وادی چهارم یک وادی خودشناسی است

سلام دوستان الهام هستم یک همسفر؛

از خداوند و نگهبانان شاکر و سپاسگزارم که اجازه خدمت و آموزش‌گرفتن در کنگره را به من می‌دهند. در وادی اول تفکر کردن را آموختم، در وادی دوم آموختم که با تمام نواقص، اشتباهات و نقاط ضعف خود بیهوده آفریده نشده‌ام و امیدواری در ناامیدی را آموختم، در وادی سوم متوجه شدم که باید خودم به فکر خودم باشم و از دیگران توقعی نداشته باشم و در وادی چهارم آموختم که مسئولیت کارها بر عهده خودم است و اشتباهاتم را تقصیر پدر و مادر، خداوند، شانس، زمین و آسمان نیندازم. تأثیر این وادی برای من به صورتی کاملاً معجزه‌آسا بود‌ و زمانی‌که هدفم برای انجام خدمت در جایگاه مسئول امتحانات، بزرگ‌تر دیده‌شدن بود، با زمانی‌که هدفم را تغییر دادم و فقط خواستم که از خدمت خود آموزش بگیرم دقیق بودن، صبور بودن و از آموزش‌ها استفاده‌ کردن و از آن‌ها لذت بردن بین آن‌ها تفاوت بسیاری دیدم و آن‌جایی که درک خدمت و آموزش را پذیرفتم نقطه ضعف خود را هم پذیرفتم و درک کردم و دیگر به زمین و زمان، بد نگفتم و در مسیر درست تلاش خود را ادامه دادم، به هدف، مقصد و آرزویم رسیدم و می‌دانم در مقابل این هدف، مسئولیت بزرگی به گردن دارم و باید آن‌را به بهترین شکل ممکن انجام دهم.

سلام دوستان بیتا هستم یک همسفر؛

وادی چهارم بیان می‌کند که «در مسائل حیاتی، مسئولیت دادن به خداوند یعنی سلب مسئولیت از خویشتن». این وادی به من می‌آموزد که خداوند به انسان عقل، اختیار و توانایی تفکر داده است تا بتواند مسیر زندگی خود را انتخاب کند؛ بنابراین نباید تمام مشکلات و سختی‌های زندگی را به خداوند واگذار کنم و خودم هیچ اقدامی انجام ندهم و این وادی تأکید می‌کند که هر انسانی مسئول اعمال، تصمیم‌ها و انتخاب‌های خود است. اگر در زندگی با مشکلی روبه‌رو می‌شوم ابتدا باید علت آن‌را در رفتار و عملکرد خود جستجو کنم و سپس برای حل آن تلاش نمایم. دعا و توکل به خداوند بسیار ارزشمند است و این موارد زمانی معنا پیدا می‌کند که همراه با تفکر، برنامه‌ریزی و عمل باشد؛ زیرا این وادی به من یادآوری می‌کند که برای رسیدن به اهدافم باید مسئولیت زندگی خود را بپذیرم و زمانی‌که مسئولیت اشتباهات خود را قبول می‌کنم، فرصت اصلاح و پیشرفت نیز برایم فراهم می‌شود؛ اما اگر همیشه دیگران یا شرایط را مقصر بدانم از رشد و یادگیری باز می‌مانم و در پایان وادی چهارم به من می‌آموزد که خداوند راه را نشان می‌دهد؛ اما حرکت در مسیر بر عهده خود انسان است و من با پذیرش مسئولیت، تفکر صحیح و تلاش مستمر می‌توانم زندگی بهتری برای خود بسازم و به آرامش و موفقیت دست پیدا کنم.

سلام دوستان فاطمه هستم یک همسفر؛

وادی چهارم، وادی مسئولیت است و من از این وادی یاد گرفتم که مسئولیت کارها را خودم به عهده بگیرم و آن‌را بر دوش دیگران واگذار نکنم. این خود من هستم که باید راه خود را از ضدارزش‌ها جدا کنم و در صراط‌ مستقیم گام بردارم؛ بنابراین وقتی در این راه قرار بگیرم تزکیه و پالایش خواهم شد و برای اجرای فرامین الهی آماده می‌شوم و در این موقعیت خداوند نیز به انسان کمک خواهد کرد. وادی‌های اول تا چهارم، مبانی فکری ما را با اصلی‌ترین قوانین زندگی وفق می‌دهند و هماهنگ می‌کنند در واقع ما را آماده می‌کنند تا حرکت درست و اصولی را برای درمان اعتیاد و در ادامه زندگی آغاز نماییم. وادی اول، جایگاه تفکر و درست فکرکردن را به ما می‌آموزد، وادی دوم پوچی و ناامیدی را که یکی از وحشتناک‌ترین عوامل بازدارنده محسوب می‌شود از بین می‌برد دقیقاً زمانی‌که مقدمات حرکت را مهیا می‌کنیم و منتظریم که دیگران به کمک ما بیایند، وادی سوم خیال‌مان را راحت می‌کند که هیچ‌کس به اندازه خود تو به فکر تو نیست، پس منتظر کمک دیگران نباش و این‌ بار را خودت به تنهایی باید حمل کنی و در نهایت به زمین بگذاری و در این مقطع ناخودآگاه به سمت خداوند می‌رویم و با خود فکر می‌کنیم و می‌گوییم حالا که هیچ‌کس به فکر ما نیست و کسی به ما کمک نمی‌کند، پس خداوند خودش به ما کمک می‌کند و مشکلات ما را حل می‌کند؛ اما بلافاصله وادی چهارم مطرح می‌شود: در مسائل حیاتی، به خداوند مسئولیت دادن، یعنی سلب مسئولیت از خویشتن و این قانون به ما می‌آموزد که در مسائل حیاتی، مسئولیت به عهده خود ما است و خداوند در این خصوص مسئولیتی ندارد، چون او این مسئولیت را به ما محول کرده است و تمام ابزارها و توانایی‌های لازم را در اختیار ما قرار داده است و خداوند کار خود را به بهترین شکل ممکن انجام داده است و بقیه امور با ما است.

سلام دوستان عصمت هستم یک همسفر؛

وادی چهارم می‌گوید مسئولیت به خداوند سپردن یعنی سلب مسئولیت از خویش و این دلیل بر این نیست که ما خدا را قبول نداریم یا این‌که دعا نکنیم و توکل نداشته باشیم؛ بلکه باید مرز بین ما و خداوند مشخص باشد یعنی چه مسئولیت‌هایی بر عهده ما است و چه مسئولیت‌هایی بر عهده خداوند است. هیچ چیزی در هستی وجود ندارد که مسئولیتش دوطرفه نباشد، حتی بین گیاهان، جمادات و انسان. وادی چهارم یک وادی خودشناسی است یعنی من اول باید انسان را بشناسم، مسئولیت‌های انسان را بشناسم تا بعد بتوانم خداوند را بشناسم و هرچقدر این نیرو را بهتر بشناسم به همان اندازه تغییرات بزرگی در جهت مثبت در زندگی‌ام ایجاد می‌شود. خداوند زمانی‌که انسان را خلق کرد او را بر سر یک دوراهی قرار داد و به انسان اختیار کامل داد که هر راهی را که می‌خواهد انتخاب کند یکی راه‌مستقیم که همان گفتار نیک، کردار نیک و پندار نیک است و یک راه فسق و فجور و زشتی که خداوند مسیرها را برای ما علامت‌گذاری کرده و پایانش را نیز مشخص کرده است و من انسان باید بدانم که دست‌های آسمانی فقط القاء، الهام و افکار را انجام می‌دهند و بقیه کارها و مسئولیت‌ها بر عهده خود من است و اگر ما تلاش و کوشش داشته باشیم و حرکت درست انجام دهیم، نیروهای مافوق هم در این مسیر ما را یاری می‌کنند تا بتوانیم تغییرات بزرگی در جهت مثبت در زندگی ایجاد کنیم. در این وادی، انسان‌ها بر مبنای عقل، دانایی و آگاهی با هم متفاوت هستند و هر انسانی با انسان دیگری فرق دارد و بر اساس همان دانایی و آگاهی در جایگاه بالاتری قرار می‌گیرد. انسان دارای نفس است و نفس چیزی است که تعیین موجودیت می‌کند در ظاهر و باطن و خواسته‌هایی دارد که این خواسته‌ها معقول یا نامعقول هستند و نفس در انسان به سه قسمت تقسیم می‌شود: نفس اماره یا امرکننده، نفس لوامه یا سرزنش‌کننده و نفس مطمئنه که از اطمینان می‌آید وقتی انسان مراحلی از نفس اماره و نفس لوامه را با تزکیه، پالایش و دانایی پشت‌سر می‌گذارد وارد دروازه‌های نفس مطمئنه می‌شود که این نفس ارزش و اهمیت فوق‌العاده بالایی دارد و جایگاهی به اندازه یا حتی بالاتر از جایگاه فرشتگان می‌تواند داشته باشد. من انسان باید مسئولیت حیات خود را بپذیرم و سعی و تلاش لازم برای رسیدن به هدف‌های خود را انجام دهم و مطمئن باشم که قدرت مطلق و نیروهای مافوق ما را یاری و هدایت خواهند نمود به عبارتی از تو حرکت و از خدا برکت.

سلام دوستان فاطمه هستم یک همسفر؛

وادی چهارم: سلب مسئولیت از خود یعنی مسئولیت دادن به خداوند و من تا قبل از این‌که به کنگره بیایم مسئولیت همه‌ کارها و مشکلات را گردن خدا می‌انداختم و می‌گفتم خدا خواسته که من زندگی‌ام این‌گونه شود و من همیشه بدبیاری داشته باشم، دائماً در حال بحث و جدل با خود بودم که چرا خدا برای آن این را خواسته و برای من نخواسته، چرا زندگی شخص دیگری این‌گونه است و زندگی من انقدر با سختی می‌گذرد و کلاً همیشه در رنج و عذاب بودم و شب‌ها با گریه با خدا حرف می‌زدم که چرا باید زندگی من این‌طور فلاکت‌بار باشد و به‌شدت در تنش و اعصاب‌خوردی با همه بودم و چشم دیدن آن‌هایی که موفق هستند و زندگی‌شان از نظر من بر وفق مراد است را نداشتم؛ ولی خدا را هزاران هزار مرتبه شکر می‌کنم و سپاسگزارم از جناب مهندس و خانواده‌ گرامی‌شان به‌خاطر این راهی که جلوی پای من گذاشتند و با آموزش‌هایی که از کنگره گرفته‌ام می‌گویم و می‌دانم که مسئولیت تمام زندگی‌ام از اول تا به الان فقط به عهده خودم بوده است و زندگی من عین عدالت است و یاد گرفتم که تقدیر برای همه هست؛ ولی این اعمال، رفتار و آگاهی من است که باعث به‌وجود آمدن این تقدیر می‌شود، چون خداوند به من قدرت اختیار داده است که کدام راه را انتخاب کنم راه درست یا بیراهه و خداوند نقشی در به‌وجود آمدن مشکلات من ندارد و این وادی به من فاطمه آموخت که وقتی زندگی‌ام را با تمام مشکلات پذیرفتم و دست از سعی و تلاش برای زندگی‌ام برنداشتم هم‌چنان یاری خداوند را در تمام لحظات در کنار خودم حس  خواهم کرد.

رابط خبری: همسفر بیتا رهجوی راهنما همسفر الهام (لژیون هشتم)

ویرایش و ارسال: همسفر مرضیه رهجوی راهنما همسفر محبوبه (لژیون چهارم) دبیر سایت