به نام آنکه همه هستی از اوست. وادی چهارم حامل پیامی است که به ما میگوید، در مسائل حیاتی به خداوند سپردن یعنی سلب مسئولیت از خویشتن، مفهوم این جمله چیست؟ آیا به این معنی است که هر مسئله و مشکلی برای من در زندگی پیش میآيد را گردن خداوند بیاندازم و بگویم او مسبب این مشکلات میباشد؟ نه، مفهوم پیام این است که من باید بدانم خداوند بعد از خلق انسان، دو راه پیش روی او قرار داد یک راه پندار، گفتار، کردار راستین یا سالم و صلح آمیز که به آن تقوا میگویند و راه دیگر فسق، دروغ، کژی، زشتی و پلیدی که به آن فجور میگویند؛ بنابراین در کل همواره دو راه ارزشی و ضدارزشی در مقابل انسان قرار دارد و او با اختیار میتواند یکی از این دو را انتخاب کند.
حال انسان با توجه به این موضوع و با آموزش گرفتن و کسب شناخت، آگاهی و معرفتی که از خود و قدرت مافوق پیدا میکند همراه با سعی و تلاش قطعاً به خواستههای معقول خواهد رسید، به این مفهوم که میتواند از نفس اماره یا امرکننده عبور کرده و در نهایت به نفس مطمئنه که زیستن در آن از ارزش و اهمیت فوق العاده بالایی برخوردار میباشد، برسد. این جایگاه حتی از جایگاه فرشته هم بالاتر است. من همیشه قبل از ورود به کنگره۶۰ اشتباهات خود را نمیپذیرفتم؛ اما از زمانیکه در این مسیر سبز قرار گرفتم متوجه اشتباه و خطاهایم شدم. امیدوارم که بتوانم در این مسیر خدمت کنم و زکات علم خود را بپردازم.
نویسنده: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون چهارم)
رابط خبری: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون چهارم)
عکاس: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر الهه (لژیون دهم)
ویراستار و ارسال: همسفر منیره رهجوی راهنما همسفر الهه (لژیون دهم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی ایمان
- تعداد بازدید از این مطلب :
145