پذیرش مسئولیت

وادی چهارم، یکی از کلیدی‌ترین وادی‌های کنگره ۶۰ است، که نگرش انسان را نسبت به مسئولیت‌پذیری تغییر می‌دهد.
عنوان این وادی «در مسائل حیاتی به خداوند مسئولیت دادن، یعنی سلب مسئولیت از خویشتن» در نگاه اول ممکن است عجیب به نظر برسد؛ اما بسیاری از ما از کودکی آموخته‌ایم که کارها را به خداوند بسپاریم. در مفهوم وادی، متوجه می‌شویم که منظور، سپردن مسئولیت به خداوند، توکل به خداوند نیست؛ بلکه تأکید بر مسئولیت انسان در قبال زندگی و سرنوشت خویش است.
برداشت من از این وادی این است که خداوند انسان را با قدرت تفکر، اختیار و توانایی انتخاب آفریده است. بنابراین انتظار اینکه بدون تلاش و حرکت، مشکلات ما توسط نیروی بیرونی حل شود، منطقی نیست.
خداوند مسیر را نشان می‌دهد، اما پیمودن راه بر عهده خود انسان است.

اگر فردی در زندگی با مشکل اعتیاد، بیماری، مشکلات مالی یا خانوادگی روبرو شود و تنها به دعا کردن اکتفا کند، در واقع مسئولیت خود را نادیده گرفته است. دعا و توکل زمانی ارزشمند است که در کنارش تلاش، آموزش و عمل قرار بگیرند.
این وادی به من آموخت که هیچ‌کس به اندازه خودم مسئول زندگی من نیست.

بسیاری از مواقع، انسان برای فرار از مسئولیت و مشکلات، وضعیت خود را به تقدیر، شانس، شرایط اجتماعی یا حتی خواست خداوند نسبت می‌دهد؛ اما حقیقت این است که بخش بزرگی از وضعیت امروزِ ما، نتیجه انتخاب‌ها، تفکرات و عملکرد ما در گذشته است.
هنگامی که این موضوع را بپذیریم، قدرت نیز در اختیار ما قرار می‌گیرد.

در پایان، برداشت من از وادی چهارم این است که خداوند همواره حامی و راهنمای انسان است؛ اما مسئولیتِ حرکت، انتخاب و تغییر، بر عهده خودمان است. هرچه مسئولیت بیشتری در قبال زندگی خود بپذیریم به موفقیت، آرامش و تکامل نزدیک‌تر خواهیم شد.

منبع: وادی چهارم:  در مسائل حیاتی به خداوند مسئولیت دادن، یعنی سلب مسئولیت از خویشتن.
نویسنده:  همسفر لیلا رهجو‌ی راهنما همسفر پروانه (لژیون یکم)
رابط خبری:  همسفر اکرم رهجو‌ی راهنما همسفر پروانه(لژیون یکم)
ویرایش و ارسال:  همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون پنجم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی ایران