از زمانیکه به یاد میآورم همیشه خودم را بیتقصیر و بیگناه در مورد هر نوع کمکاری کردن میدانستم. برای توجیه اشتباهاتم همیشه میگفتم مقصر دیگران هستند برای مثال؛ اگر خشمگین میشدم، گناهکار خواهرم بود که رفتار بدی داشت؛ اگر نمرات درسیام پایین میآمد روسیاه دوستم بود که حواسم را پرت میکرد و دائماً در تمام شکستهایم اولین کاری که میکردم دنبال مقصر میگشتم و بعد هم طلبکار میشدم از خداوند که چرا این خواهر را نصیب من کرد یا چرا خداوند برای من معجزه نکرد که نمرات بالا بگیرم.
دوران کودکی به همین منوال گذشت و در دوره جوانی هم که با مسافرم زندگی میکردم همینگونه بود؛ مخصوصاً وقتی مسافرم وارد دنیای تاریک اعتیاد شد این ضدارزش در من به حد بالای خود رسید؛ زیرا دائماً پدر و مادرم را مقصر شرایط زندگی خود میدانستم و در نهایت از خداوند گله و شکایت میکردم که چرا زندگی من گرفتار اعتیاد شده است. همیشه توقع داشتم بدون هیچ کاری از طرف من و هیچ تلاش و خواستهای از طرف مسافرم، اعتیاد او درمان شود. به عالم و آدم بد میگفتم و با خدای خود در ستیز و قهر بودم.
ناخودآگاه و بدون اینکه کمی فکر کنم من در زندگی خود چکاره هستم؛ اگر در مسیر درست قرار بگیرم و ایمان داشته باشم که نیروهای قدرت مطلق هم به من یاری میرسانند، با کنگره۶۰ آشنا شدم و بعد از آموزش جهانبینی و نوشتن وادی چهارم، معنی ضربالمثل«از تو حرکت، از خدا برکت» را کاملاً درک کردم. براساس خواست، سعی و تلاش من است که درهای رحمت را خداوند به رویم میگشاید. خداوند را هزاران هزار بار شکر میکنم که مسیر کنگره را به من نشان داد تا در این مکان مقدس آموزش بگیرم و دیدگاه، تفکرات و اعمال خود را تغییر بدهم.
حالا به نقطهای رسیدم که کاملاً آگاهم، هر آنچه است از تلاش من و لطف خداست و هرچه نیست از کمکاری من است، متوجه شدم مسائل مربوط به خودم است؛ باید سعی و تلاشم را بالا ببرم تا بتوانم مشکلات خویش را حل کنم، در این راه خداوند هم یاریم خواهد کرد نه اینکه فقط دنبال مقصر باشم و مسئولیت حل مشکلاتم را به خداوند واگذار کنم. من به این جهان آمدهام تا روش حل مسائل را بیاموزم، از خواستههای نامعقول نفس بگذرم، تقدیر و مسئولیت خودم را بپذیرم، مسیر ارزشها را پیش بگیرم تا خداوند هم فرمانش را صادر کند.
این وادی خطوط بین انسان و خدا را مشخص میکند؛ دعا، راز و نیاز و نیایش موقعی میتواند موثر باشد که من در مسیر صراطمسقیم باشم و از تلاش و کوشش فروگذار نکنم، آن موقع است که دستهای آسمانی القاء افکار را انجام میدهند. انسان داری صورآشکار و صورپنهان است و این خداوند است که بر سیستم انسان نظارت دارد. من ابتدا باید خودم را بشناسم و از دروازه خویش عبور کنم تا بتوانم قدرت مطلق را بشناسم. امیدوارم این وادی را کاربردی کنم تا در زندگی به حال خوش برسم و با انجام کارهای ارزشی و دانستن اینکه بیشترین بار مسئولیت به عهده خود من است هر روز موفقتر شوم.
نویسنده: همسفر آزاده رهجو راهنما همسفر شهلا (لژیون سردار)
رابط خبری: همسفر مریم(ج) رهجو راهنما همسفر شهلا (لژیون سردار)
ارسال: همسفر محدثه رهجو راهنما همسفر سمیه (لژیون هفتم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی امیر اراک
- تعداد بازدید از این مطلب :
33