پذیرش مسئولیت، کلید ادامه حرکت

هفتمین جلسه از دور نود و سوم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی آکادمی، با استادی ایجنت محترم مسافر علی، نگهبانی مسافر میثم و دبیری مسافر عمار، با دستور جلسه‌ "وادی چهارم: در مسائل حیاتی به خداوند مسئولیت دادن یعنی سلب مسئولیت از خویشتن" دوشنبه ۱ تیر ۱۴۰۵، ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد‌.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، علی هستم یک مسافر. تقریباً آخرین جلسه‌ ما ۲۰ خرداد در آکادمیِ سهروردی برگزار شد و امروز، به لطف خدا، اولین جلسه آکادمی را در ساختمان سیمرغ برگزار می‌کنیم. خدا را شکر می‌کنم و جا دارد از جناب مهندس، دیده‌بان‌ها و آقای خدامی، همچنین آقا بابک صمیمانه تشکر کنم که باعث شدند این جلسات به این زودی برگزار شود. اگر لطف این عزیزان نبود، شاید در جای دیگری مشغول بودیم؛ اما چه بهتر که دوباره دور هم جمع شده‌ایم. می‌خواهم مروری بر اتفاقات ماه اخیر کنیم که چه اتفاقاتی افتاد و چگونه باید حرکت کنیم. همه‌ شما می‌دانید که جابه‌جا شدیم و به اینجا آمدیم و ساختمان را پس دادیم؛ ساختمانی که بیش از بیست سال در آن بودیم. از این بزرگواران سپاسگزاریم که آنجا را در اختیار ما قرار دادند.

اکنون به اینجا آمده‌ایم و اتفاقات زیادی رخ داد که راهنمایان محترم در جریان آن هستند؛ شاید شش یا هفت مدل اتفاق افتاد و قرار بود کارها به شکل دیگری پیش برود، اما لطف خداوند و همراهی عزیزانی که نام بردم باعث شد دوباره دور هم جمع شویم و اولین جلسه را در اول تیر، در گرم‌ترین روزهای سال، آغاز کنیم. می‌خواهم بگویم که قرار نبود اینجا باشیم و قرار بود تقسیم شویم. تعداد کسانی که اینجا هستند کم بود و قرار بر این بود که در دو شیفت جلسه داشته باشید؛ اما با پیگیری‌های دیده‌بان محترم، آقای خدامی، و دیده‌بان رابط نمایندگی آقا بابک و همچنین تأیید آقای مهندس، اکنون دوباره در کنار هم هستیم. خواستگاه کنگره ۶۰ از آکادمی شکل گرفته و از بیست‌وهفت سال پیش، حدود ۲۰۰ شعبه تاکنون از آن ایجاد شده است.

اما آنچه مهم است، توقعی است که از ما می‌رود. با توجه به راهنمایان بسیار خوبی که بالای سر ما هستند، باید به‌گونه‌ای عمل کنیم که این انسجام حفظ شود و طوری حرکت کنیم که شکایتی از ما نشود؛ نه همسایه‌ها، نه کسبه و نه دیگران. اینجا دفتر مرکزی کنگره است و دیده‌بانان محترم در حال خدمت هستند. لازم است از ما راضی باشند. بسیار مهم است که این اتفاق بیفتد. همان‌طور که همیشه نظم را رعایت کرده‌اید، تلاش کنید بیش از پیش به نظم پایبند باشید. پس از پایان کلاس، بلافاصله محل ساختمان و اطراف آن را ترک کنید. در محل نامناسب موتور پارک نکنید، از ایجاد همهمه در راهرو و رفت‌وآمد به طبقه بالا خودداری کنید. همان نظمی را که در سال‌های اخیر داشتید، با قدرت ادامه دهید تا شرمنده‌ی بزرگوارانِ خدمت‌گزار در سیمرغ نشویم و بتوانیم در کنار هم بمانیم. همچنین، کلاس‌ها مانند قبل برگزار می‌شود و حضور و غیاب رأس ساعت ۵ همراه با کارگاه آموزشی انجام خواهد شد. حضور بعد از ساعت پنج، غیبت محسوب می‌شود و راهنما می‌تواند برخورد کند.

همچنین، راهنمایان محترم نیز پیش از ساعت ۵ برای امضای دفتر مراجعه کنند. علاوه بر این، عزیزانِ سفر دومی در هر لژیون، موقتاً و برای کنترل بهتر نظم، توسط مرزبانی به‌صورت چرخشی در سه روز هفته حضور داشته باشند و تعداد افراد حاضر سفر دومی در هرلژیون مربوطه از ۳ نفر بیشتر نباشد تا اوضاع به شرایط قبل بازگردد. امیدوارم نهایت همکاری را داشته باشید، زیرا شرایط خاصی در محل جدید حاکم است که با آکادمی متفاوت است و باید از بروز مشکل جلوگیری کنیم. به لطف خدا، همه‌چیز خیلی زود به شرایط قبل بازگشت و از بیستم خرداد که از آکادمی نقل مکان کردیم، امروز اول تیر، جلسات مانند قبل و با بهترین نحو، با کمک شما عزیزان برگزار می‌شود.

 اما درباره‌ دستور جلسه، برداشت شخصی من از این وادی این است که تا زمانی که از آن عبور نکرده بودم، بسیاری از مسائل برایم حل‌نشده باقی مانده بود. در کنگره آموختم که هر اتفاقی در زندگی‌ام رخ دهد، مسئولیت آن بر عهده‌ خودم است. آیا درست حرکت کرده‌ام؟ آیا خواسته‌های درست و معقولی داشته‌ام؟ وقتی در کنگره به رشد رسیدم و سفرم اصلاح شد، وادی چهار را بهتر فهمیدم. پیش از درک این وادی، از راهنمای خودم درباره‌ی عدل خداوند پرسش‌های جدی داشتم و تا زمانی که این برداشت نادرست را داشتم، نمی‌توانستم بفهمم که ریشه‌ مشکلاتم خودم هستم.

من این وادی را بسیار دوست دارم و مانند همه‌ی وادی‌ها، آن را بسیار مهم می‌دانم. وقتی در درونم این وادی را درک کردم و فهمیدم نسبت به عملکرد خودم مسئول هستم، توانستم به حرکتم ادامه بدهم. در کلام‌الله نیز ذکر شده است که ما نسبت به داشته‌های خود مسئولیم؛ مانند پدر و مادر و هر نعمتی که در اختیار ما قرار داده شده است. این صندلی که بر آن نشسته‌ام و این جایگاهی که در آن هستم، مسئولیت دارد. آیا وظیفه‌ام را در قبال آن درست انجام می‌دهم؟ تکرار می‌کنم، زمانی توانستم رشد کنم و به حرکتم ادامه بدهم که این وادی را درک کردم. از این‌که به صحبت‌های من توجه کردید از همه شما سپاسگزارم.

تایپ: مسافر مهران لژیون هشتم و مسافر مهدی لژیون دوم

عکس: مسافر حمید لژیون دوم