اولین جلسه از دور شانزدهم کارگاههای آموزشی عمومی کنگره ۶۰، نمایندگی اسلامشهر با استادی راهنمای محترم مسافر حسن، نگهبانی مسافر محمود و دبیری مسافر ابراهیم با دستور جلسه"وادی چهارم در مسائل حیاتی به خداوند مسئولیت دادن یعنی سلب مسئولیت از خویشتن" در روز شنبه ۳۰ خرداد ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.
خلاصه سخنان استاد:
خداوند را شکر میکنم که در این جایگاه میتوانم خدمت کنم و آموزش بگیرم، از ایجنت محترم، گروه مرزبانی و نگهبان جلسه سپاسگزارم که به بنده اجازه خدمت دادند، در مورد وادی چهارم،در مسائل حیاتی به خداوند سپردن یعنی سلب مسئولیت از خویشتن، متاسفانه بسیار رایج شده است که هرگاه دچار مشکل میشویم، میخواهیم مسولیت را به عهده خداوند بگذاریم، گویی خداوند فرمانبردار ماست و باید هرچه میخواهیم به ما بدهد. آقای مهندس به ما آموخته است که هر چیزی به تلاش و به مسئولیت پذیری من بستگی دارد. به طور مثال میگوییم خدایا من این خانه را بزرگتر کنم یا فلان مشکل من حل بشود یک بز قربانی خواهم کرد، مثلاً میخواهیم به ارزش دو یا سه میلیارد کار انجام بدهیم ولی با مبلغ سیصد هزار تومان بهای آن را بپردازیم، این برعکس مواردی ست که در کنگره میآموزیم.
کنگره به عملکرد انسان نگاه میکند، عمل و عملکرد من چه میباشد؟ عملکرد من هر آنچه باشد سیستم خودش پاسخ خواهد داد، یعنی هر چقدر تلاش کنی به همان میزان دریافت خواهی کرد. متاسفانه بعضی انسان ها راهی پیدا میکنند تا از مسئولیت پذیری فرار کنند، در مصرف مواد مخدر نیز همینطور است، حرفهایی مثل من اگر در فلان شهر به دنیا نمیآمدم مصرف کننده نمیشدم یا من اگر در این خانواده به دنیا نمیآمدم مصرف کننده نمیشدم، عالم و آدم را مقصر میداند بجز خودش زیرا میخواهد شانه خالی کند و نمیخواهد بپذیرد اشتباه از خود اوست.
مدتی قبل شخصی به من گفت: به دلیل اینکه کسی به من قرص داد و خوردم تصادف کردم، به او گفتم یک بار یا دوبار به تو قرص دادند دفعات دیگر چه؟ گفت نه من با همه شما فرق دارم و تافته جدا بافتهام، پاسخ دادم تو از ما بدتر هستی زیرا ما پذیرفتهایم و تو هنوز قبول نمیکنی. باید ابتدا قبول کنم و تسلیم شوم تا صراط مستقیم برایم جواب بدهد تا تسلیم نشوم امکان ندارد نتیجه بگیرم، نه اینکه به گردن خانواده پدر و مادر همسایه و اهالی محل بیندازم.
آقای صداقت دیدهبان محترم گفتند اجازه ندهید محل یا محیط روی شما تاثیر بگذارد، شما روی محیط تاثیر بگزارید. اگر منِ مصرف کننده تغییر کنم روی خیلیهای دیگر تاثیرگزار خواهم بود. در کنگره یک نفر تغییر میکند و ده نفر به آن شخص جذب شده و وارد کنگره میشوند. در وادیها ابتدا به تفکر اشاره میشود و در ادامه نفس را توضیح میدهند که باید توجه کرد در کدام مرحله هستیم، نفس اماره، نفس لوامه و نفس مطمئنه. تا وادی چهارم این مراتب مشخص میشود، اگر همچنان در مرحله امر کننده باشیم کنار آمدن با خود دشوار میشود، اما اگر تسلیم باشیم و بخواهیم درست عمل کنیم، راه خودش آرام آرام نمایان میشود، راهنما به ما میگوید که چکار کنیم، لژیون و آموزشها به ما میگویند چگونه عمل کنیم. این که قبول کنم در قبال زندگی و امور خودم مسؤلیت دارم، خیلی هم سخت نیست، در بعضی جاها سکوت و بستن دهان بهترین ابزار است و بُرنده ترین ابزار نیز محبت است. ما نمیخواهیم در کنگره سیر و سلوک کنیم؛ گاهی من سیدی مینویسم از پنجاه دقیقه مطلب دو دقیقه از آن را میفهمم و همان مقدار به درد من میخورد، وقتی همان دو دقیقه را در منزل کاربردی کنم جواب خواهم گرفت، در نهایت باید بگویم بهترین ابزار و بهترین سلاح در خانواده محبت است. از اینکه به صحبت های من توجه کردید از همه شما ممنونم.
.jpg)

عکس: مسافر احمد
متن: مسافر امیر محمد
ویرایش و ارسال: مسافر محسن
- تعداد بازدید از این مطلب :
59