خداوند راه را نشان می‌دهد، اما حرکت با انسان است.

دوازدهمین جلسه از دور چهاردهم سری کارگاه های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی گوجان با استادی  راهنمایی محترم مسافر محمد،نگهبانی مسافر اسماعیل و دبیری مسافر علی با دستور جلسه : وادی چهارم و تأثیر آن روی من در مورخ ۲ تیر ۱۴۰۵ رأس ساعت ۱۷آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان محمد هستم مسافر 

موضوع وادی چهارم این است: «در مسائل حیاتی، مسئولیت دادن به خداوند یعنی سلب مسئولیت از خویشتن.»

شاید در نگاه اول، این جمله کمی سنگین به نظر برسد؛ اما اگر دقیق‌تر به آن نگاه کنیم، متوجه می‌شویم که یکی از مهم‌ترین اصول زندگی را بیان می‌کند.

بسیاری از ما تصور می‌کنیم که توکل به خدا یعنی هیچ اقدامی نکنیم و منتظر بمانیم تا خداوند مشکلات ما را حل کند؛ در حالی که توکل واقعی چنین مفهومی ندارد. همان ضرب‌المثل معروف که می‌گوید: «به خدا توکل کن، اما شترت را هم ببند»، دقیقاً به همین موضوع اشاره دارد. یعنی انسان باید وظیفه و مسئولیت خود را انجام دهد و نتیجه را به خداوند بسپارد.

خداوند به انسان عقل، اختیار و قدرت انتخاب داده است. بنابراین، هر انتخابی که انجام می‌دهیم، نتایج آن نیز به خود ما بازمی‌گردد. اگر روزی درگیر اعتیاد شده‌ام، نباید تمام تقصیرها را متوجه خانواده، جامعه، شرایط زندگی یا تقدیر بدانم. بدون شک عوامل مختلفی تأثیرگذار بوده‌اند، اما در نهایت، مسئولیت انتخاب‌ها و تصمیم‌هایم بر عهده خود من است.

در مسیر درمان، به‌ویژه در کنگره ۶۰، زمانی که از خداوند طلب کمک می‌کنیم، منظور این نیست که نیروی الهی به جای ما حرکت کند یا مواد را از ما جدا سازد. بلکه زمانی امدادهای الهی شامل حال ما می‌شود که خودمان قدم برداریم. وقتی مسئولیت درمان خود را می‌پذیریم، آموزش می‌گیریم، به قوانین احترام می‌گذاریم و برای رهایی تلاش می‌کنیم، آنگاه نیروی الهی نیز ما را در این مسیر یاری خواهد کرد.

اعتیاد، لذتی زودگذر است که پیامدهای سنگینی به دنبال دارد. بسیاری از افراد می‌خواهند از لذت مصرف بهره‌مند شوند، اما حاضر نیستند مسئولیت و عواقب آن را بپذیرند؛ در حالی که چنین چیزی امکان‌پذیر نیست.

در کنگره می‌آموزیم که از حالت مصرف‌گرایی خارج شویم. مصرف‌کننده فقط انتظار دارد دیگران برای او کاری انجام دهند؛ اما انسانی که در مسیر رهایی قرار گرفته است، مسئولیت‌پذیر می‌شود، خدمت می‌کند و به دیگران نیز کمک می‌رساند.

وقتی می‌بینیم فردی راهنما می‌شود، در سایت خدمت می‌کند، مرزبان می‌شود یا مسئولیتی را می‌پذیرد، در حقیقت او به درک عمیق‌تری از وادی چهارم رسیده است؛ زیرا فهمیده است همان‌گونه که دیگران برای رهایی او تلاش کرده‌اند، اکنون او نیز در قبال این سیستم مسئول است و باید سهم خود را ادا کند.

در پایان، می‌توان گفت خداوند راه را نشان داده، عقل و اختیار را نیز در اختیار ما قرار داده است؛ اما پیمودن مسیر بر عهده خود ماست. اگر مسئولیت تصمیم‌ها و اعمال خود را بپذیریم، درهای رحمت الهی به روی ما گشوده خواهد شد؛ اما اگر همواره مسئولیت را از خود سلب کنیم و همه چیز را به عوامل بیرونی نسبت دهیم، در همان جایگاه باقی خواهیم ماند.

از توجه و محبت شما سپاسگزارم.

تنظیم،ویرایش وارسال:مرزبان خبری مسافر جعفر