آموزش‌های کنگره به من آموخت که برای تغییر شرایط زندگی، ابتدا باید خودم تغییر کنم

به نام قدرت مطلق الله

جلسه اول از دوره سیزدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ ویژه مسافران نمایندگی صالحی ۲، روز دوشنبه ۱ تیرماه ۱۴۰۵ رأس ساعت ۱۷:۰۰ با استادی مسافر رضا، نگهبانی مسافر حسین و دبیری مسافر علیرضا، با دستور جلسه «وادی چهارم و تأثیر آن روی من» آغاز به کار نمود.

استاد در خصوص دستور جلسه بیان کردند:

وادی چهارم با این جمله آغاز می‌شود که «در مسائل حیاتی، مسئولیت دادن به خداوند یعنی سلب مسئولیت از خویشتن نیست.» برداشت من از این وادی این است که خداوند راه را به ما نشان می‌دهد، اما حرکت در مسیر و انجام وظایف بر عهده خود ماست. قبل از ورود به کنگره، همیشه تصور می‌کردم مشکلات زندگی من به دلیل شرایط، افراد یا بدشانسی‌ها به وجود آمده است و کمتر حاضر بودم سهم خودم را در اتفاقات زندگی بپذیرم. در واقع از پذیرش مسئولیت فرار می‌کردم و دوست داشتم دیگران کارهایم را انجام دهند.

این موضوع در زندگی روزمره من کاملاً مشهود بود. برای انجام بسیاری از کارها به دیگران متکی بودم و سعی می‌کردم مسئولیت‌ها را به گردن افراد دیگر بیندازم. حتی زمانی که خودم قصد انجام کاری را داشتم، به دلیل بی‌نظمی و بی‌مسئولیتی، بسیاری از امور به نتیجه مطلوب نمی‌رسید. در مسائل مالی و حساب و کتاب نیز بارها با مشکل مواجه می‌شدم و خسارت‌های زیادی را متحمل می‌شدم.

پس از ورود به کنگره ۶۰، آرام‌آرام متوجه شدم که ریشه بسیاری از مشکلاتم در خود من قرار دارد. آموزش‌های کنگره به من آموخت که برای تغییر شرایط زندگی، ابتدا باید خودم تغییر کنم. حضور منظم در جلسات، نوشتن سی‌دی‌ها، شرکت در لژیون و انجام وظایفی که بر عهده‌ام گذاشته می‌شد، در ابتدا برایم دشوار بود؛ اما همین مسئولیت‌های کوچک به مرور مرا برای پذیرش مسئولیت‌های بزرگ‌تر آماده کرد.

کم‌کم متوجه شدم که هیچ‌کس قرار نیست زندگی مرا بسازد یا مشکلات مرا حل کند. خداوند قدرت تفکر، اختیار و آموزش را در اختیار انسان قرار داده است، اما استفاده صحیح از این امکانات بر عهده خود فرد است. زمانی که این موضوع را پذیرفتم، نگاه من به زندگی نیز تغییر کرد.

یکی از تغییرات مهمی که در خودم مشاهده کردم، افزایش صبر و تعهد در انجام کارها بود. قبلاً اگر برای انجام یک کار اداری یا مالی لازم بود مدتی منتظر بمانم، خیلی زود خسته می‌شدم و آن کار را نیمه‌کاره رها می‌کردم؛ اما امروز می‌توانم با آرامش و حوصله منتظر بمانم، زیرا می‌دانم نتیجه این صبر و مسئولیت‌پذیری در نهایت به سود خود من خواهد بود.

امسال با وجود شرایط سخت اقتصادی و کاهش درآمد نسبت به سال‌های گذشته، خدا را شکر توانستم بدهی‌های گذشته خود را تسویه کنم. شاید از نظر مالی دستاورد چشمگیری نداشته باشم، اما آرامش، نظم و رضایتی که از انجام مسئولیت‌های خود به دست آورده‌ام، ارزش بسیار بیشتری برای من دارد.

این وادی به من آموخت که توکل واقعی به خداوند به معنای انجام وظیفه، تلاش و پذیرش مسئولیت است، نه فرار از مسئولیت‌ها. هر اندازه که مسئولیت زندگی خود را بپذیرم و در مسیر درست حرکت کنم، به همان اندازه آرامش، نظم و موفقیت بیشتری را تجربه خواهم کرد.

در پایان از خداوند سپاسگزارم که فرصت حضور در کنگره ۶۰ را برای من فراهم کرد و از راهنمای عزیزم و تمامی خدمتگزاران کنگره که زمینه آموزش و رشد ما را فراهم می‌کنند، قدردانی می‌کنم.