رسیدن به اهدافمان با در دست داشتن قدرت اختیار و پذیرفتن مسئولیت محقق می‌شود

جلسه هفتم از دوره پنجم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی کیش به استادی راهنمای تازه واردین همسفر نازنین، نگهبانی همسفر لیلا و دبیری همسفر مهدیه با دستور جلسه  «وادی چهارم (در مسائل حیاتی به خداوند مسئولیت دادن؛ یعنی سلب مسئولیت از خویشتن) و تأثیر آن روی من» روز دوشنبه ۱ تیرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

خدا را شاکرم برای حضور در این جایگاه تا بتوانم آموزش بگیرم؛ زیرا هدف تنها نشستن روی صندلی استادی نیست؛ بلکه هدف آموزش گرفتن است و در کنگره هر چه بیشتر آموزش بگیریم بیشتر حال خوب نصیبمان می‌شود. دستور جلسه این هفته وادی چهارم است. در این وادی آقای مهندس فرمودند: این وادی هم بسیار حائز اهمیت است و هم بسیار سرنوشت ساز، زیرا ما در سه وادی اول تفکر را یاد گرفتیم.

وادی اول می‌گوید: با تفکر ساختارها آغاز می‌گردد و وادی دوم می‌گوید: هیچ کدام از ما بیهوده نیستیم؛ حتی اگر خودمان به هیچ فکر کنیم و در وادی سوم گفته می‌شود: هیچ کس جز خودمان نمی‌تواند  به ما کمک کند. ما زمانی که از این سه مرحله گذشتیم می‌رسیم به مرحله چهارم یا وادی چهارم که در واقع ما اینجا تکلیف خود را با خالق خود یعنی قدرت مطلق مشخص می‌کنیم. وادی چهارم به ما می‌گوید در مسائل حیاتی مسئولیت دادن به خداوند یعنی سلب مسئولیت از خویشتن.

قطعاً همه ما وادی چهارم را مطالعه کردیم. چند مسئله مهم در این وادی عنوان می‌شود. در ابتدا نام خداوند یا قدرت مطلق بیان می‌شود. من همسفر که در این مکان قرار گرفته‌ام و آموزش می‌گیرم در صورت اعتقاد به خداوند یا عدم اعتقاد به خداوند یا کائنات هیچ تفاوتی ندارد، هر شخصی با هر اعتقاد و دیدگاهی می‌تواند برای خود این وادی را مورد کاووش قرار دهد.
مسئله دوم این است که وادی چهارم به ما می‌گوید: این یک گریزگاه است ما انسان‌ها همیشه به دنبال راهی برای فرار از مسئولیت هستیم و با حالت حق به جانب و مدعی برای هر درخواستی که داریم به خداوند می‌گوییم من سپردم به خدا و منتی هم بر سر خدا می‌گذاریم. برای مثال من می‌خواهم دانشگاه قبول شوم یا من مادیات می‌خواهم و ... و انتظار داریم خداوند برای ما این مسائل را حل کند. آقای مهندس فرمودند: این غلط است که انسان از روی تنبلی و کاهلی از مسئولیت‌های خود شانه خالی می‌کند و امور را به خداوند می‌سپارد.

وادی چهارم این مسئله را به شیوایی برای ما بیان می‌کند که ما در هر جایگاهی قرار داریم؛ باید بار مسئولیت خودمان را بپذیریم. برای مثال من به عنوان رهجو مسئولیت‌هایی دارم و نمی‌توانم با بهانه‌هایی مثل امروز خدا نخواست کنگره بیایم و از زیر بار مسئولیت خود شانه خالی کنم.

آقای مهندس می‌فرمایند: ما اینجا باید تکلیف خودمان را معلوم کنیم و با گفتن هر که دندان دهد نان دهد مسئولیت کارها را به خداوند واگذار نکنیم. ضرب المثل زیبایی است که  خداوند می‌گوید از تو حرکت از من برکت؛ ما باید مسئولیت کارهایمان را بپذیریم و برای رسیدن به خواسته تلاش کنیم؛ زیرا بشر چیزی نیست جز تلاش خودش.
آقای مهندس مثال قشنگی بیان کردند این‌که تصور کنیم خداوند یک پیرمرد مهربان با ریش و موی سفید در آسمان نشسته و ما درخواست کنیم و خداوند خواسته ما را اجابت نماید؛ اما سیستم کائنات به این صورت نیست، اصول و قواعد خودش را دارد. ما روی کره زمین آمده‌ایم و به ما اختیار داده شده است؛ باید با تلاش و زحمت به نتیجه برسیم، اشتباه است که انتظار داشته باشیم که ما بگوییم و خدا مستجاب کند.

ما باید تلاش کنیم بار مسئولیت را گردن هیچ کس نندازیم، فقط به فکر خومان باشیم، هیچ کس نمی‌تواند به ما کمک کند. آثار این وادی برای من این است که من همسفری بودم که زمان طولانی سپری شد تا کنگره را پذیرفتم و به خاطر مسافرم به کنگره آمدم؛ اما الآن بعد از گذشت 4 سال از حضورم در کنگره تبدیل به آدمی شدم که به دنبال اهدافم رفتم، در واقع آدرس خودم را پیدا کردم و الآن تلاش می‌کنم و برای مشکلات راه حل پیدا می‌کنم و از هیچ کس انتظار ندارم و همه این‌ها را مدیون کنگره60 و آقای مهندس هستم. در آخر آقای مهندس می‌فرمایند: گندم بکاری گندم برداشت می‌کنی، جو بکاری جو برداشت می‌کنی. همه در این دنیاست فقط باید مسئولیت کارهای خویش را قبول کنیم و سلب مسئولیت از خودمان، اعمالمان و رفتارمان نکنیم.

تایپیست: همسفر فاطمه رهجوی راهنما ساناز (لژیون اول)
ویرایش و ارسال: مرزبان خبری همسفر معصومه
همسفران نمایندگی کیش