دعا بدون حرکت جواب ندارد.

جلسه ششم از دوره چهارم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، نمایندگی ماهشهر به استادی مسافر احمد، نگهبانی همسفر محمد و دبیری مسافر علی با دستور جلسه 《 وادی چهارم و تاثیر آن روی من 》در روز سه‌شنبه ۳ تیر‌دماه راس ساعت ۱۷ آغاز به کار نمود.

سخنان استاد:

سلام دوستان، من احمد هستم،یک مسافر
در روز دوشنبه تهران بودیم، یه هیاهوی بسیار عظیم بود.خدمتگزاران همه شعبه‌ها، حضور داشتند  و همه برای رهایی یک نفر زحمت می‌کشیدند.

دستور جلسه امروز وادی چهارم است با این عنوان  《در مسائل حیاتی به خداوند مسئولیت دادن، یعنی سلب مسئولیت از خویشتن است 》، وادی‌ها چراغ راه ما هستند، از وادی اول  که در مورد تفکر است‌، شروع می‌کنیم و بعد دیگر وادی‌ها.
این وادی چه می‌گوید؟ ما یه سری انتظارات از خداوند و دیگران داریم، اگر یک جایی مشکل داشتیم، یک جایی گرفتار شویم، یه جایی کم بیاریم، یه جایی در زندگی کوتاهی کنیم همه را  به خداوند می‌سپاریم که  این مشکل را حل کند، دعا می‌کنم، نیایش می‌کنم که اگر این مشکل را حل کردی، من به راه راست هدایت می‌شوم، من دیگر مصرف مواد را کنار می‌گذارم. اما زمانی نیایش و دعا مستجاب می‌شود که من در مسیر ارزش‌ها باشم، نه در مسیر ضد ارزش‌ها.
اگر من دارم مواد مصرف می‌کنم، اگه دارم دروغ می‌گویم، اگر دارم کلاه‌برداری می‌کنم، اگه دارم هر کار ضد‌ارزشی می‌کنم، بعد بیام دعا کنم که خداوندا به من کمک کن، دعا مستجاب نمی‌شود‌.
همیشه سعی کنم دوربین را سمت خودم بچرخانم. ما خیلی از مصزف‌کننده ها می‌گوییم  چرا در یک خانواده پول‌دار به دنیا نیامدم، که پول‌دار باشم؟ چرا پدرم اینگونه بدبخت است؟ چرا بقیه پول‌دارند، من پول‌دار نیستم؟ بقیه اگر پول‌ دارند، تلاش کردند، زحمت کشیدند. من که نمی‌دانم آنها چه زحمتی کشیدند.
اما در کنگره ۶۰ چی می‌گوییم؟ رهجو یک مسئولیت در قبال راهنما و راهنما هم وظایفی در قبال رهجو دارد.
وظایف رهجو: سی‌دی نوشتن، به‌ موقع دارو خوردن، به‌موقع به جلسات آمدن، به‌موقع به کلینیک رفتن و پوشیدن لباس سفید است. در مقابل، راهنما هم آموزش‌های مناسب را به رهجو می‌دهد.
رهجو حق ندارد به خانواده‌اش بگوید که دارو را از کلینیک برای او بگیرند. خانواده حق ندارد دارو را به رهجو بدهد.
این نیست که چون من در حال سفر هستم، دیگران خدمتگزار من باشند.
ما بعد از درمان تازه برمی‌گردیم به کسی که بیست سال پیش مصرف‌کننده نبود. بنابراین کار مهمی انجام ندادیم.
خداوند هم مسئولیت‌هایی در قبال بنده خود دارد. بهترین نعمت‌ها را به من داده است. همین که کنگره را سر راه من قرار داد، بزرگترین نعمت است. من باید قدردان این لطف خداوند باشم و مسئولیت کارهای خود را بپذیرم.
انسان همیشه خود برای خود، به دلیل عدم آگاهی، مشکل درست می‌کند. خداوند بهترین راه که صراط مستقیم است را  پیش پای ما قرار داده است. کنگره هم بهترین روش درمان، بهترین راهنماها و بهترین آموزش‌ها را به ما داده است.
بنابراین مسئولیت سفر بر عهده من است و نباید بار سفرم را به دیگران واگذار کنم.
ممنون که به صحبت‌های من گوش دادید.

گروه سایت نمایندگی ماهشهر
تایپ: مسافر عارف و مسافر علی
ویرایش و ارسال مطلب: مسافر فضیل