English Version
This Site Is Available In English

بذر عشق و امید

بذر عشق و امید

وقتی برای اولین بار این جمله را شنیدم‌، در مسائل حیاتی به خداوند سپردن سلب مسئولیت از خویشتن است، شاید درک آن برای من کمی دشوار بود‌؛ زیرا همیشه فکر می‌کردم توکل کردن یعنی همه چیز را به خداوند بسپارم و فقط دعا کنم؛ اما آرام آرام فهمیدم خداوند از ما خواسته که در کنار توکل، مسئولیت زندگی خود را هم بپذیرم و برای تغییر، قدم بردارم. سال‌های زیادی برای مشکلات زندگی، دردها، رنج‌ها و حتی اعتیاد عزیزانم، دنبال علت در بیرون از خود می‌گشتم. گاهی تقدیر را مقصر می‌دانستم، زمانی شرایط زندگی و گاهی هم آدم‌های اطراف خود را؛ اما وادی چهارم به من آموخت که اگر قرار است تغییری ایجاد شود، اول باید از خود من شروع بشود.

خداوند راه را نشان می‌دهد، نور امید را در دل ما روشن می‌کند؛ اما حرکت کردن، آموزش گرفتن و عمل کردن بر عهده خود ما است. من به عنوان یک مادر که رنج اعتیاد فرزند را از نزدیک لمس نموده، بارها احساس درماندگی کردم و شب‌ها با اشک خوابیدم و فقط از خدا خواستم معجزه‌ای رخ دهد. بعد از کسب آموزش‌های کنگره۶۰، امروز فهمیدم که دعا کردن زمانی اثر‌بخش است که در کنار آن آگاهی، صبر، حرکت و انجام عمل باشد. یاد گرفتم که من نمی‌توانم به جای فرزندم مسیر را طی کنم؛ اما می‌توانم چراغی از عشق، محبت، آگاهی و آرامش در مسیرش باشم.

وادی چهارم به من آموخت که مسئولیت‌پذیری یعنی اول خود را بشناسم، حال درونم را بهتر کنم، آموزش ببینم و جهان‌بینی‌ را تغییر بدهم. زمانی‌که من آرام‌تر، آگاه‌تر و صبورتر باشم، می‌توانم بهتر به فرزند خود عشق بدهم‌، عشقی بدون سرزنش، تحقیر و ناامیدی؛ زیرا گاهی یک آغوش، یک جمله محبت‌آمیز و یک امید کوچک می‌تواند دل انسان گرفتار و بهم ریخته را به زندگی برگرداند. من از این وادی آموختم که نباید از خداوند انتظار داشته باشم تا همه چیز را بدون حرکت من تغییر بدهد. خداوند بذر امید را به دست من می‌دهد‌؛ اما کاشتن، مراقبت کردن و به ثمر رساندن آن با من است.

اگر می‌خواهم آرامش داشته باشم یا آرزوی رهایی عزیزان خود را ببینم باید در مسیر آموزش و تغییر، قدم بردارم. امروز با تمام وجود باور دارم که هیچ شبی، همیشگی نیست و اگر انسان بخواهد آموزش بگیرد و حرکت کند، روشنایی آرام آرام از راه می‌رسد. من همواره دعا می‌کنم و امیدوار هستم. امروز یاد گرفتم در کنار دعا کردن، مسئولیت خود را هم بپذیرم، با عشق و ایمان ادامه بدهم. به امید روزی که تمام افرادی که در بند اعتیاد هستند، راه رهایی را پیدا کنند و آرامش به دل خانواده‌هایشان بازگردد.

نویسنده: همسفر بانو رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون چهارم‌)
رابط خبری: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون چهارم)
عکاس: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر الهه (لژیون دهم)
ویراستار و ارسال: همسفر منیره رهجوی راهنما همسفر الهه (لژیون دهم‌) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی ایمان

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .