دلنوشته

سلام دوستان منصور هستم یک مسافر

از خودم بگویم که سالها درگیر مواد مخدر بودم، بارها خواستم از دام اعتیاد رها شوم و راههای مختلفی را رفتم همه راه‌ها اشتباه بودند، همیشه مصرف مواد بعد از ترک، بیشتر می‌شد، عذاب می‌کشیدم، تمام حس های من یخ بسته بود، هیچ کاری نمی‌توانستم انجام دهم و در اعماق تاریکی بسر می‌بردم. شکر خدا بعد از این همه درد و رنج، توسط یکی از دوستان با کنگره‌ آشنا شدم و فقط راه را نشان داد؛ صحبت زیادی با من نکرد و در مورد چیزهای دیگر با من صحبت نکرد.
وقتی که وارد کنگره شدم با آغوش باز از من استقبال کردند، سه جلسه تازه واردین که تمام شد وارد لژیون شدم و با تمام وجودم حس خوبی داشتم، حس می‌کردم که اینجا دیگر اعتیاد من درمان می‌شود و شروع به سفر کردم؛ چه سفر خوبی که بهترین سفر عمرم بود،  روز به روز زنده شدن خودم را حس می‌کردم و در خانواده‌ام، در برخورد با مشتریانم رفتار نیکو داشتم.
از آقای مهندس تشکر می‌کنم که چنين بستری را برای ما فراهم کردند تا به حال خوش برسيم و این حال خوش را مدیون راهنمای توانمندم حسین آقا که با آموزش‌های نابشان، راه و روش درست زندگی کردن را به ما یاد دادند؛ این حال خوش با هیچ مبلغی قابل مقايسه نیست؛ چون که از تاریکی به روشنايی رسیدم، حال من خیلی خوب است و اکنون که به آخر سفرم نزدیک می‌شوم با نوشتن سی‌دی‌ها، شرکت در جلسات به رهایی نزدیک می‌شوم و انشاالله که بعد از سفر اولم در کنگره بمانم، خدمتگزار باشم و همان طور‌‌ که به من کمک شد، من هم  لیاقت این را داشته باشم به دیگران کمک کنم و قطره کوچکی از این دریای بیکران باشم.
ممنون و سپاس از همه دوستان خدمتگزار
نگارنده: مسافر منصور لژیون ۷
تایپیست: مسافر محمد لژیون ۱
ويرايش و ارسال: مسافر بختیار لژیون ۱۲