حریم به معنای پیرامون، قلمرو و مرز شناخته میشود و حرمت به معنای آبرو و ارجمندی است. حرمت کنگره۶۰ از اهمیت بالایی برخوردار است، از این رو در ابتدا و انتهای جلسه خوانده میشود و هر یک از اعضا موظفاند به حرمت و قوانین وضع شده احترام بگذارند هر شخص بایستی برای خودش ارزش قائل شود و از حریم و چهارچوب کنگره خارج نشود. با احترام گذاشتن به حرمت و قوانین کنگره، اعضای این سیستم میتوانند با آرامش و امنیت هر چه بیشتر کنار هم قرار بگیرند و از آموزشهای نابی که کنگره ارائه میدهد بهره لازم و کافی را ببرند تا فرصتی برای رسیدن به خواستهها و اهدافشان بهدست آورند. در حرمت آمده از الفاظ ناشایست استفاده نکنید، حرفهای زشت و رکیک به کار نبرید، حرف کسی را قطع نکنید این فقط مختص کنگره نیست هرجا که باشیم نیاز است که این قوانین را رعایت کنیم تا مورد احترام دیگران قرار بگیریم.
پوشش مناسب هم برای آقایان است و هم برای خانمها، آقایان هم نمیتوانند با هر پوششی که دلشان بخواهد به کنگره بیایند، چرا پیراهن یا مقنعه سفید میپوشیم؟ زیرا پیراهن یا مقنعه سفید با کوچکترین لکه یا کثیفی خودش را نشان میدهد یک پیراهن سفید را نمیتوان ۱۰ روز پوشید؛ ولی پیراهن قرمز یا رنگی را حتی بیشتر از ۱۰ روز هم میتوان استفاده کرد، باادب، فردی است که تعادل دارد؛ انسان موجودی است الگوپذیر، تمام موجودات الگوپذیر هستند؛ باید چیزی را یاد بگیرند ما خیلی چیزها را از پدر و مادر خود یاد میگیریم، ادب و بیادبی را هم از پدر و مادر از بزرگانمان مثل اساتید، معلمان و قهرمانان جامعه یاد میگیریم؛ چون همه چیز ما الگوپذیر است ادب و بیادبی مسئله بسیار حائز اهمیتی است منظور این است که ما باید برای ادب و بیادبی در جامعه خودمان به بزرگان توجه و دقت کنیم، بزرگان ما هم باید حواسشان جمع باشد؛ چون حرفهایی که میزنند الگو است و دیگران اجرا میکنند.
وقتی تلفن زنگ میخورد پدر و مادر به بچه میگویند که بگو خانه نیستیم، این رفتار را به فرزند خود یاد میدهند. در قدیم بچهها جلوی پدر و مادر پای خود را دراز نمیکردند، معلم را میدیدند سلام میکردند و احترام میگذاشتند، مقصر خود ما هستیم تا معلم به بچه ما میگوید که بالای چشمت ابرو است، با معلم برخورد کرده و شکایت میکنیم، ما در کنگره مسئله ادب و بیادبی را از روز اول اجرا کردهایم و در حرمت کنگره۶۰ همه اینها را یادآوری میکنیم. در کنگره همه با هم برابر نیستند، آیا آنهایی که فساد میکنند با آنهایی که خدمت میکنند با هم برابرند، آیا نابینایان با بینایان با هم برابرند؟ نه، اصلاً برابر نیستند. وقتی ما پشت سر کسی صحبت میکنیم یا حرف کسی را قطع میکنیم یعنی بیادبی میکنیم، وقتی دیگران را با ضمیر تو خطاب میکنیم این بیادبی است.
در کنگره از اول رسم شده که کوچکتر به بزرگتر احترام میگذارد، سن یکی از علائم بزرگتری و کوچکتری است، شغل، جایگاه، فهم و شعور علائم دیگر آن است. ممکن است یک نفر ۸۰ سال داشته باشد، هروئین بکشد، چرت بزند و طلبکار باشد و یک نفر هم ۲۲ سال سن داشته باشد و چندین نفر را به رهایی رسانده باشد کدام یک احترامش بیشتر است؟! رهجو؛ باید به راهنمایش احترام بگذارد، وقتی راهنما میآید شاگرد؛ باید جلوی پای استادش بلند بشود. ما هفته معلم داریم؛ ولی یاد نگرفتهایم که هفته معلم یعنی چه؟ فقط خیال کردیم که باید تبریک بگوییم، نمیدانیم که باید روز معلم گل بگیریم، پلاکارد بزنیم، صحبت کنیم و قدردانی کنیم. آدمها تقصیری ندارند، به آنها یاد ندادهاند، ما در کنگره این موضوع را به همه یاد دادهایم شخص مصرفکننده بعد از آموزشهای لازم به تعادل میرسد، همه او را دوست دارند و به او احترام میگذارند.
متناسب با مکان، زمان و سن، افراد؛ باید پوشش مناسب داشته باشند رنگِلباس، پوشش و ظاهر نشاندهنده شخصیت درونی ما است که به صورت بیرونی خودش را نشان میدهد، پوشش و لباس اوضاع درونی را بازگو میکند، رنگ لباس میگوید من چه تفکر و اندیشهای دارم بههم ریخته هستم یا نه؟ رنگ تیره یا رنگهای مایل به سیاه روی درون انسانها اثر میگذارد. هر مکان و هر موقعیت یک نوع پوشش را میطلبد اینها جز آداب معاشرت هستند با این تفاوت که جایی نوشته نشدهاند، در هر حال هر لباس و پوششی که استفاده میکنیم؛ باید تمیز و مرتب باشد. برای حفظ هر چیز؛ باید کلی فکر کرد و عمل سالم انجام داد. چگونه میتوانیم برای حفظ روابط خود با دیگران تابع قوانین باشیم؟ آیا برای سالم ماندن آن رابطه فکر مناسب کردهایم تا سالم بماند؟ خیلی از دوستیها به علت عدم مراقبت از بین رفته است؛ اگر در دوستی از حریم خود تجاوز کرده و وارد حریم دیگران بشویم آن دوستی از بین میرود.
هم افراط و هم تفریط باعث از بینرفتن میشود؛ باید در همه چیز حدّ را نگاه داشت، در روابط اجتماعی بهخاطر یک رفتاری رابطه خراب میشود؛ اگر رابطه برقرار شد نگوییم دیگر تمام شد؛ بنابراین باید مواظب رفتار و کردار خود باشیم آقای مهندس میفرمایند از زمانی که کنگره را تشکیل دادم ویژگیهای خاصی را رعایت کردم مثلاً من به شما خیلی نزدیک نمیشوم و خیلی دور هم نمیشوم؛ اگر زیاد قاطی میشدم این کار نظام نمیگرفت و اگر زیاد دور میشدم هم همینطور. همانگونه که باید برای نگهداری مواد وقت صرف کنید تا خراب نشود، برای روابط خود با دیگران نیز باید یکسری قوانین را انجام داد تا خراب نشود. بعضی از انسانها بهگونهای هستند که تا با کسی دوست میشوند بلافاصله هر چه در دل دارند را بازگو میکنند، و فردا حرف خودشان را از زبان دیگران میشنوند.
در روابط نباید زود صمیمی بشوید حرفی را که خودتان نمیتوانید حفظ کنید چطور انتظار دارید که دیگران آن را حفظ کنند؟! انسان دارای حسهای خیلی قوی است نمیشود جلوی او حرفی زد و در پشت سر حرفی دیگر زد، افراد این را متوجه میشوند و شما هم این را احساس میکنید. برای حفظ رابطهها یک دیپلماسی لازم است؛ باید بهگونهای رفتار کنید تا دیگران از عشق و دوستی شما بهرهمند شوند. برای حفظ هر چیزی؛ باید زحمت کشید مراقب زبان، رفتار و کردار خود باشیم زبان از هر چیزی بیشتر ضربه میزند، زبان از قلب فرمان میگیرد. قلبی که سیاه باشد زبان در جهت منفی چرخش پیدا میکند؛ باید قلبِ سیاه را ذرهذره سفید کرد تا بتوانیم روابط خوبی داشته باشیم، با استفاده از عقل میتوان این کار را انجام داد دیپلماسی آن است که بهترین و کمخطرترین حرف را بزنیم.
یک دیپلمات هرچه بگوید انگار کشورش صحبت کرده و خیلی حساس است؛ چون هرچه میگوید تفسیر میشود هر انسان در زندگی خودش یک دیپلمات است؛ در واقع دیپلماتِ شهر وجودی خودش است. یک دیپلمات ممکن است یک حرفی بزند که باعث جنگ بین دو کشور شود و یک نفر هم ممکن است حرفی بزند که باعث پیشرفت خودش و یا باعث تخریب خودش بشود. نوشتار حرمت، تنها نوشتهای است که در تمام جلسات کنگره۶۰، دو مرتبه خوانده میشود. در این نوشتار؛ بایدها و نبایدهای لازم برای فردی که در جلسات شرکت میکند مطرح میشود و شخصی به کنگره آمده و میخواهد از شرایط و امکانات موجود در این مکان استفاده کند و خواستارِ درمان است باید این قوانین را رعایت کند.
نویسنده: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون چهارم)
ویرایش و ارسال: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی طارم
- تعداد بازدید از این مطلب :
35