک شعبه تازه‌تأسیس را پیدا می‌کند، بدون شک انسان ویژه‌ای است و اگر با تعهد، پشتکار و مسئولیت‌پذیری خدمت خود را به‌درستی انجام دهد، قطعاً پاداش بزرگی از خداوند دریافت خواهد کرد و باید منتظر نور و برکات فراوان الهی در زندگی خود باشد.

اما در مورد دستور جلسه، اگر بخواهم نظر خودم را بیان کنم، باید بگویم که در کنگره، برای اینکه بتوانیم در کنار یکدیگر به سمت هدف مشترکمان حرکت کنیم و این سفر را با سلامت و آرامش طی کنیم تا به درمان قطعی برسیم ، مجموعه‌ای از قوانین و حرمت‌ها برای ما تعیین شده است. این حرمت‌ها دوبار در هر جلسه خوانده می‌شوند؛ یک‌بار در ابتدای جلسه و بار دیگر در پایان آن. همچنین متن حرمت در تمام شعب روی دیوار نصب شده تا هر از گاهی نگاهمان به آن بیفتد و آن را به خودمان یادآوری کنیم.

واقعیت این است که خود من، با وجود چهارده یا پانزده سال حضور در کنگره، تا همین اواخر به حرمت‌ها مانند سایر متون کنگره، از جمله «قوانین چیست؟»، «کنگره چیست؟» یا «به‌راستی بهترین راه کدام است؟» نگاه می‌کردم و فقط در همان حد می‌دانستم که اگر حرمت‌ها را رعایت نکنیم، حتماً دچار مشکل خواهیم شد. این باور را داشتم، اما درک عمیقی از آن نداشتم.

اخیراً توجه بیشتری به حرمت‌ها کرده‌ام، چون متوجه شده‌ام این قوانینی که از همان روز اول ورودمان بارها برای ما خوانده می‌شود، به ما یادآوری می‌شود و ما را به رعایت آن تشویق می‌کند، فقط مخصوص فضای کنگره نیست؛ بلکه قوانین زندگی هستند. این اصول در بیرون از کنگره نیز جاری‌اند و هر انسانی که بخواهد زندگی سالم، آرام و موفقی داشته باشد، ناچار است آن‌ها را رعایت کند.

این روزها هر بار که حرمت‌ها خوانده می‌شوند، نگاه من دیگر مانند گذشته نیست…

عکس و تایپ: مسافر پیمان

بارگزاری : مسافر علیرضا