وادی مسولیت پذیری

جلسه ششم از دور سیزدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی مسافران نمایندگی معدن فیروزه با استادی مسافر حسن و نگهبانی مسافر یعقوب و دبیری مسافر عباس با دستور جلسه وادی چهارم و تأثیر آن روی من سه‌شنبه تاریخ 1405/4/2 ساعت ۱۷ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد
سلام دوستان حسن هستم یک مسافر
خداوند را هزاران بار سپاسگزار و شاکر هستم که در چنین جایگاهی قرار گرفتم و همچنین از راهنمای محبوبم آقا مصطفی سپاسگزارم که به من اجازه دادند تا در این جایگاه قرار بگیرم تا خدمت کنم.
دستور جلسه امروز وادی چهارم(مسئولیت دادن به خداوند یعنی سلب مسئولیت از خویشتن است.)
 در این جهان هستی، تمام موجودات در مقابل یکدیگر دارای مسئولیتی هستند. یعنی این که طبیعت در مقابل ما، یک مسئولیت دارد و ما نیز در مقابل طبیعت، دارای مسئولیتی هستیم و این مسئولیت ما در مقابل طبیعت از اهمیت فوق‌العاده بیشتری برخوردار است چراکه سلامتی تمامی موجودات زنده به یک طبیعت سالم بستگی دارد.
در یک خانواده فرزند در مقابل پدر مسئولیتی دارد و پدر در مقابل فرزند نیز مسئولیتی به عهده دارد. یعنی به عبارتی هر چیزی در جهان هستی دارای مسئولیتی است.
در مورد انسان و پروردگار هم به همین صورت است. ما انسان‌ها در مقابل خداوند مسئولیتی داریم و خداوند هم در مقابل بندگانش مسئولیتی دارد. از ابتدای خلقت خداوند انسان را بر سر دوراهی قرارداد. یک راه صراط مستقیم که همان راه ارزش‌هاست و راه دیگر، راه ضد ارزش‌هاست و به انسان اختیار داد تا راه را خود انتخاب نماید.
من قبل از این که به کنگره بیایم، همیشه تمام تقصیرها را گردن خداوند می‌انداختم و این به خاطر نادانی و جهالت من بود و این که من آن زمان نه شناختی از خود و نه درک درستی از خدای خودم داشتم.

 زمانی که در تاریکی‌ها بودم، همیشه از خداوند؛ خواسته‌های نامعقول داشتم. چون خدای خودم را نمی‌شناختم. چون در مسیر ضدارزش‌ها بودم. حتی در عزاداری‌های محرم هم همیشه به خواسته‌های نامعقول خودم و مصرف مواد فکر می‌کردم. یعنی عزاداری هم وسیله‌ای بود برای رسیدن به ضد ارزش‌ها. در کنگره ۶۰ یاد گرفتم که اول باید خودم را بشناسم تا بتوانم بهتر خالق خود را بشناسم.
این وادی مرز بین مسئولیت خداوند، در قبال انسان و انسان در قبال خداوند را مشخص می‌‌نماید.
این وادی به صور آشکار و صور پنهان انسان، اشاره می‌کند. صور آشکار؛ همان جسم انسان است ونیز اعضای بدن انسان که دیده می‌شود و صور پنهان همان نفس، عقل و روح انسان است که شناخت آن بسیار مهم است.
دیگر این که این وادی، به شناخت نفس و مراتب آن پرداخته است. مرتبه اول، نفس اماره یعنی امر کننده که انسان را به‌سوی ضد ارزش‌ها امر می‌کند. مرتبه بالاتر؛ نفس لوا مه است که به آن نفس سرزنش کننده گفته می‌شود.
و در نهایت، بالاترین مرتبه نفس در انسان همان نفس مطمئنه است و مربوط به انسان‌هایی است که تزکیه و پالایش یافته‌اند. امیدوارم که همگی ما در مرحله نفس مطمئنه قرار بگیریم و بتوانیم به آرامش کامل برسیم.
ممنون از این که سکوت کردید و به حرف‌های من نیز گوش دادید
عکاس: مسافر مهدی
تایپ: دبیر سایت مسافر ابوالفضل
ویراستاری، نگارش متن و ارسال خبر: نگهبان سایت، راهنمای محترم مسافر حسین
مرزبان کشیک: مسافر خلیل
لژیون خدمتگزار: لژیون یکم، راهنمای محترم مسافر مصطفی