مسیر تعادل از مثلث درمان می‌گذرد

جلسه هفتم از دوره اول سری کارگاه‌های هماهنگی راهنمایان و خدمت‌گزاران ویژه همسفران آقا کنگره۶۰ شعبه خواجو، با استادی و نگهبانی همسفر محمد‌جواد، نگهبانی همسفر محمدرضا با دستور جلسه:وادی ششم(حکم عقل را در غالب فرمانده، کاملا اجرا نمائیم)، شنبه ۳۰ خردادماه ۱۴۰۵، ساعت ۱۵:۳۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

راهنمایی یک شعبه زمانی به نتیجه مطلوب می‌رسد که راهنمایان آن توانایی تربیت رهجو و پرورش راهنمایان جدید را داشته باشند. در این صورت، شعبه به‌تدریج مسیر رشد و پیشرفت خود را طی می‌کند.

در چند ماه گذشته شرایط خاصی را پشت سر گذاشتیم و اکنون وارد فصل جدیدی شده‌ایم. از ابتدای سال تاکنون فرصت برگزاری تنها یک جلسه را داشتیم. در این مدت، با اتفاقاتی مانند جنگ و مسائل مختلف روبه‌رو شدیم که طبیعتاً باعث ریزش تعدادی از اعضا شد. با این حال، اگر راهنمایان شعبه با جدیت آموزش را دنبال کنند، بدون شک به نتایج مطلوب خواهند رسید.

از همه عزیزانی که در این مدت تلاش کردند صمیمانه تشکر می‌کنم. باور من این است که یک سیستم زمانی به پویایی واقعی می‌رسد که مسئولیت‌ها و خدمات میان افراد تقسیم شده باشد. تا امروز سعی کرده‌ام این روند را اجرا کنم و از این پس نیز بیشتر روی آن تمرکز خواهم داشت؛ زیرا سرپرست یا ایجنت بیشتر نقش هدایت‌کننده دارد و بار اصلی بر دوش راهنمایان، مرزبانان و دیگر خدمتگزاران شعبه است.

وادی ششم نیز به همین موضوع اشاره می‌کند؛ اینکه اگر از فرمان عقل پیروی کنیم، به‌تدریج به مرحله تعادل و آرامش، یا همان نفس مطمئنه، نزدیک خواهیم شد. این موضوع در تمام ابعاد زندگی کاربرد دارد.

با وجود اینکه شرایط ماه‌های گذشته اجازه رشد چشمگیر را نداد، امروز اگر تعداد اعضا را با قبل از جنگ مقایسه کنیم، تقریباً به همان تعداد رسیده‌ایم که خود نشان‌دهنده حفظ و بازگشت ظرفیت شعبه است. مهم این است که این مسیر را با برنامه و استمرار ادامه دهیم.

برای هماهنگی بیشتر، با شعب مختلف از جمله هاتف و سهروردی برنامه‌ریزی کردیم تا در جلسات پنجشنبه حضور داشته باشند. خودمان نیز در این جلسات شرکت می‌کنیم.

 با این حال، صحبتی از آقای علی بوذری برایم بسیار ارزشمند بود. ایشان گفتند لژیون‌های کم‌جمعیت مانند مدارس غیرانتفاعی هستند؛ شاید امکانات یا سابقه کمتری داشته باشند، اما به دلیل تعداد کم اعضا، فرصت آموزش عمیق‌تر و مؤثرتر فراهم است. در مقابل، حتی بهترین معلم هم اگر با کلاس‌های بسیار شلوغ روبه‌رو شود، کیفیت آموزش کاهش پیدا می‌کند.

این نگاه باعث شد متوجه شوم که شرایط فعلی، یک فرصت آموزشی ارزشمند است. اکنون لژیون‌های درمانی، آموزشی و وایت، بیشتر شبیه کلاس‌های آموزشی خصوصی هستند و این فرصت را در اختیار راهنما قرار می‌دهند تا با دقت بیشتری روی آموزش اعضا کار کند.

از همه اعضا می‌خواهم اگر نکته‌ای را فراموش می‌کنم یا سؤالی دارند، حتماً مطرح کنند. هیچ اشکالی ندارد که یکدیگر را یادآوری کنیم؛ زیرا هدف همه ما یادگیری و رشد است. 

آنچه برای ما اهمیت دارد، استفاده صحیح از فرصت آموزش است. اگر امروز از این زمان به بهترین شکل بهره ببریم، در آینده که لژیون‌ها بزرگ‌تر و مسئولیت‌ها بیشتر می‌شود، آمادگی و توانایی بالاتری برای خدمت و آموزش خواهیم داشت.

اگر امروز از فرصت موجود به‌درستی استفاده کنیم، در آینده که لژیون‌ها بزرگ‌تر و مسئولیت‌ها بیشتر می‌شود، آمادگی بیشتری خواهیم داشت. زمانی که یک راهنما با تعداد زیادی رهجو روبه‌رو باشد، بیشتر وقت او صرف رسیدگی به امور لژیون می‌شود؛ اما اکنون فرصت مناسبی برای آموزش، مطالعه و رشد فردی است.

مطالب آموزشی در کنگره بسیار گسترده است و همیشه چیزی برای یادگیری وجود دارد. برای مثال، کتاب ساختمان جسم از منابع ارزشمندی است که مطالعه آن می‌تواند درک عمیق‌تری از مسیر درمان ایجاد کند. خود من نیز هنوز همه این کتاب را به پایان نرسانده‌ام و همچنان در حال مطالعه هستم.

یکی دیگر از موضوعاتی که همیشه بر آن تأکید دارم، ارتباط با مسافران است. این ارتباط، هم برای راهنما و هم برای اعضا بسیار ارزشمند است. خود من حتی زمانی که مسئولیت خاصی در مرزبانی نداشته باشم، سعی می‌کنم در کنار مسافران حضور داشته باشم، با آن‌ها صحبت کنم و ارتباطم را حفظ کنم؛ زیرا همین ارتباط‌ها باعث شناخت بیشتر، انتقال تجربه و تقویت آموزش می‌شود.

در گفت‌وگویی که با یکی از دوستان داشتم، صحبت به موضوع کاهش وزن رسید. پس از پایان سفر، چند کیلو افزایش وزن داشتم و دوباره تلاش کردم آن را کنترل کنم. نکته جالب این بود که گفته شد پس از یک سال، معمولاً ساختار جسم تا حد زیادی به تعادل می‌رسد و آنچه بیش از هر چیز به ادامه مسیر کمک می‌کند، آموزش است؛ زیرا اگر آموزش عمیق نباشد، حتی با وجود سلامت جسم، احتمال لغزش در سایر بخش‌های زندگی وجود دارد.

به همین دلیل، آموزش را باید همواره در اولویت قرار داد؛ زیرا آنچه مسیر درمان و رشد را ماندگار می‌کند، تنها اصلاح جسم نیست، بلکه تغییر نگرش و افزایش آگاهی است

در ادامه همان بحث آموزش، مثالی مطرح شد از فردی که در مراحل پایانی سفر بود، اما مدتی در جلسات حضور نداشت و در نهایت بدون طی کردن صحیح مسیر، قصد دریافت رهایی را داشت. این اتفاق نشان می‌دهد که گاهی مشکل اصلی، جسم نیست؛ زیرا ساختار جسم تا حد زیادی به تعادل رسیده، اما آنچه هنوز کامل نشده، آموزش و جهان‌بینی است.

بسیاری از لغزش‌ها زمانی اتفاق می‌افتد که فرد در برابر یک مشکل یا بحران زندگی قرار می‌گیرد. اگر آموزش به اندازه کافی عمیق نباشد، ممکن است در همان شرایط دوباره به رفتارهای گذشته بازگردد. بنابراین، آموزش همان عاملی است که به فرد کمک می‌کند در شرایط سخت نیز مسیر درست را ادامه دهد.

به همین دلیل همیشه تأکید می‌کنم هر کتاب، جزوه یا منبع آموزشی که هنوز مطالعه نکرده‌اید، در برنامه خود قرار دهید. هیچ‌گاه نباید تصور کنیم که آموزش به پایان رسیده است.

خود من نیز در ابتدای حضورم در کنگره، بسیاری از منابع آموزشی را مطالعه نکرده بودم؛ نه چهارده مقاله را، نه کتاب ۶۰ درجه و نه بسیاری از سی‌دی‌ها را. اولین کتابی که به‌طور کامل مطالعه کردم، کتاب ادموند و هلیا بود و همان کتاب انگیزه‌ای شد تا مطالعه را جدی‌تر دنبال کنم.

امروز که امکانات آموزشی بسیار گسترده‌تر شده است، بهترین فرصت را برای یادگیری در اختیار داریم. هرچه بیشتر مطالعه کنیم و آموزش ببینیم، هم در مسیر درمان موفق‌تر خواهیم بود و هم در آینده می‌توانیم خدمت مؤثرتری به دیگران ارائه دهیم.

وادی ششم نیز بر پیروی از فرمان عقل تأکید دارد. گاهی عمل به این فرمان آسان نیست. چند روز پیش به راهنمایان تازه‌وارد می‌گفتم که حضور منظم در جلسات پنجشنبه، آن هم زمانی که هنوز جایگزینی برای خدمت وجود ندارد، کار ساده‌ای نیست.

یکی از بچه‌ها تعریف می‌کرد که در مسیر آمدن به جلسه، به‌دلیل لغزندگی خیابان با موتور زمین خورده، اما پس از تعویض لباس دوباره خود را به جلسه رسانده است. همان‌جا گفتم وقتی انسان با خودش عهد می‌بندد که در مسیری حرکت کند، طبیعی است که موانع و مشکلات مختلفی پیش روی او قرار بگیرد؛ گاهی یک مهمانی، گاهی یک اتفاق پیش‌بینی‌نشده یا یک مشکل شخصی. مهم این است که در چنین شرایطی، فرمان عقل را ملاک تصمیم‌گیری قرار دهیم و به مسیر خود ادامه دهیم.

هرچه بیشتر یاد بگیریم این موانع را مدیریت کنیم، در سایر ابعاد زندگی نیز موفق‌تر خواهیم بود. این مهارت، تنها به کنگره محدود نمی‌شود، بلکه در خانواده، کار و زندگی شخصی نیز به کمک ما خواهد آمد.

در پایان، از حضور و همراهی همه شما صمیمانه تشکر می‌کنم. امیدوارم با ادامه آموزش، خدمت و حفظ نظم، بتوانیم مسیر رشد خود را با قدرت ادامه دهیم.

عکس، ویرایش، ارسال: همسفر فرزاد لژیون دوم 

گروه سایت همسفران آقا نمایندگی خواجو